« Groene vingers | Main | Zachtjes praten »

Tien jaren Curacao

Per donderdag 1 september ben ik tien jaar in dienst bij mijn werkgever SQL Integrator. In 1995 heette het bedrijf overigens nog Franckler Consulting, maar die naam was nog moeilijker dan de huidige.

Ik zocht naar oud materiaal en foto's van de tijd rondom mijn afscheid van Nederland en vond een dikke ordner met van die plastic mappen waar je een A4-tje in kunt stoppen. Bijna alle collega's van de Detam, waar ik toevallig ook tien jaar in dienst was, hebben daarin verhalen, anekdotes, tekeningen, stripverhalen en foto's achtergelaten.

De verzamelmap was in het geheim georganiseerd door Ingrid Lucardie (wie anders) en zelfs nu, na tien jaren, kan ik stellen dat dit een geweldig initiatief van haar is geweest. Met heel veel plezier heb ik hem doorgelezen en veel herinneringen kwamen boven. Met mijn huidige werkgever en collega's ben ik dik tevreden, maar een dermate grote en hechte groep als toen bij de Detam komt men maar heel zelden tegen.

Jammer genoeg bestaat de Detam niet meer. Eerst is het bedrijf gefuseerd met de BVG tot Cadans, daarna werd het (geloof ik) Relan en wie weet is het inmiddels een onderdeel van het UWV, ik hou het niet meer bij. Wat ik wel weet is dat er in de tijd van directeur Van der Snoek geen cent verspild werd. De Detam stond voor soberheid, een broodje frikandel in de kantine was de hoogste luxe. Er heerste een sfeer dat we zuinig moesten zijn omdat we administreerden voor WAO-ers, werklozen en zieken.

Hoe anders is het nu.

In de map vond ik een brief geschreven in het Spaans, voor later als ik de taal machtig was. En inderdaad kon ik de brief nu wel lezen. Een andere collega had een kaart gemaakt met Nederland en Curacao erop. Onder Curacao stond Bon Futuro. De collega kon toen niet weten of vermoeden dat de Koraal Specht gevangenis sinds een paar jaar is omgedoopt in Bon Futuro.

Op een ander vel stond een vliegtuig getekend met een tekstwolkje erbij: "Oh my God, what have I done". Dat was precies wat ik dacht, maar dan in het Nederlands, toen ik voor het laatst naar mijn ouders en vrienden zwaaide en door de douane ging. "Mijn God, wat heb ik gedaan".

's Avonds op 26 augustus landde mijn vliegtuig op Hato Airport. Een verblijfs- of werkvergunning had ik niet, dat zou nog ruim een jaar in beslag gaan nemen. De douanebeambte vroeg naar mijn adres. Ik vertelde haar dat een collega me kwam ophalen en dat ik zijn adres niet wist. "Ga dat dan eerst maar vragen", zei ze streng en pakte mijn paspoort af.

In de hal zag ik achter het glas, dat kon toen nog, mijn collega's Lahrn van Hoop en Joep Koyen staan. Maar hoe kon ik hen bereiken? In mijn portemonnee vond ik een visitekaartje van het bedrijf AIS van Alecio Maduro en ik besloot dat adres maar op te geven. Het werd zonder problemen geaccepteerd en ik had mijn paspoort terug.

We reden naar mijn tijdelijke appartement. Joep had de koelkast gevuld met de belangrijkste dingen (bier). Datzelfde weekend brak er een ongelofelijk noodweer los, donder en bliksem. Orkaan Luis was in aantocht en zou een paar dagen later een ravage achterlaten op Sint Maarten.

"Hmm... ik kwam eigenlijk hier voor de zon", dacht ik tijdens mijn eerste weekend. Het was een bijzonder begin van tien jaren Curacao.

Comments

"Mijn God, wat heb ik gedaan".

Haahaha..ik ken dat gevoel.
In Nederland hadden mijn vriendin en ik het echt goed voor elkaar.
Allebei een goede baan met riant salaris, eigen huis in Amsterdam, mooie auto, veel geld over, mooie vakanties enz enz.

