« Afscheid van UTS | Main | Afscheid van SQL Integrator »

Inpakken en dag dag Marnixschool

De gebeurtenissen volgen elkaar in hoog tempo op. Om enigszins bij te blijven worden ze daarom per twee gebundeld. We gaan van start op donderdagavond 13 september. Op de dag dat van mijn leuke afscheidsfeestje bij UTS werkte Lucy zich in het zweet om onze spullen in dozen te stoppen. Haast nog belangrijker was het weggooien van troep, daarvan hadden we namelijk nog meer.

's Avonds was aan mij de taak om de spullen naar een hoek in de kamer te schuiven. Luchiano (9) vindt zichzelf erg knap met zijn petje op. Tegen elf uur waren we klaar en vrijdag 14 september om kwart over acht kwamen de verhuizers van Caribbean Moving Services. Ze waren keurig op tijd. Terwijl Lucy en ik de tijd doodden klonk voortdurend het geluid van afrollende tape door de kamer. Alles werd heel secuur en netjes ingepakt.

Net voor de drie heren klaar waren moest ik Luchiano ophalen. Het was zijn laatste schooldag op de Marnixschool. Toevallig hadden ze juist die dag een uitje naar de Grotten van Hato. Voordat ze daarheen gingen heeft 5B speciaal voor Luchiano een klassenfoto laten maken. Toen ik het schoolterrein betrad zag ik hem samen met Christopher en Gabriel bordjes met taart rondbrengen voor de onderwijzers. Een ietwat late traktatie maar dat kwam dus door het uitje naar de Grotten van Hato.


14.09.2007: Klassenfoto klas 5B van de Marnixschool ter gelegenheid van het afscheid van Luchiano. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Ik schoot mijn laatste foto's op het plein van de Marnixschool; met meester Peter, met schoolhoofd Elizabeth Taylor en met Luchiano's huidige juffrouw Poulina. Dan nog een ander stukje van het plein en om af te sluiten een onder het Marnix-embleem. We maakten onze laatste gang van circa 200 meter naar de auto. Luchiano liep achter mij en ik hoorde hem snotteren. Ook gedurende de terugweg in de auto snikte hij, onze jongen heeft het niet gemakkelijk met het vertrek.

Thuis was het huis lekker leeg, het ziet er ineens een stuk beter uit. In Nederland komt het gewichthefbankje in ieder geval niet meer midden in de woonkamer te staan, zo heeft Lucy inmiddels besloten. We maakten ons op voor het afscheid van SQL Integrator dat vrijdagavond om zes uur van start ging.

Comments

Een beetje sterven is onvermijdelijk als je vertrekt. Goede reis en ik verheug me op de reisverhalen.

Beste vrienden,
Zeer binnenkort zullen jullie voor een paar minuten dicht bij ons zijn (boven in de wolken) en daarna 4 uur vliegen verderop.

Wij (Willisha, Snoopy en ik) wensen jullie een goede reis en een heel goed begin daar in Nederland.

Tur kos bon!!

All set and done?
Ik benijd jullie niets, zo uit het heerlijke Curacao naar het koude Nederland, ik kan mij echter wel voorstellen dat CasaPa en Truus blij zijn met jullie komst naar Nerderland, alhoewel zij nu wel een heerlijk vakantieadresje kwijt zijn!

Een freudiaanse verschrijving?
Zoek maar uit wat ik bedoel!

Op de klassefoto staat volgens mij rechtsonder klas 7B.... gaan de jaren zo snel?
Op de ene foto zie je Luchiano lachend met zijn pet op tussen de verhuisdozen hangen, het is een leuk spannend avontuur. Na het afscheid op school komen de tranen. Een mooie weergave van de dubbele gevoelens van zo'n verhuizing.

IK KAN ME VOORSTELLEN DAT LUCHIANO HEEL ERG VERDRIETIG WAS BIJ HET AFSCHEID VAN ZIJN SCHOOL. HIJ IS TENSLOTTE BIJNA TIEN EN BESEFT HEEL GOED WAT ER GAAT GEBEUREN. HET IS GOED DAT HET VERHUISBEDRIJF ZO SECUUR EN STIPT HEEFT GEWERKT. DAT SCHEELDE JULLIE EEN HOOP STRESS. IK BEN BLIJ OP DEZE MANIER TE KUNNEN DELEN IN JULLIE AFSCHEIDSPERIKELEN EN DAT JE TOT HET LAATSTE TOE KUNT BLIJVEN SCHRIJVEN OVER HOE HET JULLIE VERGAAT. IK BEN IN GEDACHTEN BIJ JULLIE EN WENS JULLIE ALVAST EEN GOEDE REIS. EN IK HOOP OOK OP EEN SPANNENDE REISBESCHRIJVING, ALS JULLIE IN VALKENSWAAR ZIJN AANGEKOMEN HOOP IK DAT ZO SNEL MOGELIJK TE WETEN. VLIEGEN IS ALTIJD SPANNEND.

Gelukkig is er Internet, en kan Luciano via zijn eigen site in contact blijven met zijn ex-klasgenootjes.

Hoop wel dat ze zijn site weten te vinden en, Internet thuis hebben.

In mijn tijd zag je je vrienden echt nooit meer terug. Maar met de komst van het Internet is de wereld heel klein geworden.


