CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Negatieve factoren als dreigend terrorisme, misbruik en fraude in combinatie met ontwikkelingen in techniek en ICT zorgen ervoor dat steeds meer gegevens van burgers niet alleen worden opgeslagen maar ook voor diverse doeleinden gebruikt. Een man met een bijstandsuitkering woont samen met een vrouw, ook met een uitkering. De man heeft voor de vorm een eigen woning maar wordt gesnapt omdat hij zijn grijze kliko met streepjescode volgens het geautomatiseerd systeem nooit leegt. Ook al is de kliko-registratie helemaal niet bedoeld om dit soort fraude op te sporen. Wie niets te verbergen heeft hoeft zich nergens zorgen om te maken, zo luidt het adagium.

Wij spelen mee in de Postcodeloterij, immers straks zijn al onze buren miljonair en verbijten wij ons op een houtje. Laatst heb ik een extra lot gekocht en dan niet een van onze eigen postcode maar eentje op 6229 ES in Maastricht, huisnummer 4. O ja, en ook eentje met 3584 AA in Utrecht, huisnummer 249. Gek eigenlijk, vroeger bestonden er geen postcodes en toch kregen we meer post.

We zijn onderweg naar ergens in Belgie en rijden vlakbij Maastricht op een provinciale weg. Potverdorie, daar schiet uit een zijweg ineens een auto de weg op! Een botsing is niet te voorkomen. Als we weer bij onze positieven zijn zie ik een stuk bot van mijn been dwars door het vel steken. Allemachies, snel naar het ziekenhuis en vanzelfsprekend rijd ik zelf. [X] Geschikt.

Een ziekenhuis komt men niet zomaar meer in. Gelukkig heb ik mijn zorgpasje bij me. De intake-dame kijkt bedenkelijk. Dat kon wel eens een dure behandeling worden. "Wat is uw postcode?", vraagt ze quasi-vriendelijk. Razendsnel overzie ik de situatie en lieg met een stalen pokerface: "6229 ES".
- "Okay. Euhm, heeft u daar ook een bewijsje van?"
"Neen, ik heb verder niets bij me. Oh, of wacht eens even, hier heb ik mijn lot van de Postcodeloterij."
De dame bestudeert het lot en glimlacht: "Ja, u woont hier vlakbij. Dan kunnen we u wel behandelen."

Het ziekenhuis als loterij in een maatschappij die in rap tempo krankzinnigizeert. Aan de Nederlandse universiteiten bestaat met ingang van het najaar 2010 een nieuwe studierichting: Postcodegeneeskunde.

Het Academisch Ziekenhuis Maastricht (AZM) weigert patiënten met zeldzame immunologische ziekten die niet in de buurt van het ziekenhuis wonen. “Dit is onaanvaardbare postcodegeneeskunde.” Dit zegt SP-Kamerlid Henk van Gerven in een reactie op het bericht in NRC Handelsblad dat het Academisch Ziekenhuis in Maastricht patiënten om financiële redenen weigert. Het ziekenhuis heeft vorig jaar besloten nog slechts een beperkt aantal patiënten met zeldzame immunologische aandoeningen in de nabije omgeving te behandelen. Het management overweegt dit bij meer dure aandoeningen te gaan doen. (Bron)

Ja, niet zelden is fantasie minder bizar dan de werkelijkheid.