Ik ben hier gekomen met mijn vriendin een kat en 2 koffers (nu 2.5 jaar geleden).
Iedereen verklaarde ons voor gek dat we naar Curacao vertrokken.
Maar goed om een lang verhaal kort te maken...
Nu hebben we hier:
Allebei een goede baan met een goed salaris, huurhuis in Willemstad, 2 mooie auto's, geld over, en vakanties houden we "in eigen land".

mooi verhaal Casa.... wat is er veel gebeurd in die jaren he....en van het uwv was je absoluut niet gelukkiger geworden denk ik maar zo...

Leuk dat je die map nog hebt Casa. De Detam dat waren nog eens tijden....... en niet alleen omdat we 10-15 jaar jonger waren..:-)
Dat luxe broodje frikandel moest je in het begin wel zelf samenstellen, pas later toen de kantine 'commercieel' werd kregen we daar personeel voor!
Overigens 'ons' onderdeel (BB, later IV, Cadans-ICT, Relan-ICT) is verkocht aan Ordina. Zij zijn nu weer bezig om onderdelen daarvan (o.a. DBA's!) te slijten aan Getronics/PinkRoccade.

Never a dull moment...:-(

Ook ik kwam tien jaar geleden (18/08/95)naar de Antillen, echter St. Maarten ipv Curacao. Ook eerst tijdelijk in een appartement en per 1 september een mooi huis met zwembad. Hiervan heb ik kunnen genieten tot 5 september. Tijdens orkaan Luis waaide het dak van mijn huis. Bij het zien van de beelden uit New Orleans moet ik dan ook vaak weer aan die tijd denken.

Ck

En nog gefeliciteerd met de 10 jaren!!
Neem maar een biertje van me, wel even zelf voorschieten!

@Cerito: Leuk om te lezen, je reactie. Nu ben ik wel benieuwd waarom jullie 2.5 jaar geleden de stap hebben genomen...
@Paola: Neen inderdaad, de fusie met de BVG heeft voor veel mensen al heel slecht uitgepakt (overspannen etc.), wat ik van het UWV hoor doet mijn haren recht overeind staan. Van de andere kant, waar men ook werkt, overal moet en kan men zich aanpassen...
@Angel: DBA's slijten? Dat is de kip met de gouden eieren slachten! Overigens was die Spaanse brief van jou, door wie heb je hem laten vertalen? Kenmerkende zinnen uit de brief, bedoeld als tip: "Probeer absoluut niet jezelf te zijn" en "Gedraag je niet als de typische DBA die je bent". Fijn en bedankt! ;-)
@CK: Wat een toeval. Dat onweer en de regenval eind augustus kan ik me nog heel goed herinneren. En inderdaad op 5 september trok Luis over Sint Maarten, de VKC (soort vrijwilligersleger) van Curacao ging er toen in groten getale heen om te helpen. Het was een grote ramp. Woon je nog steeds op SXM?
@Angel: Dank je en doe ik! Als je mijn rekeningnummer wilt... tegenwoordig bankier ik online, dus gaat het allemaal veel sneller...

Casa, dat zijn inderdaad wel mooie herinneringen. Je vroeg: "Mijn God, wat heb ik gedaan?" Heb je nooit spijt gekregen van je beslissing? Heb je nooit gedacht: "Was ik maar in Nederland gebleven?

jee, al 10 jaar! Vind je het nu niet net alsof je nederlandse leven van een soort 'vorig leven' was? dat vind ik al van mn studententijd, maar bij jou is het helemaaaaal giga veranderd.

@ Casa, Nee ik woon inmiddels alweer 8 jaar op Dushi Korsow. Ik kan me idd nog herinneren dat er VKC'ers en Mariniers van Curacao naar SXM kwamen.
Ck

Masha Pabien !!! Hoe laat is de borrel ???

Ik moest op Hato altijd vertellen dat ik vakantie kwam vieren ...

