« Een gezellige middag | Main | Sneeuw! »

Gas gearriveerd, bordje gejat

Donderdagmorgen belde ik Curgas, waar ons gas toch bleef. Ik kreeg de dame aan de lijn die altijd zegt dat het vandaag komt. Zij verbond mij door met de dame die ik woensdag al gesproken had. Inmiddels heeft Curgas uitgevonden dat het gas dat begin september bij ons bezorgd zou zijn op een verkeerd adres is afgeleverd. Die mensen koken er nu lustig op los.

Het bordje met de nieuwe naam voor de rotonde van Palu Blanku heeft precies een dag standgehouden. Klik voor groter.'s Middags was het gas er nog niet, daarom besloot ik nogmaals te bellen. "Het komt er zo aan", zei de vriendelijke dame. "Vooruit, ik zal jullie nog één keer geloven", antwoordde ik half geamuseerd. Even voor vijf uur belde Lucy mij voor iets anders maar meldde tevens dat het gas was gearriveerd.

Aan de ene kant was ik blij, aan de andere kant viel ik in een diep, zwart gat. Vermoedelijk is hier sprake van een variant van het Stockholm Syndroom. Ik ben inmiddels bijzonder gehecht geraakt aan de Curgas baliemedewerksters.

Werd bij ons het gas bezorgd, enige dagen eerder is het splinternieuwe straatnaambordje van de rotonde Rafik Hariri voorheen Palu Blanku verdonkeremaand. Voor wie het zich niet meer herinnert, van 20 tot en met 23 november vond de Planet Lebanon conferentie plaats op Curacao. Uit eerbetoon dan wel commerciele motieven heeft men besloten om tijdens deze conferentie de Palu Blanku rotonde om te dopen in Rafik Hariri, de man die gedurende dertien jaar president van Libanon is geweest totdat hij op 14 februari 2005 werd vermoord.

Onder de Curacaose bevolking ontstond een storm van protest. Hoe kon men de rotonde van Palu Blanku nu een andere naam geven? En als men dat al wilde, was de meest voordehand liggende naam Wilhelm Canword, een groot sportman en tevens eigenaar van het befaamde benzinestation op Palu Blanku.

Palu Blanku, Wilhelm Canword of de Rotonde van het gestolen naambordje? Klik voor groter.Saad Hariri, de zoon van Rafik, maakte deel uit van de Libanese delegatie die ter gelegenheid van Planet Lebanon ons eiland bezocht. Hij was de eregast bij het omdopen van de rotonde.

Begin deze week was het zover. Onder grote (?) belangstelling kreeg de rotonde zijn nieuwe naam, Rafik Hariri. Het naambordje prijkte trots op de rotonde. Trots, maar niet lang. Want één dag later was het bordje al door iemand gejat. In het ontstane gat kunnen mensen mooi hun hoofd steken, aldus de Vigilante in het onderschrift bij deze foto.

Donderdagavond hadden wij een Technical Meeting van SQL Integrator. Tijdens de aansluitende borrel sprak ik de Curacaose vrouw van een collega. "Wat vind jij ervan dat ze Palu Blanku hernoemd hebben naar Rafik Hariri?", vroeg ik haar. Moraima: "Ik vind het belachelijk. Wij hebben toch ook geen plein in Libanon?"

Zo had ik het nog niet bekeken. "En wat vind je ervan dat ze het bordje al na één dag gestolen hebben?", vervolgde ik. Moraima: "Geweldig. Van mij mogen ze het iedere keer als het er weer hangt meteen weghalen." Ook Moraima is van mening dat als de rotonde een andere naam moet krijgen het Wilhelm Canword moet zijn.

Zoals de zaken er nu voorstaan lijkt mij Rotonde van het gestolen naambordje een redelijk alternatief.

Comments

ik heb ergens nog een bordje met Børnehavevej ( kindercreshweg ) het lag in eens in de auto na dat ik door een dorpje reed , een paar maanden later had het hele dorp nieuwe naam plaatjes.

en ja casa naamwegweg rotonde zou ik best passend vinden

Moraima is een wijze vrouw: geen plein in Libanon (voor bijv. Regilio Hato) dan ook niet op Curacao. Hier aan deze zijde zijn alle pleinen nu even naamloos: zijn wit gewassen met een laag sneeuw. CasasPa

een tijdtechnisch vraagje. Jij schrijft je verhaal 1:49 PM, de eerste reactie is om 1:44 PM, mijn reactie is om 1:51 PM. CasasPa


