« Tien jaren Curacao | Main | Van patat naar playstation »

Zachtjes praten

Donderdagavond om half zeven begon de eerste ouderavond van klas 3B op de Marnix Basisschool. Om 18:32 gingen de aanwezige ouders onder aanvoering van juffrouw Margriet, voluit Margriet Maagdemans Magermans geheten, het klaslokaal in. We moesten plaatsnemen aan het tafeltje van het te vertegenwoordigen kind. Dat was niet eenvoudig maar bevestigde wel de these dat mensen in de loop der tijd groeien.

Juffrouw Margriet verwelkomde ons ook al had ze op een iets hogere opkomst gehoopt. Achteraf kwam het wel goed met die opkomst, want de ouders bleven binnendruppelen tot 18:55. Geen wonder dat telaatkomen een issue is in klas 3B. In de luttele weken dat de school bezig is zijn er in 3B nu al 38 telaatkomincidenten geregistreerd. Een moeder tekende onmiddellijk protest aan: "Nou, ik heb begrepen dat de klok van de school soms vijf minuten voorloopt!"

Terwijl juffrouw Margriet in hoog tempo vertelde wat de leerlingen dit jaar allemaal gingen leren (grote genade, wat is dat veel, je kunt maar beter werken!) stond er ineens een man op. Hij vroeg of dit klas 3C was. "Neen, dit is 3B", zei Margriet. "O, dan ben ik verkeerd", zei de man. Die is dit jaar kennelijk nog nooit met zijn zoon of dochter op school geweest.

Aan het eind kwam er een negatief punt ter sprake. "Deze klas maakt ontzettend veel ruzie", deelde Margriet mede. "En er wordt heel veel gepest en zelfs gestolen, veel meer dan ik ooit heb meegemaakt". Ja, dat was mij wel bekend. De boosdoeners zijn ook bekend bij mij en bij andere ouders. Het probleem is dat hier in de eerste en tweede klas te weinig aandacht aan is besteed. Dan wordt het van kwaad tot erger.

De kinderen lachen elkaar om van alles uit. Haren, schoenen, kleren, uitspraak... men kan het zo gek niet bedenken of het is een aanleiding om het slachtoffer te grazen te nemen. Luchiano (7) vertelde dat Giornic gisteren één sok aan had. "En heb jij hem daarom uitgelachen?", vroeg ik. "Uhm... nee, ik heb niet gelachen. Maar heb hem wel gevraagd hoe kan het dat je maar één sok aan hebt, wie doet dat nou?"

Juffrouw Margriet wil de situatie verbeteren en praat veel met de kinderen. Daar ben ik erg blij mee. Het eerste resultaat hoorde ik in de auto. Klas 3B gaat vrijdagmorgen naar de kerk. Er is een mis waarbij blinde kinderen centraal staan. De leerlingen brengen allemaal geld uit hun eigen spaarpot mee. Zo leren ze dat het belangrijk is om mensen die toevallig minder bedeeld zijn of een handicap hebben te helpen. Delen tegenover egocentrisme.

"Kunnen blinde kinderen eigenlijk beter horen?", vroeg Luchiano. Ik vertelde hem dat het gehoor van blinde mensen op zich niet beter is, maar dat het wel beter gebruikt wordt als men niet meer kan zien. Hierdoor kunnen blinde mensen inderdaad beter horen.

Waarom wilde Luchiano dat eigenlijk weten? De ogen van blinde kinderen zien er vaak wat raar uit. In de kerk is het niet de bedoeling dat de 3B-leerlingen elkaar gaan aanstoten en dingen zeggen als: "Wat ziet die er gek uit!" Hetgeen wel typisch 3B-gedrag is. Daarom had de juffrouw gezegd dat blinde kinderen heel goede oren hebben. Luchiano: "Ja, of we moeten het heel zachtjes zeggen!"

Ik geloof echter niet dat die opmerking helemaal in de lijn van Margriets bedoeling ligt.

