CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

We schrijven zondagavond 15 juni 2008 kwart voor negen. De wedstrijd Tsjechie-Turkije staat op het punt te beginnen met Jan Koller in de basis. Dat bevreemdt mij, immers zaterdag hebben Diamond Piet en ik hem nog in de tuin besproken. "Koller is te oud", luidt onze conclusie.

Als er iemand een hoofdrol voor zich opeist gedurende het eerste halve uur is het Jan Koller. De kopbal die in de 34e minuut tot de 1-0 leidt is er een van wereldklasse. Dat geldt trouwens ook voor de blik waarmee Koller naar zijn trainer kijkt.

In de 62e minuut vergroot Plasil de voorsprong naar 2-0 en 3-0 lijkt dichterbij dan 2-1. Beide teams beschikken over uitstekende doelmannen, Turkije heeft Volkan en Tsjechie Petr Cech. "Twee doelmannen die in de buurt komen van Edwin van der Sar", dacht ik bij mijzelf.

De uitspraak Niets is wat het lijkt is weer eens van toepassing. In de 75e minuut wordt het geen 3-0 maar 2-1 dankzij Arda. Maar het kan nog erger. Er volgt een voorzet van de rechterflank. In het strafschopgebied staan de Turkse spits Nihat en een Tsjechische verdediger. En de Tsjechische doelman Petr Cech natuurlijk.

Cech komt goed uit en is eerder dan Nihat bij de bal die hij wil vangen. Op onverklaarbare wijze laat Cech de bal schieten, de bal die uitgerekend voor de voeten van Nihat terechtkomt. Deze bedenkt zich geen sekonde, dat zou ik ook niet doen, en aanvaardt het geschenk dankbaar.

Het is 2-2 met nog drie minuten te spelen. "We gaan ons opmaken voor strafschoppen", meldt de Nederlandse commentator. Wie is dat eigenlijk? "Dat wil ik nog wel eens zien", mompel ik in mijzelf. Het is de 90e minuut en Nihat wordt in bijna buitenspelpositie aangespeeld. In volle vaart komt hij alleen voor doelman Cech en scoort met een weergaloos schot in de rechter bovenhoek.

De Turkse aanhang in het stadion ontploft en belandt in de hemel terwijl de Tsjechen in de rij staan voor een One Way Ticket to Hell, met de ongelukkige Petr Cech voorop. Het is een apotheose die zijn weerga niet kent. "Unfassbar" is het woord dat nog het dichtst in de buurt komt.

In de laatste minuut van de blessuretijd krijgt de Turkse keeper Volkan Demirel een rode kaart wegens het omver duwen van Jan Koller maar vooralsnog maalt niemand in Turkije daar om. Zorg voor later. Als ik in bed lig klinkt er langdurig geclaxonneer van slechts één auto. Waarschijnlijk is de Turkse bevolking van Rijen nog moe van de kermis. Elders vieren Turkse auto's, Turkse vrouwen en Turkse mannen feest tot in de kleine uurtjes.

Last but not least de EK2008-poule en dan met name de situatie van de Webloggers:

• Stand in Webloggers subpoule, pagina 1.
  
• Stand in Webloggers subpoule, pagina 2.
  
• Positie Webloggers in algemeen subpoule klassement, we bezetten positie 55 op pagina 3. Het bekend worden van de twee kwartfinalisten van Poule A heeft tot grote verschuivingen geleid. We stijgen niet minder dan 132 posities en alweer 5 pagina's.

De gerechtvaardigde conclusie is dat Webloggers meer lijken op Turken dan op Tsjechen.