De trainer als opvoeder
Bij alle trainingen en wedstrijden, nou ja wedstrijden hij mag alleen nog maar kijken, van Luchiano (11) bij voetbalvereniging Rijen ben ik aanwezig. Het leuke daarvan is dat men de club, de trainers Ton, Marco en Yusuf en de voetballertjes snel leert kennen. Dinsdagavond was er geen training zo meldde Marco vorige week. Maarrrrr... de kinderen werden wel op de club verwacht voor de vertoning van een film.
De film was een weergave van het duel Rijen D4 tegen SAB D2 uit Breda, gespeeld op 20 september 2008. Het was de spannendste wedstrijd voor Rijen tot op heden, immers deze ging slechts met 2-4 verloren. De hoop was dat de kinderen door het zien van de beelden van hun fouten leerden. Daar is het niet van gekomen.
Enerzijds was de film kwalitatief niet van voldoende niveau om de aandacht vast te houden. Niet van de kinderen en zelfs niet van mij. Aanvankelijk probeerde trainer Yusuf dit met gericht commentaar ("Zie je, niemand loopt uit om aan te vallen, jullie blijven met vijf man voor de keeper staan") te compenseren maar het werd allengs moeilijker. De kinderen waren ronduit vervelend. Luchiano was gelukkig een van de uitzonderingen maar ja, hij weet natuurlijk dat hij anders nooit meer levend thuis aankomt.
De trainers zijn de slechte discipline van onze groep inmiddels tamelijk beu en dirigeerden de kinderen na afloop van de film naar de bestuurskamer. Qua uitstraling heeft zeker Yusuf geen gebrek aan autoriteit maar ook hij had het bijzonder moeilijk om de serieuze nabespreking in goede banen te leiden. Helaas moest er gedreigd worden met schorsing en zelfs uitsluiting van spelers als men op deze manier door wil gaan.
Ik ben best af en toe kwaad op Luchiano en acht mij achteraf soms en bij vlagen wel eens te streng. Nu was ik blij met de manier waarop hij zich gedraagt, okay Luchiano is net bij de club dus misschien komt het ook een beetje daardoor. Toch ben ik ervan overtuigd dat hij bij een vermanende opmerking van de trainer niet brutaal reageert. Dat is bij sommigen duidelijk anders.
"Wat doen die ouders met hun kinderen?", vraag ik mij af en denk terug aan de karatelessen van Anthony en Ivonne. Diverse malen zag ik Anthony de kinderen tot de orde roepen: "We zijn hier niet zomaar iets aan het doen, we zitten op een universiteit. De universiteit van karate. Daar moeten jullie je best voor doen, hier en ook thuis." Zijn woorden maakten indruk en herstelden de orde.
Hoe zit dat eigenlijk met discipline, mentaliteit en respekt voor autoriteit? Zomaar wat vragen. Zaterdag maar eens kijken hoe de heren in Breda optreden tegen SAB D2.
Comments
interessant om te lezen. Ik zou er gek van worden, of boos, als ze brutaal zouden reageren. Hopelijk leren ze dan nog iets van die trainers.
En Luchiano is hartstikke lief & netjes - meestal!
Posted by: Pascale | October 28, 2008 9:21 PM
Mijn dochter is leider van het elftal van haar oudste zoon. Ze worden getraind door jongens uit het eerste elftal van de club en die knapen hebben toch een gezag!Het zijn de F-jes natuurlijk, dus ze kijken echt op tegen die grote mannen (van 16, 17 !. Het is een wisselwerking, die fantastisch werkt, zegt mijn dochter. Zij is er zelf voor het op tijd komen, de shirts en de ballen en het vervoer regelen en heeft ook gezag, maar toch anders, meer moedergezag!
Posted by: els | October 29, 2008 12:40 PM
Tjonge, maar liefst drie trainers die zelfs nog de moeite nemen om een film te maken en te tonen. Hier wordt getraind en geleid door (hopelijk beschikbare) welwillende ouders. Zoniet, jammer dan. Klinkt goed daar in Rijen.....
Posted by: Lonka | October 29, 2008 1:30 PM
@Pascale: Ze zullen wel iets moeten leren, anders liggen ze er straks uit. Kinderen zijn be-invloedbaar, Luchiano ook. Het is een kwestie van bandbreedte en zaak dat de "goeden" de overhand hebben...
@Els: Dat werkt heel mooi zo te horen. Een trainer (tevens vader van een van de spelertjes) zei me dat het ieder jaar moeilijker wordt. Bij de F-jes en de E-tjes is het toch wel anders dan bij de D-tjes. Maar als hun op jonge leeftijd al wat discipline is bijgebracht nemen ze het natuurlijk wel mee. Moraal van het verhaal: vroeg beginnen! En moedergezag werkt toch altijd het beste...
@Lonka: De drie trainers zijn tevens vader van een Rijen D4-zoon, dus in die zin zitten wij in dezelfde situatie. Maar drie welwillende vaders is geen slechte score!
Posted by: CasaSpider | October 29, 2008 2:06 PM
Welkom in Nederland!
Posted by: Jos | October 29, 2008 2:59 PM
Raar hè, waarom sommige kinderen dat respect helemaal niet hebben. Ik denk dat hun ouders zichzelf niet goed in de hand hebben. Misschien ofwel veel te toegevend, of misschien wel streng zijn, maar onbeheerst. Kinderen hebben dat feilloos door, en dan verlies je hun respect.
Ik mocht veel als kind, en kon ook wel een beetje brutaal zijn, maar ik was me heel goed bewust van een Grens, omdat ook mijn toch toegeeflijke ouders die uiteindelijk wel degelijk hadden.
Posted by: Laurent | October 29, 2008 6:49 PM
Mijn moeder had een duim... en niet zo maar één, nee als ze die duim bewoog zo van "er uit!", dan wisten we niet hoe gauw we weg moesten wezen. Maar dan hadden we het ook wel bont gemaakt hoor, er mocht best wel veel. Alleen niet fietsen op de stoep, tja dochter van een politieagent hahaha. Later heb ik dat wel ingehaald :-)
Posted by: Willisha | October 29, 2008 10:24 PM
@Jos: Zijn Nederlandse kinderen echt erger dan Belgische of Duitse?
@Laurent: Ouders spelen zeker een grote rol, maar ook de bandbreedte. Als 1 "goed" opgevoed kind in een groep van 10 zit met 9 "slecht" opgevoede kinderen hebben de ouders nog een harde dobber. Andersom werkt het natuurlijk ook. Ik liet vroeger ook bepaalde zaken wel uit mijn hoofd met mijn ouders in het achterhoofd. Ook een moeder-tijger bijt haar jongen als ze over de schreef gaan. Mensen die niet of nooit gecorrigeerd worden ontwikkelen zich tot onmensen...
@Willisha: Toch is het oppassen met zo'n duim. Een onbekende kan in de veronderstelling verkeren dat je moeder een lift wil... ;-)
Posted by: CasaSpider | October 30, 2008 11:04 AM