Comments

Je hebt het uitstekend uitgelegd Casa, mijn complimenten. Ik zou het je niet hebben verbeterd als bijna-ervaringsdeskundige. Een blinde bewoner van onze woonvorm en ik hebben eens een excursie bijgewoond waar het erom ging om vogels te herkennen aan hun geluid. Het was een landelijke excursie. Er waren dus ook lotgenoten die ik niet kende. Mijn huisgenoot wist alle vogels te herkennen. Nu is hij daar een hobbyist in, oké, maar toch? Die jongen ziet echt helemaal niets en de meest onbekende vogels wist hij nog te herkennen, zo heeft hij zijn gehoor getraind. Ik vind de manier waarop jij dat aan Luch hebt uitgelegd getuigen van kennis hierover die ik bij weinig mensen tegenkom. Mag ik vragen waar jij die wijsheid vandaan hebt? Van mij had je dat niet, dat weet ik wel zeker, ik heb jou dat nooit zo verteld. Je kunt, als er nog eens gelegenheid voor is, ook wel uitleggen dat blinden zintuigen, dus ook tast en reuk meer trainen. Laat hem maar eens met een blinddoek over straat gaan, of laat hem eens een voorwerp voelen met een blinddoek voor en raden wat het is. Dan krijgt hij ook een indruk wat het is om niets te kunnen zien. Dan leert hij het ook wel af om tegen blinden te zeggen dat ze raar zijn. Ik vind die juffrouw Margriet een kei dat ze dit organiseert. Ze had het overigens met iedere soort van handicap mogen doen, ook kinderen in een rolstoel worden soms gepest of aangekeken of ze gek zijn. Heel goed dat er aandacht aan pesten wordt besteed.

Nog even een vergeten comment over het te laat komen. Waar maakt die juffrouw zich druk over? Klinkt tegenstrijdig voor een mens als ik dat onmiddellijk op tilt slaat als iemand 2 minuten te laat op een afspraak met mij verschijnt. Ik ben zelf ook altijd overal op tijd. Maar jij hebt eens tegen mij gezegd via deze log dat als ik zo stipt ben en dat ook van anderen verwacht, ik op Curaçao geen leven zou hebben. Als men op jullie eiland zo makkelijk zijn en zo weinig stipt, dan zouden de onderwijzers er aan gewend moeten zijn dat de leerlingen standaard te laat komen en dat niet zo specifiek moeten registreren. Waarom is het normaal als volwassenen vrijwel standaard te laat komen en moeten kinderen van de juf op tijd verschijnen? Dan moeten inderdaad, zoals jij al suggereerde, ouders het goede voorbeeld geven.

HHAhahHAhahahhahahhahhahhhaHHHAHAHHAhahahha. Sorry hoor, maar ik zie je al zitten.... En nog een standje krijgen ook.

Je mag van alles opmerken, maar je mag mensen natuurlijk nooit kwetsen.

@Cyberjunk: Dank je voor het compliment. Ik geloof dat ik die wijsheid van de lagere school heb, toen we het over zintuigen hadden. Toch nog iets opgestoken dus!
Te laat binnenkomen bij lezingen, vergaderingen en school is ontzettend irritant voor degenen die er wel op tijd zijn. De school probeert het op tijd komen daarom af te dwingen. Helaas is het zo dat vrijwel alle kinderen met de auto worden gebracht. Het kind is in geval van te laat komen dus de dupe van zijn lakse ouder(s). Luchiano is in de ruim twee jaar dat hij nu op school zit nog nooit te laat gekomen.
@Brillie: Ja, lach jij maar. Zitten op zo'n kabouterstoeltje is echt geen pretje! En over dat standje... ik kan natuurlijk niet voor mijn zoon onderdoen... ;-)
@Renesmurf: Precies, jouw vrijheid houdt op waar die van een ander in het gedrang komt. (Of zoiets)

