CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

"Ja lekker, rauwe bleekselderijstukjes met mierikswortelsaus", riepen Ino & Bente verrast uit. Of woorden van gelijke strekking. Nauwlettend hield ik het schaaltje met de rauwe bleekselderijstukjes in de gaten. Het aantal stukjes nam niet bijzonder snel af, het ging ongeveer in het tempo waarin Luchiano (8) normaliter zijn gewone eten opeet.

"Zal ik eens wat chips halen?", vroeg ik. "Och ja, chips is ook wel lekker", zei Ino nonchalant. Binnen vijf minuten waren de chips op en konden we aan het hoofdgerecht beginnen. Puur voor de volledigheid: gehaktballetjes met knoflook- dan wel Thai Chilli-saus, rode kool en aardappelpuree. "Da's lang geleden dat wij Hollands hebben gegeten", vonden de Benino's.

Na het ijs gingen we dominoën. Puur voor de volledigheid de eindstand van het eerste spel:

1. CasaSpider (7)
2. Ino (3)
3. Bente (1)
4. Lucy (0)

In het tweede spel stonden Ino en ik al snel weer op twee gewonnen partijen. Lucy won er ook één en alleen Bente bleef op nul staan. Tot overmaat van ramp kreeg zij de hik. Het is altijd een koddig gezicht om iemand te zien die de hik heeft. Alleen voor de hikkende zelf is het iets minder.

We haalden een glaasje water voor Bente. Nu heeft zij van Ino een trucje geleerd om van de hik af te komen. Het water dient namelijk op zijn kop gedronken te worden. Het is een beetje gek gezicht maar het helpt wel. Bente hikte niet meer.

Een onbedoeld neveneffect van het op zijn kop drinken was dat zij vanaf dat moment begon te winnen met dominoën. In de eindfase hadden Lucy, Bente en ik zes winstpartijen en Ino vijf. Met haar laatste steen, de 4-2, maakte Bente een eind aan deze ronde. Puur voor de volledigheid de eindstand van het tweede spel:

1. Bente (7)
2. Lucy (6)
3. CasaSpider (6)
4. Ino (5)

We borgen de dominostenen op en bespraken de belangrijke thema's van de wereld. Lucy had inmiddels wat last van haar achterste door het langdurig zitten op een harde stoel. Het valt ook niet mee met zo'n buik en een kind erin dat behoorlijk beweegt. Het is mooi om te zien hoe de voetjes en/of handjes van de baby soms door de buikwand heen lijken te komen. Nog een kleine drie weken...

Ino & Bente namen afscheid. Toen zij in de auto zaten kon ik mij met enige moeite beheersen om de resterende stukjes rauwe bleekselderij met mierikswortelsaus op te eten.