« El Sapo El Sapo (51) | Main | We zijn weer begonnen »

Horrormuis en Dürüm Döner

Daar zit je op een ochtend om een uur of half acht achter je bureau, als enige in DBA-kamer 2.04 bij Brabant Water. De computer staat aan en ik verricht wat interessante handelingen met de muis. Naast me staat een bekertje Cappuccino met suiker, code 908, waaraan ik af en toe nip. Een tafereel als een roeibootje dat op een rimpelloos meer dobbert. Als dat in een film gebeurt dan weten we het wel.

De horror! Plotseling wordt mijn hand door de muis naar de rand van het bureau getrokken. Hij wil zich duidelijk in de spleet tussen de twee tegenover elkaar staande bureau's wurmen, maar zo wil ik niet aan mijn einde komen!

Mijn rationele kant zegt dat dit niet waar kan zijn, maar toch voel ik het trekken van de muis. Dat is echt echt. Er moet iemand onder de tafel zitten die mij dit geintje flikt en dus kijk ik eronder. Dan blijkt het muissnoer zich om mijn rechtervoet te hebben gewikkeld. Ik ben mijn eigen monster.

Donderdagmiddag ruikt diezelfde DBA-kamer naar een heuse bakkerij. Collega Stefan den Engelsman heeft voor 60 worstebroodjes en appelflappen gezorgd. Na 2386 uur is voor hem de laatste werkdag bij Brabant Water aangebroken. Het worstebroodje smaakt lekker maar liever hadden wij Stefan niet zien vertrekken.

In de middagpauze aten we eerder al een traditionele Dürüm Döner als een soort van galgenmaal. Ondanks de ietwat trieste aanleiding weten Stefan en Judith er een mooie lach uit te persen. Maar ja, de Dürüm Döner was dan ook wel erg lekker.

Comments

Eng verhaal voor, van die horrormuis! Had dat avontuur geen staartje?

Wahaha, dat met die muis had ik ooit ook heel vaak, bij een werkgever met veel kieren tussen de tafels.

Wazig personeelsbeleid hebben ze daar, zeg. De ene na de andere vertrekt, dan komen ze weer terug...

Daarom heb ik nu een draadloze muis.

@Terrebel: Neen, maar ik bekijk de muis sindsdien wel met heel andere ogen.
@Laurent: Gelukkig ben ik niet de enige. Het personeelsbeleid is dik in orde, als je het hele verhaal kent zie je logica.
(Wel mijn schuld natuurlijk dat hier niet het hele verhaal staat)
@Piet: Ja, maar die vreten weer batterijen.

Aha .. de Dürüm Döner .. lekkuh!!

Kijk, dat mis ik nou hier op Curacao. Werkgevers die je voor lange tijd inhuren en daar in durven te investeren en fatsoenlijke doner! Echt een reden om weer eens naar Nederland te gaan ;-)

Hoe en wanneer ik ooit op deze site ben terechtgekomen kan ik me echt niet herinneren, ik schat een jaar of vijf, zes geleden,waarom ik blijf lezen....zal wel nieuwsgierigheid zijn. Moeilijk om in iemands leven te duiken, doch ik vond het interessant om te lezen over je verblijf, leven en werk in den oost. Toen ik las dat je de kleigrond weer onder je voeten wilde voelen dacht ik dat het een bevlieging was, edoch je bent weer in Nederland. Ik blijf volgen en lees over, Ikea, tuincentra, automaten-capuccino, kantinekoffie met zoon, het gekeuvel op de voetbalvelden, het verplichte quizz kijken enz. enz. Ik vraag me af hoelang je het volhoud. No offence, integendeel ik vind het knap. Ik woon nu 13 jaar in Spanje en alleen al de gedachte aan terugkeren doet me de haren ten berge rijzen. Begrijp me niet verkeerd, het moest me alleen even van het hart. A propos, ik blijf lezen.

Ben het Piet eens: een draadloze muis lost jouw horror belevenissen op. Ik heb ook nog zo'n draad ding, en heel vaak zit ik te wurmen omdat dat draadje in de weg zit, of dat ie op het matje in de weg zit. De ellende zit 'm vaak in kleine dingen. CasasPa

Het je zittends werk, raak je nog in de knoop, dat zal dan wel aan de Cappuccino liggen.

sjonge, je maakt wat mee daar bij Brabant Water!! En niet erg hoor, dat je van jezelf schrikt, begrijpen we helemaal :-)

@HJC: Dacht het wel!
@Theo: Ja, zo is het overal wat. Vroeger gingen we na het uitgaan nog wel eens naar Nancy Snack aan de Sta. Rosaweg. Maar dat is ook niet meer wat het geweest is. Wat is eigenlijk jouw favoriete snack?
@El Alcalde: Dank voor je uitgebreide recensie van mijn leven, haha... :-) Er zit wel iets in, in wat je schrijft. Toch heb ik het prima naar mijn zin in Nederland en niet de behoefte om terug naar Curacao te gaan. Alleen al het inschrijven van kinderen op de goede scholen is een horrortocht. Misschien is Spanje niet eens zo'n slecht compromis: goed klimaat, lekker eten, mooie vrouwen, ze spreken er Spaans... tengo que pensar!
@CasasPa: Normaal heb ik nooit ruzie met de draad van mijn muis, waarschijnlijk dat ik daarom zo schrok. Aan onnodig batterijgebruik heb ik echter een nog grotere hekel, daarom geen draadloze muizen hier...
@Renesmurf: Ongelofelijk he? Ja, er zit vast iets heel vreemds in de cappuccino. Jij weet nooit wat voor koffie je krijgt, dat heeft ook wel iets...
@Pascale: Compleet gekkenhuis hier. De laatste keer dat ik echt van mezelf schrok was toen ik 's ochtends in de spiegel keek na het verjaardagsfeest dat mijn haar zwart werd geverfd. Herman Brood is alive!