Een lezenswaardige vaststelling waar niets aan valt toe te voegen. Doe ik dan ook maar niet. CasasPa

kleine toevoeging n.a.v. jouw plaats in de schoolbank. Ik vertelde Truus onlangs dat een klein tafeltje + stoeltje (inmiddels beiden rood geverfd) dateren van jouw eerste schooltje in Rotterdam. Goeie kwaliteit (wat er op zat). CasasPa

van kinderen en dronken moet je de waarheid horen ook als ze heel zacht praten

Over het gehoor. Blinden ontwikkelen hun gehoor veel beter. Maar ook radio-amateurs. Ik kan bv uit een geruis nog steeds stemmen fiteren. Maar ook in vele gesprekken door elkaar heen. Linda wordt wel eens gek van mij, als ik dingen heb gehoord, die ik beter niet had kunnen horen.

Van mensen in een rolstoel wordt ook regelmatig aangenomen dat ze dom, doof en blind zijn. Als ze iets willen afrekenen, praat de cassière vaak tegen de persoon die achter de rolstoel staat!?

Juist Willisha, mijn schoonzus maakt dat vaak mee en die heeft geleerd om haar mond open te doen en maakt dan meestal een zeer bijdehande opmerking waarbij zo'n cassiëre voor joker staat en mijn schoonzus niet. En Michel, ik hoop dat jij de bedoeling had om een grapje te maken met jouw opmerking. Dan neem ik je die niet kwalijk. Maar ik vond die, als ik eerlijk ben, niet echt grappig.

iedere familie heeft wel van die oude, bekende verhalen...

Heel lang geleden heeft onze hond een keer in de broek van een buurman gebeten. Mijn moeder heeft zich natuurlijk verontschuldigd en de gaatjes netjes gemaakt. Toen ze de broek terugkwam brengen vertelde ze dat het goed gelukt was, je zag er niets meer van. De buurman zei dat hij dat direct aannam... hij is namelijk blind... Gelukkig kon hij er hartelijk om lachen. Toen mijn moeder thuiskwam vertelde ze ons het verhaal, en ze schaamde zich diep, ze werd weer rood toen ze het vertelde. Reactie van mijn jongste broer: "Gelukkig mam dat hij dat ook niet zag!" (destijds zes jaar oud)...

ik vind het een heel goed idee van de juf... en luchiano is echt een zeer bijdehand manneke...van wie zou hij dat nu hebben ;-)

@CasasPa: Dank je! Ja, dat tafeltje (hadden we er eerst niet twee?) dat zal ik niet licht vergeten. Net als mijn driewieler trouwens... ;-)
@Michel: Dat is waar. Dronken mensen zijn vaak niet voor rede vatbaar, een kind kan men gelukkig wel leren dat het niet nodig is om alle waarheden luidkeels op te sommen...
@Brillie: Altijd oppassen voor radio-amateurs dus als men op een luidruchtig feestje aan het roddelen is... :-)
@Willisha: Inderdaad vreemd ja... het is altijd goed om je eens in de ander te verplaatsen. Daardoor zou veel communicatie beter verlopen...
@Cyberjunk: Veel mensen met een handicap worden vanzelf 'harder' door hoe zij iedere keer benaderd worden. Op een bepaald moment went men eraan en doet dan gewoon zijn (of haar) mond open, heel terecht. Over Michel: ik weet bijna zeker dat hij niet bedoelt dat blinden er echt gek uitzien, maar meer dat kinderen (en dronken mensen) geen blad voor de mond nemen als ze iets zien...
@Willisha: Leuk verhaal, ja zo zijn kinderen... Ook goed hoe die buurman ermee omging, blinde mensen worden natuurlijk wel vaker geconfronteerd met mensen die zich schamen als ze per ongeluk dingen zeggen als: "dat moet je zo zien" en "zo kun je het ook bekijken"...
@Paola: Ik denk van Galileo Galilei... ;-)