Main

Vergunningen Archives

October 28, 2002

Verblijfsvergunningen

Vanmorgen mochten wij ons weer eens in de verblijfsvergunningenproblematiek storten. Al onze verblijfsvergunningen waren op 1 april 2002 verlopen. De verlenging was reeds in maart aangevraagd. Normaliter duurt de verlengingsprocedure maximaal drie weken, ditmaal zes maanden. Soms zit het mee en soms zit het tegen. Alvorens de vergunningen op te halen, moesten we twee zegels van tien gulden kopen en een bewijs hebben dat de Ziektekostenverzekering in orde was.

De kwitantie van de Ziektekostenverzekering wilde ik afgelopen vrijdagmiddag ophalen bij de Amersfoortse. Hij lag er sinds donderdagmiddag klaar. Nu was hij echter niet meer te vinden. Een man met krulletjes, Seth Gaaikema type, wist zeker dat hij hem op het buro van een medewerkster had neergelegd. De medewerkster wist echter van niets, zij had het druk met andere zaken. Seth Gaaikema bleef doorzoeken en vragen aan de medewerkster of zij die envelop echt niet gezien had. 'Nee, echt niet', verklaarde de dame. Na tien minuten zoeken in de stapels op haar buro vond Seth uiteindelijk de betreffende envelop. 'O, ja maar die lag al die tijd in die stapel', verklaarde de behulpzame medewerkster.

Affijn, ik had mijn kwitantie en vanmorgen gingen we de verblijfsvergunning regelen. Lucy ging naar het Postkantoor in Punda om alvast in de rij te gaan staan en ik bracht Luchiano naar school. Op de terugweg wilde ik Lucy bellen, hoe de rij ervoor stond. Toen kwam ik erachter dat ik haar cellular bij me had. Ik hoopte dat zij dan in ieder geval de mijne had meegenomen. Wel lekker rustig op maandagochtend, zonder cellular.

Na ruim anderhalf uur belde Lucy, ze was inmiddels al een eind naar voren opgeschoten. Dus reed ik naar Punda. We moesten nog ongeveer een kwartier wachten voordat we aan de beurt waren. Lucy en Luchiano's verblijfsvergunningen kwamen er verbazend gemakkelijk doorheen en het goede nieuws is dat die van Lucy permanent is, nou ja, gekoppeld aan de mijne. Luchiano moet die van hem over drie jaar verlengen. Zelf heb ik geen verblijfsvergunning meer nodig, want Nederlanders zijn inmiddels van rechtswege toegelaten. Dat formulier moest ik wel even ophalen bij Loket 5.

Bij Loket 5 zit een echt strebertje. Hij bekeek de kwitantie van de Ziektekostenverzekering een stuk nauwkeuriger dan de dame van Loket 7 en constateerde dat de verzekering op 1 september vervallen was. Dus moet ik een nieuwe kwitantie gaan halen. Burocratie! Maar ach, beter zo dan dat de vergunningen van Lucy en Luchiano geweigerd waren zullen we maar zeggen.

May 13, 2003

Legaal

Sinds vanmorgen verblijf ik weer legaal op het eiland. Vorig jaar maart verliep mijn verblijfsvergunning en daarmee ook die van Lucy en Luchiano. Normaliter kostte het een week of twee, drie om deze vergunning te verlengen. Vanwege een eenmalige legaliseringsactie van op het eiland verblijvende illegalen raakte het vergunningenproces echter verstopt.

Gevolg was dat de vergunningen pas in november klaar waren. Voor onze vakantie in Santo Domingo betekende dit dat Lucy en Luchiano een tijdelijk terugkeerbewijs moesten ophalen. Dat kost tijd (in de rij staan) en iets van 75 gulden. In november wilde ik mijn verblijfsvergunning afhalen. Hiervoor moet men ook een bewijs van een verzekering tegen ziektekosten overleggen. Dat had ik wel, maar daar stond op dat er tot 31 oktober was betaald. Daarom kreeg ik mijn vergunning niet mee.

Inmiddels heb ik een nieuwe kwitantie van mijn Ziektekostenverzekering en de vervaldatum daarvan is 1 juni. Vanmorgen maakte Loket 5 geen problemen en nu ben ik trotse bezitter van een Verklaring i.v.m. Toelating van Rechtswege.

Iedere Nederlander op Curacao kan hele verhalen vertellen over het verkrijgen van een verblijfsvergunning. De meesten werken het eerste jaar zonder vergunning. Er wordt niet streng gecontroleerd. Alleen bij het aankomen op Hato International Airport moet men iedere keer zeggen dat men op vakantie komt. Anders wordt het paspoort in beslag genomen, wat overigens weer eenvoudig terug te krijgen is.

Op een ochtend in 1995 reed ik zo tegen acht uur naar mijn werk. Er was een verkeerscontrole en ik mocht naar de kant. Autopapieren laten zien, rijbewijs, verzekeringsbewijs etc. Alles werd in orde bevonden. Toen vroeg de agent: 'Wat doet u hier eigenlijk?'. 'Oh, ik ben op vakantie', zei ik. Nu is het niet gebruikelijk dat vakantievierders in nette kleren 's morgens om acht uur op pad zijn.

Tot overmaat van ramp had ik mijn Kodela-badge aan mijn borstzak hangen. De agent vroeg: 'Weet u dat heel zeker?', terwijl hij aandachtig naar de Kodela-badge keek. Liegen leek mij weinig zin te hebben in deze situatie en dus antwoordde ik: 'Nou ja, ik werk ook een beetje'.

De agent vond het toen wel best en liet mij mijn weg vervolgen.

About Vergunningen

This page contains an archive of all entries posted to blogger in the Vergunningen category. They are listed from oldest to newest.

Techniek is the previous category.

Voeding & Gezondheid is the next category.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33