Typisch Curacao met haar minderwaardigheidscomplex. Ik dacht dat zulke achterlijke dingen allang verledentijd waren. Maar nee, wij houden ervan om ons belanchelijk te maken. Inderdaad.... is er een staat in Libanon die naar een Curacaoese held vernoemd is?
Zielig hoor. Koi kouchi boulo. Ha ha

@Michel: Naamwegweg vind ik leuk bedacht. Alleen is een rotonde niet echt een weg. Plein zou nog kunnen. Kun je daar ook iets mee verzinnen?
@CasasPa: Precies, eerst moeten zij maar een plein voor ons reserveren. En dan wel een beetje in het centrum van Beirut graag. De tijd is hier nogal variabel en relatief. Zolang de dag maar klopt...
@Boutie: Ik vermoed dat er druk is uitgeoefend door een Libanese zakenman op gedeputeerde Eduardo Cova. Voor mij blijft dat plein toch gewoon Palu Blanku, al moet ik toegeven dat de naam Rafik Hariri inmiddels wel al heel gewoon klinkt. Door de vele aandacht in de media... :-)

Ondankbare hond!!!!! Eerst zit je bij Curgas in gas te smeken, is het er dan eindelijk, val je notabene in een zwart gat en krijg je last van het meest idiote kwaaltje dat er is (als het al bestaat) het Stockholm syndroom. Je bent echt gestoord. Ik was, toen ik EINDELIJK klaar was met KPN juist blij en ik hoopte NOOIT meer hulp nodig te hebben, als ik die medewerkers in handen had gehad, dan had ik ze om zeep geholpen en er nog geen spijt van gehad ook. Ik mag lijden dat ze je de volgende keer ECHT levenslang zonder gas laten zitten. Hoewel, dat is weer zielig voor Lucy, Luchiano en de nieuwe telg, die er dan misschien is. Maar jij verdient niet beter dan dat je geen gas meer krijgt, kun je lekker bij gek gaan doen bij die meiden van het gasbedrijf. Of laat je behandelen voor dat zogenaamde Stockholm syndromm, gek!!!!!

Misschien ben je nog wel gekker dan ik denk, heb jij dat naambordje bij die rotonde gejat? Misschien heb je, afgezien van dat Stockholm syndroom ook wel last gekregen van kleptomanie. Pas maar op, dit leidt al snel tot criminaliteit. En pas je systeemtijd eindelijk eens aan, ik heb dezelfde ervaringen als je vader met de tijd.

Gewoon een nieuw bordje plaatsen.
Of elke hoek van de rotonde een andere naam geven.

En het gasbedrijf kan je ook zo wel bellen, om ze te bedanken of zo.
ook leuk.

Zwarte gaten, Stockholm syndroom, besteklaterrorist, we zien toch plotseling een heel andere kant van Casa's persoonlijkheid... :D

Het was mij anders vandaag wel een dag vol met sneeuw. Brrrr. Ik verlang naar de kerstdagen op St. Maarten.

@Cyberjunk: Haha, volgens mij heb je dit allemaal ingetikt na het opdrinken van een fles goedkope rose... :-) Ik vind het wel hard van je dat ik, lijder aan een variant van het Stockholmsyndroom, van jou levenslang zonder gas moet zitten. Het naambordje heb ik niet (echt niet) en de systeemtijd aanpassen doe ik niet. Dat zal je leren dat je met stroop meer vliegen vangt dan met azijn... ;-)
@Renesmurf: Aan het bedanken van de dames heb ik al wel gedacht. Misschien moet ik het ook maar doen ook, goede tip. Die andere tip (van bordjes op de hoeken van de rotonde) moet je maar in Belgie proberen te slijten... :-)
@Willisha: En dan is dit nog maar het tipje van de sluier en het topje van de ijsberg!
@Brillie: Speciaal voor jou op heel korte termijn een primeur: sneeuwfoto's uit Apeldoorn!

whahahha het stockholmsyndroom... u spoort niet...heerlijk!! :-)

Als lijder aan het Stockholm syndroom moet je misschien elke dag het gas even open draaien (zonder vuur, we willen geen gewonden)

Die reactie van Moraima is bekrompen. Hoewel ik in dit specifieke geval de bestaande naam zo ingeburgerd vindt dat ik het niet slim vind om t te veranderen is de argumentatie van Moraima niet goed. Dan kunnen we de Rooseveltweg (die uit komt op het verkeersplein) en de Winston Churchillweg ook wel vernoemen. Ik ben het in deze dan ook helemaal eens met Bouty.

@Paola: Wel graag serieus omgaan met medemensen met een aandoening, jah... ;-)
@CuraKora: Het is niet zozeer het gas als het contact met de dames van Curgas dat mijn Stockholm Syndroom veroorzaakt...
(De reactie van Moraima vind jij bekrompen)