« Apen in Marbella | Main | Jong geleerd... »

Lezen en Schrijven

Mijn collega Ino is een beetje ouderwets. Zo heeft hij nog een website in plaats van een weblog. In zijn tuin woont een dinosaurusje. Op zijn website las ik dat Ino naar de oogarts was geweest. De oogarts was zeer verbaasd dat Ino (40+) nog zonder leesbril kan lezen:

"Wat hem misschien nog meer verbaasde is dat ik nog niet aan een leesbril toe ben. "Boven de 40 krijgen toch veel mensen last met lezen". Nou, ik niet dus. Aan het einde van de controle wilde hij het toch voor zijn eigen nieuwsgierigheid nog even controleren. En ja hoor, ik kan nog prima lezen."

Natuurlijk ben ik zelf pas 29, natuurlijk, maar ik heb sinds enige tijd wel degelijk moeite met lezen. Het begon met de Nieuwe Revu. Er was een tijd dat de Nieuwe Revu meende haar columns op gekleurd papier af te moeten drukken. Zwarte letters op een blauwe, soms zelfs donkerblauwe of paarse achtergrond leest niet echt prettig. Ik moest aardig turen. Gelukkig is men inmiddels van die bevlieging teruggekomen.

Ik merk echter dat ik steeds meer moeite krijg met kleine lettertjes. Sinds mijn elfde levensjaar draag ik een bril tegen bijziendheid met jampotjes van -6 aan weerskanten. Regelmatig moet ik deze bril nu afzetten om te kunnen lezen. Het is maar goed dat ik blind kan typen, anders zou het maar stil zijn op het CasaLog!

Dat doet me denken aan een discussie tussen Luchiano van 6 en Tirso van toen 5 jaar. Luchiano zit in de eerste klas van de basisschool en Tirso in het laatste jaar van de kleuterschool. Tirso kwam bij Luchiano spelen en de jongens begonnen al snel op te scheppen over wat ze al konden.

Luchiano voelde zich een hele vent dat hij al kon lezen en schrijven. "Ik kan al lezen!", pochte Luchiano, "kun jij dat ook?". Tot mijn verbazing antwoordde Tirso onbedoeld gevat: "Neen, lezen kan ik nog niet, ik kan alleen schrijven!".

Was bovenstaand geneuzel allemaal goed leesbaar voor u?

Comments

brillen rulez!

ik ben sinds een maandje opgesierd met een snel mosgroen montuurtje. het is wel verschrikkelijk wennen: beslagen glazen, vertekening.

het zieligst vind ik het nog voor mijn vriendje: die heb ik laatst met het uitstekende randje van mijn brilletje in zijn rechteroog geprikt tijdens een knuffel.

Wat vond ik het vreselijk toen ik aan de bril moest. Ik heb echt tijden gedaan of er niks aan de hand was en weigerde het ding op te zetten. (Toen ging dat nog met -1).

Nu ben ik toch maar wat blij met het ding, anders zag ik toch wel heel weinig. (-6 en -7). Alleen midden in de nacht vind ik het wel eens irritant als ik hem niet meteen kan vinden.

Zeg Casa, worden je ogen nu beter? Ik weet van veel mensen die er een leesgedeelte bij krijgen dat ze dan minder bijziend worden.. Is dat bij jou ook zo?

@Ivet: Dat zoenen is een kwestie van oefenen. Ik heb daar alleen problemen mee als mijn vrouw toevallig haar zonnenbril opheeft. Dat botst!
@Nienke: Grappig dat je dat zegt, ik had inderdaad enige hoop dat ik nu beter in de verte kan kijken. Met name als ik in zee lig te dobberen en naar de dames op het strand kijk. Het blijkt dat ik toch echt mijn bril nog nodig heb om ze correct te beoordelen... :-)
(Het voordeel zonder bril is dat ik ze allemaal mooi vind)

Als iemand juist - sterkte heeft, dus veraf slecht ziet, dan heeft deze persoon zelden een leessterkte nodig. Dat vertelde mijn oogarts. Een probleem waar ik last van had was frimeltjes in beeld. Dat blijken dan kristallen te zijn, waar licht op valt. Waar ze trouwens niets aan kunnen doen.

tsja.... ik kan wel stoer zeggen dat ik geen bril nodig heb maar na mijn 1 na laatste postje komt dat niet echt geloofwaardig meer over..... ben dus van het autorij en televisiekijkendgedeelte brillendragers.... :-)

Ik zie prima. Keigoed zelfs. Ben alleen zo dyslectisch als de pest.