@Cyberjunk: Neen, ik heb nooit spijt gehad echt nooit. Wel is mijn leven hier veranderd. In het begin was het veel uitgaan en veel zon & zee.
Vervolgens trouwde ik met Lucy en werd het leven van de ene kant rustiger en van de andere kant juist hectischer. Maar Curacao is mijn thuis en de emigratie is een van mijn allerbeste beslissingen geweest.
@Pascale: Het is inderdaad een soort vorig leven. Gisteren heb ik veel brieven teruggelezen uit die tijd en foto's bekeken, dan komt het allemaal wel weer wat dichterbij. Ach, tien jaar is natuurlijk ook wel een mijlpaal...
@CK: Op Curacao... dan kunnen we elkaar nog wel eens tegen het lijf lopen... :-)
@Bodo: Dank je! Maandag bij de Pita supermarkt zag ik nog wat flessen Gorilla staan. Drink je dat nog? Op Hato moesten wij zeggen: Business & Pleasure, maar ja... je moet wel een adres hebben natuurlijk...

Een leuk verhaal. Toevallig kreeg ik een gelijkvormig bericht van mijn broer 40 jaar ambtenaar bij de balasting. Evengoed gefeliciteerd.

Bon Futuro .... is maar goed dat hij geen 'Campo Alegre' heeft aangestipt ... anders had je dat als adres opgegeven .... dan had je voor de tweede keer 'Mijn God, wat heb ik gedaan' geroepen ;-)

10 jaar Curacao.
Belangrijkste is jouw waarneming dat je er absoluut geen spijt van hebt daar te zijn. Ondanks dat we jou hier natuurlijk wel eens missen. Proficiat en ik neem nog een glaasje wijn. CasasPa

@Hans: Jij ook gefeliciteerd met je broer. Aangezien het hier tropenjaren zijn zit ik feitelijk ook al aan de 20 jaar hier...
@Amaro: Haha, ja of misschien had ik wel geroepen: "Mijn God, waar moet ik beginnen"... :-)
@CasasPa: De afstand met familie en vrienden is inderdaad het moeilijkste van emigreren. Al helpt internet natuurlijk wel een beetje...

Mooi is dat altijd, de boel even evalueren.
En dan beseffen dat de tijd voorbij gevlogen is.

Party... Tenminste op deze 10 jaar. Dat gebeuren van Luis, dat zie je nog dagelijks terug op St Maarten. Alleen aan de hollandse zijde van het eiland. Wat is dat toch in Den Haag. Wel eilanden willen bezitten en er ook weer geen geld willen steken. Das toch vreemd. Remkes... tja, die is lid van een drankenvereniging. Geen wonder....

Moooooooooooi beschreven, ik zie het zo voor me, bij begin hoort altijd vallen en weer opstaan. En het lijkt me dat het aardig goed is gekomen met je.

Proficiat trouwens, dat vergat ik effe.

Ik ben alweer 18 jaar weg uit nederland , en mis het niet , wel ouders en zus en broer maar anders niks , wat met jou mis je het ?

Van harte Pedro! Het volgen van voetbalwedstrijden is niet meer wat het zeg maar 11 jaar geleden was. Wel toevallig dat Angel aan Bon Futuro denkt.

Proficiat Casa.
10 jaar dat is nog eens een lange periode. Dat hoop ik ook eens te bereiken :)

Internet is een uitstekend communicatiemiddel, dat staat buiten kijf. En met een wabcam kun je degene met wie je communiceert ook zien, gesteld dat je beiden in het bezit bent van zo'n webcam. Dus het helpt aan alle kanten om het contact met je vrienden niet te verliezen. En toch- zelfs ik, Cyberjunk van de eerste orde, vind dat contact waarbij je elkaar helemaal, in levende lijve ziet, toch ook zeer belangrijk. Ik zou wat dat betreft zeker mijn familie heel erg missen, zo in Verweggistan. Ik vind het bijzonder als mensen dat kunnen opbrengen om zo ver van de familie vandaan te leven, zeker als je er een goed contact mee hebt. Voor mij is internet geen vervanger van persoonlijk contact, hooguit een prima aanvulling daarop.

