« Dokter de Boer weet raad (1) | Main | Lucy en de wielersport »

Belevenissen in Santo Domingo (2)

Zaterdagmiddag 14:16 uur. We zijn weer in Santo Domingo, niet meer in Sosua dus. De belevenissen (een selectie van) volgens last-in, first-out.

Vanmorgen zijn we met een ons bekende taxi-chauffeur van hotel El SeŮorial naar La Caleta gereden, waar oma Leoncia woont en Luchiano verblijft. Het was er gezellig druk met zo'n tien neven en nichten. Die komen van overal onderdak zoeken bij Leoncia, hetgeen wel eens een punt van twist oplevert. Het gevolg is namelijk dat Leoncia nooit geld heeft en dus ook weinig eten.

Luchiano (6) vindt het prachtig al die kinderen. Vanaf het opstaan tot het naar bed gaan is hij aan het spelen. Qua gedrag zie ik een aantal veranderingen. Luchiano was erg aanhankelijk en wilde voortdurend dat ik hem de kieteldood gaf, alsmede dat we ons spelletje knussieknussieknusknusknus speelden. Niet zozeer voor hemzelf, als wel vanwege het feit dat de neven en nichten er erg om moesten lachen. Dat vond Luchiano dan weer leuk.

Minder leuk vond hij het dat ik hem een standje gaf toen hij een oud 1-dollar biljet tegen zijn lippen hield. "Hoe vaak heb ik je nu al verteld dat geld vol zit met bacteriŽn!" Vroeger accepteerde Luchiano een dergelijke opmerking zonder morren, nu voelde hij zich nogal in zijn trots gekrenkt. Aandachtspuntje voor mij!

Lucy was lekker aan het ruzieŽn met de familie en wilde al snel weer weg. Onze taxi-chauffeur was op afroep beschikbaar en verscheen snel ter plekke. We hadden een prijs afgesproken van 300 peso's, ongeveer 12 gulden, voor de heenreis en hetzelfde bedrag voor de terugreis. Op de autoweg maakte de taxi vreemde geluiden, een combinatie van een oude stoomlocomotief, een defecte koffiemolen en nog wat ondefinieerbare attributen.

Helemaal gerust was ik er niet op, temeer daar de chauffeur steeds door het zijraam naar achteren keek. Waarschijnlijk om te zien of we geen essentiŽle onderdelen aan het verliezen waren. Toch zette hij ons veilig af in El Conde. Lucy overhandigde hem de afgesproken 600 peso, maar tot onze verbazing zei de man dat we 800 hadden afgesproken. Lucy maakte er geen woorden aan vuil, gaf hem er 200 extra en dat was dan meteen de laatste keer dat we gebruik maakten van de diensten van deze chauffeur.

Nu is Lucy naar een Salon om haar haar te laten doen. Dat geeft mij tijd om uitgebreid te surfen, een verhaaltje te schrijven (tip: in de Dominicaanse Republiek regelmatig saven! Zojuist is de stroom weer uitgevallen) en straks op een terrasje te gaan zitten.

Er resten ons nog vier dagen vakantie...