« Vijf jaar getrouwd | Main | BBQ op Valentijnsdag »

Waar moet het heen

Mijn vijfjarighuwelijksdag werd gisteren nogal overschaduwd door slecht nieuws. Zelf ben ik vrijwel altijd voor half acht op mijn werk. Via MSN en Yahoo zie ik vervolgens collega's, vrienden en bekenden binnendruppelen.

Cubaanse collega Reynaldo arriveert meestal zo tegen kwart over acht. Daarom was ik om kwart voor negen verbaasd dat hij er nog steeds niet was. Toen startte Yohanna vanuit Cuba een Yahoo-sessie met mij. Zij vroeg me hoe het met Reynaldo en Willy (een andere Cubaanse collega) was. Ik antwoordde haar dat dat toch wel toevallig was, want ik vroeg me net af of er misschien iets gebeurd was.

Dat was ook het geval. Reynaldo en Willy waren 's avonds gaan hardlopen bij de Korredor achter de waterfabriek van Aqualectra. Onderweg naar huis kochten zij een portie Chinees, die ze vervolgens in Reynaldo's huis op wilden eten. Reynaldo laat de deur naar de porch altijd open.

Plotseling kwamen er twee gewapende mannen via de porch naar binnen. Het ging allemaal erg snel. Ze trokken electriciteitsdraden en computersnoeren her en der vandaan en bonden hiermee de handen van de Cubanen op hun rug. Vervolgens moesten ze op de grond gaan liggen.

"Waar zijn de drugs!", snauwde de een hen toe. "Wij hebben geen drugs, wij zijn Cubanen en alleen hier om te werken". De overvallers geloofden dat niet. Een schopte Willy tegen zijn hoofd en zette vervolgens de punt van zijn mes op Reynaldo's keel. Maar als je geen drugs hebt, kun je ook niet vertellen waar ze zijn.

Gelukkig had de andere crimineel iets meer hersens. Hij zag dat ze kennelijk het verkeerde huis waren binnengegaan. Dat maakte Reynaldo op uit een telefoongesprek dat een van de overvallers hield met een handlanger. Hij wist zijn agressieve maat tot bedaren te brengen. Ze doorzochten het huis op waardevolle zaken en gingen weg met een laptop, twee cellulars, alle sleuteles en nog wat kleinigheden.

Nadat Reynaldo en Willy zich wisten te bevrijden, klopten zij aan bij de buren en lichtten de politie in. Diezelfde nacht werden alle sloten vervangen. Tegen elf uur verscheen Reynaldo op het werk, nog zichtbaar nerveus. "We leven nog", relativeerde hij de afschuwelijke gebeurtenis.

En zo is het. Vanmorgen kocht ik gewoontegetrouw een Vigilante. Gisterenavond is op soortgelijke wijze een Colombiaans echtpaar in hun huis overvallen. Ook deze personen waren geboeid en lagen met hun gezicht naar beneden op de grond. Bij het verlaten van het huis meende een van de overvallers nog wat schoten in de richting van de man te moeten lossen. Daarbij is de Colombiaan in zijn hoofd geraakt en overleden.

In dat licht bezien hebben Reynaldo en Willy heel veel geluk gehad. Maar dan ook alleen in dat licht bezien.

Comments

Leve Anthony en Myrna....
ps
Schitteren log heb je

gr.
Keysersssoze

Pfff, ik herinner me nog dat verhaal van dat meisje dat (twee jaar geleden?) per ongeluk door het hoofd geschten is terwijl ze in de auto zat met haar vriendje. Verschrikkelijk.

Sterkte voor je collega, het zal hem niet in de koude kleren zitten :-(

Dat zijn dingen die je niet mee wil maken, maar gelukkig kunt navertellen.

En zo blijft het maar lekker doorgaan daar op Curacao....Zo zijn al twee kennissen van mij per ongeluk vermoord.
Ik wens Reynaldo en Willy veel sterkte toe.....

Tja... Vreemde gasten. Dat zouden ze hier eens moeten doen... heb je gelijk een volks opstand.

Het is momenteel schering en inslag. Ik heb de afgelopen weken al heel wat gruwel-verhalen gehoord. Zo adviseert de marine haar mensen dringend om s'avonds vooral niet meer op de porch te gaan zitten maar binnen met de deur op slot ...

Bah, afschuwelijk..

Recentelijk schreef je mij dat de categorie "brave burgers" weinig tot niets merkte van de heersende criminaliteit op Curacao. Dat de conflicten zich meestal beperkten tot de diverse bevolkingsgroepen onderling. Zie daar, een vergissing in huis/persoon is even zo snel gemaakt als dat een kogel een vuurwapen verlaat. Toepasselijk de titel van je post: "Waar moet dat heen". Wie het weet mag het zeggen. Ik denk in deze, zoveel stemmen, zoveel meningen. Realiteit is dat een mensenleven zo langzamerhand weinig meer waard schijnt te zijn. Het wordt met het grootste gemak vernietigd alsof het een verbruiksvoorwerp is. Je moet alerter zijn, scherper, zelfbewuster, ogen in je achterhoofd en bedacht op het onverwachte ...... maar heb je dan nog wel een leven?

...jemig... Casaspider.... dat is afschuwelijk zeg.... sterkte voor hen...