« Hoor en wederhoor | Main | Met de Spider naar Carré (12) »

Luchiano jumped op school en wordt misselijk

Vrijdagmorgen nam Luchiano (9) zijn jumpstyle-cd mee naar school. Meester Peter had op het CasaLog gelezen dat hij tegenwoordig jumped en vroeg hem een demonstratie te geven.

Volgens Luchiano verliep de demo wel goed. We reden door naar de kapper. Elke maand laat ik bij Kapsalon Chadé mijn haren in dat unieke model knippen. Met zowel kapster Debbie als haar ouders Jons en Dolly wisselen we voor, tijdens en na de knipsessie veel informatie uit. Vandaag vertelde Debbie hoe zij een jaar of 16 geleden vanuit Volendam naar Curacao emigreerden.

Maar voordat we de kapperszaak op Bloempot Shopping Center betraden zei ik tegen Luchiano: "Jongen, ik heb liever dat je binnen de Donald Duck leest dan dat je weer buiten op die draaimolen gaat." Tegen Delifrance aan bevindt zich een mini-speeltuintje met daarin onder meer een draaimolen.

"Aahh, ik doe heel voorzichtig", bezwoer Luchiano.
"Nou, vooruit dan maar."

Na de knipbeurt praatten we wat na. Het gesprek kwam op het tv-programma Ik Vertrek. Donderdag zagen we hoe een jong stel met hun drie zoontjes naar Montefiore dell'Aso in Italie vertrok om daar een pension met vier kamers te beginnen. Ze hadden het goed naar hun zin, maar wij vroegen ons af hoe men met vier kamers een hypotheek van € 400.000 denkt af te kunnen lossen.

Deze mensen hadden het tenminste nog goed naar hun zin, voor de twee Brabantse vrienden Jan en Walther die een week eerder naar een kasteel in Frankrijk vertrokken gold zelfs dat niet. Jan was de gehele dag aangeschoten van de wijn en Walther raakte al snel arbeidsongeschikt wegens een weggeopereerde milt. Een superuitzending.

Alles staat of valt met een goede voorbereiding. Zelfs dan kan het misgaan zoals Jons vertelde. Zij zijn in de beginperiode op Curacao danig opgelicht, maar dat kan ook in Nederland gebeuren.

Hopelijk treffen mijn zus Margriet en haar man Wiro het beter. Zij vertrekken ergens in 2007 naar Portugal waar ze een stuk grond hebben gekocht. Al meer dan een jaar volgen zij een cursus Portugees en ze hebben hun toekomstige woonomgeving diverse malen bezocht. Als zij niet worden benaderd door Ik Vertrek is de kans van slagen kennelijk (te) groot.

Inmiddels stond Luchiano stilletjes naast mij. Toen we naar de auto liepen gaf hij aan draaierig en misselijk te zijn. Drie keer raden waar dat door kwam. We reden verder naar Centrum Supermarkt om Duvel in te slaan. Voor de ingang vroeg ik aan Luchiano of hij zin had om met mij een rondje te zwieren. Het grapje viel niet in goede aarde.

Comments

En wat gaan je zus en haar man in Portugal doen? Gaan die daar een bedrijf starten? Of gaan ze (of misschien 1 van beiden) in loondienst werken?

Al doende leert men, zo hoort het ook.
Zonder vallen en opstaan wordt niemand groot.

(dat is met gedurfde tv programma`s net zo)

Dat is in elk geval handig van de EU, nu kun je je daar zonder meer overal vestigen als zelfstandige. Vroeger moest je daar duizend vergunningen voor hebben of het mocht helemaal niet.
Succes in Portugal. Er blijft toch nog wel iemand van de familie in Nederland over om af en toe met CasasPa een zondagmiddagwandelingetje te maken ?;-)

Boa sorte para a sua irma e o seu cunhado em Portugal!

In Duitsland zouden we zeggen: 1234....

Als je zus en zwager door Ik Vertrek alsnog worden benaderd en die worden 'afgekeurd' .... dan weet je zeker dat je op de goeie weg bent.