@Renesmurf: Ja, soms moet men even stil staan bij een mijlpaal. Precies zoals jij dat ieder jaar zo leuk doet met je verjaardag, altijd in het buitenland...
@Brillie: In de loop der jaren ben ik ook veel kritischer geworden ten aanzien van de rol van de Nederlandse regering in de Antillenproblematiek. Het is geen fraaie rol, zoveel is zeker...
@Henk(ES): In het begin is het even zoeken, dat is waar. Ik had ten opzichte van jou wel het voordeel meteen een baan en ook heel belangrijk collega's te hebben. Zo rolde ik automatisch het sociale leven in, zonder er moeite voor te hoeven doen. Bedankt voor je felicitaties!
@Michel: Neen, ik mis het niet. Familie e vrienden zijn al een of meerdere malen op bezoek geweest. Voor de rest hebben we hier een groep mensen waar veel mee ondernomen wordt. Ook met typische familiedagen als Kerstmis.
@Piet: Thanx! Ja, tegenwoordig kijk ik het voetbal alleen, dat is wel anders ja. Alleen Lucy en Luchiano mogen af en toe meegenieten van mijn nucleaire aanvallen op steden en landen van de tegenstander... ;-) Het Bon Futuro fragment was overigens van Bart Maurits, hoe zou het met hem zijn?
@GJ: Dank je! Ik neem aan dat jij de tien jaar al wel bereikt hebt, maar wellicht bedoel je bij een werkgever, met een (1!) vrouw, of in een ander land? Je kunt het, GJ... ;-)
@Cyberjunk: Ik ben het met je eens dat internet een aanvullig is op persoonlijk contact. Maar het helpt wel. Ik had een oom die in de jaren '50 naar Australie is geemigreerd. Eens per jaar werd er gebeld (tien gulden per minuut), dat moest dan heel kort en tja, wat kun je elkaar dan vertellen. Dat is nu toch wel anders...

Casa, het vertalen van de brief heb ik door een tante van me laten doen die op Mallorca woont. Zij was net in die tijd over, toeval bestaat dus niet....
En bedankt voor de correctie m.b.t. Bon Futuro, het is toch een schanden dat Diamond Piet mij daarmee in verband brengt!!
Bart Mauritsz heb ik niet zo lang geleden nog gezien, hij heeft een eigen bedrijf samen met Johan Boer en Jelte Rondeel (ken jij die?)
Overigens ga ik vanavond naar Ingrid & John toe, zij vieren nog even hun verjaardag. Ook Irma zal er wel zijn en misschien nog wat bekenden.
Ook een bezoek aan Henry Geerts staat op de planning (dit weekend?) hij is (weer) vader geworden, nu van een 2-ling!

Als die twee keer tien jaar precies op elkaar aansluiten hebben wij misschien wel in hetzelfde gebouw gewerkt. De detam in Utrecht? Ik zat in 1985 bij het NCB. Gezellig, zeg.

@Angel: Je tante kan goed Spaans... Waarom ga je dan niet naar Mallorca op vakantie, kun je tenminste ook een beetje Duits leren... ;-) Wat voor bedrijven hebben ze, detachering? En Jelte ken ik zeker wel, die zat bij Willem van Dijk (hoe is het met hem?) in de groep. Waar Diamond Piet de link tussen jou en Bon Futuro vandaan heeft moet je maar aan hem vragen...
Hoe was het feest bij Ingrid & John?
@Irene: Ik ben op 01.07.1985 bij de Detam aan de Nijenoord begonnen. Prachtig gebouw... ;-) Maar ik kan mij niet herinneren dat het NCB daar ook zat?

Ik op 1 dec 1985 bij het NCB, ik meen de tweede verdieping. Ik weet alleen dat de Detam daar zat omdat er vaak mensen bij ons aan de receptie kwamen die daar moesten zijn. Inderdaad, het summum van zestigerjarenarchitectuur, dat gebouw. Ik heb er kilometers afgelegd, omdat onze redactie links in de hoek en de layoutjongens rechts zaten. Twintig keer per dag heen en weer met blaadjes knipsels. :-) Goeie ouwe tijd.