« Lucy en de wielersport | Main | Belevenissen in Santo Domingo (4) »

Belevenissen in Santo Domingo (3)

Wij schrijven maandagmiddag 19 juli 2004, ongeveer 15:03:27 uur. Ik heb een zwaar weekend achter de rug. Jammer genoeg niet in de zin van feesten en allerlei andere leuke activiteiten, maar meer als in lichte voedselvergifitging. Tenminste dat denk ik, gezien symptomen als misselijkheid, kotsneigingen en algehele malaise.

Het voordeel van twee slechte dagen is dat men de dag dat de verbetering inzet met extra veel vreugde begroet. Zojuist heb ik twee flessen Presidente bier achterovergeslagen op Paco's terras aan El Conde. Ze smaakten me uitstekend!

Vanmorgen moesten Lucy en ik zaken regelen met betrekking tot de hypotheek van haar huis in Sabana Perdida. Die hypotheek is vijf jaar geleden afbetaald, maar dat moest nog steeds kenbaar gemaakt worden aan het Kadaster. Dat heeft Lucy vanmorgen in anderhalf uur gedaan. Een wereldprestatie, mij had het minimaal een week gekost.

Lucy gaat per definitie nooit in een rij staan, maar vraagt altijd meteen aan de juiste persoon de adequate informatie. Zo wist zij binnen 10 minuten dat haar actes door een notaris gelegaliseerd moesten worden. Buiten vroeg zij naar notarissen. Op een plein met wat tentjes werden wij achter een copieerservice naar een klein achterafhoekje geleid waar men onder anderen toga's kon huren. Op vertoon van cedula (identiteitskaart).

Daar konden de actes worden gelegaliseerd. Bovendien moest er een aantal zegels gekocht worden. Een half uurtje later kwam Lucy met de benodigde papieren en zegels naar buiten. We keerden terug naar het Kadaster en even later was alles in orde.

Nu is Lucy met haar neven Jonathan en Monchi naar een instantie om hun cedula te regelen. In de Dominicaanse Republiek moet men een cedula hebben om te kunnen werken. Jonathan en Monchi zijn door hun moeder, Lucy's zus Mami, nooit aangegemeld bij het Bevolkingsregister. Tegenwoordig is men daar veel strenger mee, maar vroeger kon dat nog. Zo heeft Lucy zich op naar ik meen 16-jarige leeftijd zelf moeten aangeven.

Tevens moet zij nog cement kopen om het dak van haar huis in Sabana Perdida te repareren. Morgen gaan we daarheen om te kijken of de man die het werk gaat doen, het ook goed doet. De enige die dat op doortastende wijze kan is Lucy. Helaas is het morgen ook de laatste hele dag van onze vakantie. Er moeten nog veel spullen gekocht worden: rum, kleren, schoenen, bikini's en ga zo maar door.

Ach, als we ons maar lekker voelen. Vanavond kunnen we eindelijk eens gaan genieten van het Festival de Merengue aan de Malecon, op loopafstand van ons hotel El Seņorial. Op zondagavond was het er een drukte van belang.

Zojuist vernam ik van onze huisbewaarder Paul dat de koelkast het heeft begeven. Het goede nieuws is dat de honden gelukkig nog leven!

Comments

De koelkast kapot??? Wat een ramp! Hoe houd je het bier nu koud??

...... met een beetje geluk leeft de inhoud van de koelkast ook als jullie terugkomen.... het leven kan zo mooi zijn :-)

Is het niet vanzelfsprekend dat de honden nog leven?

Het is een papieren wereld, als je niet aangegeven bent besta je niet.

rum en bikini's..
ik zou me dan altijd lekker voelen..

(van die donkere rum? lekker!)

beterschap..

@Theo: Ik vrees dat ik het bier bij de snack moet kopen. Gelukkig nemen we genoeg flessen zeer oude Brugal rum mee. Die mag op kamertemperatuur gedronken worden.
@Paola: Op dergelijk leven zitten we niet echt te wachten! Paul zei dat hij de koelkast al heeft leeggehaald, het zal dus wel meevallen. Ben wel benieuwd naar andere 'surprises'...
@Renesmurf: Niets is vanzelfsprekend!
@GJ: Ik voel me ook steeds lekkerder, zeker sinds gisterenavond. Vanzelfsprekend is het donkere rum. Uit de Dominicaanse Republiek komen twee top-rums: Brugal en Barcelo. Ik smokkel zoveel mogelijk mee naar Curacao!