@Cyberjunk: Appartementenverhuur en wellicht binnenhuisarchitectuur. Geen loondienst dus...
@Renesmurf: Zolang je niet in een ravijn valt heb je wel gelijk. Grenzen opzoeken is op zijn tijd goed, hoe zit dat bij jou?
@Irene: Nou, je ergens mogen vestigen staat niet direct helemaal gelijk aan het niet nodig hebben van vergunningen. Verblijfsvergunning, ziektekosten en meer van dat soort dingen kunnen voor grijze haren zorgen. Zeker in landen waar de ambtenarij (nog) langzamer werkt dan in Nederland. Als Margriet in Portugal zit beschikt CasasPa nog over twee dochters die hem kunnen begeleiden op zijn zondagmiddagwandelingetje... :-)
@Willisha: "Buena suerte para tu hermana y tu cuñado en Portugal!!" Het lijkt best veel op elkaar...
@Brillie: Saufen!?
@Don Amaro: Precies, ik had jullie verhaal in gedachten toen ik het opschreef... ;-)

Nog mooier is de Engelse versie van Ik Vertrek. Men spreekt de taal niet, kent de gebruiken en de wegen van makelaars en advocaten niet maar vertrekt toch. Dan doen je zus en je zwager het een stuk slimmer.

Nou ja gelukkig liep de demo goed en het draaien niet geheel, beter dan andersom ;)

Ik meende dat ik jouw familie wel zo ongeveer van naam kende. Afgezien van Casaspa en Truus, had ik inderdaad wel eens iets gehoord over en ook wel gezien van Margriet. Pascale is mij ook bekend. Je zei echter tegen Irene dat je pa nog twee dochters heeft die op zondag met hem kunnen wandelen. Dat betekent dat ik ergens iets gemist heb. Je moet dus drie zussen hebben. Pascale, Margriet en? Waarschijnlijk reageert die geheimzinnige zus nooit op jouw stukjes, anders zou ik haar vast wel "kennen."

Ik kan niet naar dat soort programma's kijken. Zoals jij zegt, het moet wel misgaan met de mensen die daar aan mee doen.

Een degelijke voorbereiding scheelt sowieso!

Ik vind het bijzonder interessant hoe impulsief sommige mensen kunnen zijn. En als dan iets mislukt, houden ze er toch een leerzame ervaring aan over.

Je kunt je hele leven wel veilig en safe in je eigen dorpje blijven wonen, maar ik heb toch meer respect voor mensen die iets nieuws proberen, hoe impulsief en onnadenkend dat ook mag zijn.

Kun je namelijk niet van iedereen zeggen. :)

Bij het uitzwaaien in 'Ik vertrek' krijg ik het altijd een beetje te kwaad.

@Piet: Engelsen zijn een nog vreemder volk dan Nederlanders. Waar zie je dat programma en hoe heet het? (I leave?)
@Cinner: Zo is het maar net. Bovendien was het draaierige gevoel na een uurtje wel verdwenen terwijl de herinnering aan de demo blijft. (De herinnering blijft...)
@Cyberjunk: Je hebt inderdaad mijn derde (mysterieuze) zus gemist. Zij heet Monica en is een jaar (min tien dagen) jonger dan ik. Waarschijnlijk is zij te verlegen om te reageren...
@GJ: Je hebt helemaal gelijk, een blauwtje lopen is minder erg dan nooit iets doen. Soms is het leergeld echter wel erg hoog. In Nederland een mooi huis etc. en een jaar later alles kwijt. Nog afgezien van wat het soms met de kinderen doet, als die ineens in een gehucht in bijvoorbeeld Tsjechie moeten leven...
(Wanneer vertrek jij, uit Glimmen haha?)
@Cockie: Dat is het moment waarop men beseft dat het 'definitief' is. Zelf had ik dat ook op 26 augustus 1995 toen ik op Schiphol door de douane liep. Familie en vrienden zwaaiden nog een keer en ik dacht letterlijk: "Mijn God, wat heb ik gedaan?" Gelukkig was dat gevoel heel snel weg in mijn geval...

Ik zal op de naam gaan letten. Het wordt op 1 van onze commercielen uitgezonden.

Leuk te lezen over ons vertrek naar Portugal. Wij zijn zeker niet interessant voor ik vertrek. En wat een zorgzaamheid voor casasPa. Hij kan trouwens ook naar Portugal komen voor het zondagmiddagwandelingetje. De afstand is wat minder dan Curacao. Desnoods onder begeleiding van zus Monica.

Haha, ja maar Glimmen is een verhaal apart natuurrrrlijk! ;-)

Je wilt niet weten waar ik heb gewoond!