« Belevenissen in Santo Domingo (3) | Main | Afscheid van Santo Domingo »

Belevenissen in Santo Domingo (4)

Maandagavond voelden Lucy en ik ons lekker. "Waarom bel je Morena niet even, om haar te vragen een biertje met ons te gaan drinken?", vroeg ik aan Lucy. Morena is een nicht/vriendin van Lucy, waar zij vele dingen mee heeft beleefd.

Helaas kon Morena gisteren niet en dus belde Lucy haar nicht Sugey om te vragen of zij zin had. Ze mocht haar vriendin Giset meenemen, daar had ik bepaald geen bezwaar tegen. Alleen op stap met drie mooie dames, dat maakt zelfs GJ niet elke dag mee!

We aten een lekker hapje bij een restaurant aan El Malecon en liepen daarna het terrein van het Festival de Merengue op. Nu weet ik inmiddels uit ervaring dat in ieder geval Lucy niet bepaald staat te springen om naar wat shows of muziek te staan kijken. Ook Sugey had wel zin in iets anders. Ik ving het woord Casino op. Even tussendoor: het woord Casino kan niet gebruikt worden in de comments, het staat in de MT-Blacklist.

Tot Lucy's grote vreugde vond ik het wel een goed plan. Sugey en Giset waren nog nooit in een Casino geweest. Nu is Lucy een echt zelfredzaam-type. Zij duwde de dames een bak met munten in handen en zoek het verder maar uit. De meisjes hadden echter geen flauw benul hoe en wat te doen.

Ik probeerde het ze uit te leggen, maar Sugey vroeg of we ook roulette konden spelen. Even later zat ik met de twee dames aan een roulette-tafel, terwijl Lucy de automaten volgooide. De dames speelden zeer voorzichtig, waarschijnlijk ook omdat ze de winst mochten houden. Zelf wist ik mijn inzet van 500 peso's (20 gulden) ruim te verviervoudigen.

Om half twaalf zetten we Sugey en Giset in een taxi naar Sabana Perdida en namen afscheid. Het was een bijzonder onderhoudend avondje, jammer dat er in het Casino geen foto's gemaakt mogen worden.

Vanmorgen vertrok Lucy in haar eentje naar Sabana Perdida om spullen te kopen voor de noodzakelijke dakreparatie en om een soort van collectieve begrafenisverzekering af te sluiten voor de hele familie. Ze had gepland om elf uur terug in het hotel te zijn, maar op dat tijdstip belde ze me met de mededeling dat het nog wel even ging duren. De spullen die ze nodig had waren een stuk duurder geworden en dus ging ze die elders zoeken.

Lucy had nog een verbijsterende mededeling voor me. Haar moeder Leoncia en neef Monchi waren 's morgens door de politie semi gearresteerd en in de gevangenis gezet! Hier heb ik beschreven hoe neef Guillo een Haitiaan het ziekenhuis in heeft geslagen. Vanwege de ernst van de verwondingen kwam de politie Guillo ophalen, maar deze was niet thuis. In zo'n geval neemt men hier gewoon de andere bewoners mee. Die mogen dan net zolang in de gevangenis bivakkeren tot de schuldige zich meldt. Compleet gekkenhuis!

Gelukkig duurde het niet lang voordat Guillo zich aangaf en Leoncia en Monchi werden vrijgelaten. Eerlijk gezegd heb ik ook geen idee wat er met Luchiano gebeurde tijdens deze actie. Wat er met Guillo gaat gebeuren weet ik ook niet. Wie geld heeft in de Dominicaanse Republiek blijft normaliter niet lang in de gevangenis, er wordt wat met (veel) peso's geschoven en men is vrij. Guillo's vader Kike, een broer van Lucy, heeft echter niet veel geld. We zullen wel zien.

Geen leuke dingen zo aan het eind van de vakantie. Ik hoop Lucy straks om een uur te zien bij Paco's aan El Conde. We moeten namelijk nog veel dingen kopen, waaronder een wasmachine voor oma Leoncia.

Morgen vliegen we terug naar Curacao.

Comments

De rijken kunnen meer flikken dan de armen.
Maar dat zouden ze beter kunnen laten.

wanneer kan ik in Curacao komen! :)

Wat zei Luchiano er achteraf van? Het lijkt mij een nogal schokkende gebeurtenis.
Goede terugreis.

Wat gaat de tijd toch weer snel... straks breng je weer zakken vuil naar de container.

Zo zie je maar de mooiste vrouwen komen
uit Sabana Perdida..
Maar wat een zooitje weer, met de politie daar.
Als ze weten dat er geld is te halen,dan zijn ze altijd een stuk serieuser.
Een klap tegen een haitiaan, is normaal goed voor een medaille.

Ik hoop dat alles goed is afgelopen. Voor Luchiano is het in ieder geval een hele bijzondere kennismaking met andere leefwijzes. Hij zal er zeker niet slechter van worden om te zien hoe het leven daar is, ook al is het nogal enerverend...

allemachtig Casa...ik schrik van je berichten.... wat een toestand......