Arme Luch. Doet me denken toen ik als 13 jarige uit Cura naar NL vertrok. Ik vond het allemaal erg spannend.

Beste familie Nijhuis,

Hierbij wil ik jullie een hele goede reis naar Nederland toewensen. Natuurlijk blijven we jullie belevenissen ook in Nederland volgen! Luchiano, veel plezier op je nieuwe school.

Gr. Meester Peter

Goh, Shit!
Zo nu en dan ben ik blijven kijken op je weblog en nu meer dan verrast dat je vertrekt. Welke weblog kan de jouwe vervangen om nieuws van niveau over het eiland te vernemen???????
Dank, nog steeds over je blogs b.v. over Elis Juliana en Rietveld.
All the very best, Hubertus.
P.s. En ga wel door met je weblog in Nederland hoor!

Leuke kaart...

Mooie weergave van het afscheid van de Marnixschool. Luchiano is al aangemeld in B & S., ze zitten daar al op hem te wachten. En oma Truus zei vanavond mog "gog wat leuk dat we Luchiano straks dichtbij hebben". Wat mij betreft geldt dat voor de hele familie. CasasPa

Afscheid is vervelend.
Als ik ergens afscheid van moet nemen sla ik dat het liefste over, hups weg.

Net zoals ergens opnieuw beginnen, dat is ook weer zoiets.

Een goede reis en een goede start in Nederland.

Casa en fam.
Goede reis en alle goeds in Nederland.

Ik krijg bij voorbaat plaatsvervangende heimwee. Bestaat dat: plaatsvervangende heimwee? Nou, ik heb 't.

Ook vanuit het zonnige Groningen heel veel succes en een goede reis gewenst!

Les deseamos un muy bien viaje, y desde ya les damos la bienvenida en Holanda!

Goed nieuws voor alle Europeanen (EU-leden) die op Aruba willen gaan wonen. Ook Polen en Roemeniers mogen zich vanaf nu vrij vestigen op Aruba. Het hek is van de dam. Maar de vraag is, waar moet men die miljoenen mensen huisvesten? Aruba heeft een oppervlakte van slechts 180 km˛!!!
Een soort waddeneiland dus.

http://www.amigoe.com/artman/publish/artikel_34498.php

@Menno Nicolai: Klopt, hopelijk komen wij er uit zoals een Phoenix... :-)
@Don Amaro: Masha danki, amigu! We zullen er maandagnacht aan denken als we Madeira naderen!
@Giensie: Ik benijd ons ook niet. Ik ben benieuwd wanneer we ooit terugkomen op Curacao. De verschrijving was niet moeilijk te ontdekken...
@Angel: Het is klas 5B volgens het oude systeem en 7B volgens het Funderend Onderwijs. In Nederland gaat Luchiano ook naar klas 7, tenminste dat is de bedoeling. Luchiano maakt nu vrolijke en trieste momenten mee. Volwassenen ook, maar die laten dat minder merken...
@Cyberjunk: DANK JE WEL VOOR JE GOEDE WENSEN. TOT EN MET MAANDAGOCHTEND KAN IK LIVE VERSLAG DOEN, DAN MOET HET ADSL-MODEM TERUG NAAR UTS EN VOLGT ER EEN RADIO-STILTE. HOE LANG DIE GAAT DUREN... IK HEB GEEN IDEE!
@Bout: Precies, via MSN en Yahoo kan hij met ze 'praten'. Zijn vrienden hebben allemaal computers thuis en internet. De virtuele wereld is een stuk kleiner, de echte lijkt echter wel groter te worden...
@Donna: Het zijn spannende tijden en niet alleen voor Luchiano. Zelfs op mijn leeftijd is er nog spanning... ;-)
@Meester Peter: Hartelijk dank voor de goede wensen. De eerste weken is Luchiano al onder de pannen op een school in het dorp waar mijn zus woont. We hopen dat de docenten er net zo zijn als op de Marnixschool!
@Hubertus: Je kunt het CasaLog niet zomaar een maandje overslaan, er gebeurt altijd wat... ;-) Niemand is onmisbaar, dus er staat vast wel een nieuwe Curacaose weblog op. Ik hou het zelf natuurlijk ook in de gaten en ga uiteraard in Nederland gewoon door...
@Brillie: Vind ik ook...
@CasasPa: Het feit dat Luchiano straks familie in de buurt heeft helpt zeker bij het wennen...
@Renesmurf: Afscheid heeft meerdere aspecten, vervelende maar toch ook wel mooie. Datzelfde geldt voor opnieuw beginnen...
@Vernon, Swiny en GJ: We zijn nog niet weg maar alvast bedankt!
@René: Of plaatsvervangende heimwee bestaat weet ik niet, maar je hebt het mooi gezegd... :-)
@Paul & Veronica: Muchas gracias y quizas un dia nos vemos alla...
@Bout: Het valt wel mee aangezien het slechts om een verblijfsvergunning gaat. Zonder werkvergunning komt men niet zo ver...

Als het op Aruba wat dat betreft maar niet zo wordt als op Curacao. Een grote verzameling afgesloten compounds en Gerard Joling trekpleisters (gelukkig is dat niet heel Curacao).