« Paloma's Geseling | Main | Vijf jaar getrouwd »

40 Degrees in the Shade

Woensdag was een gehaktdag in de negatieve zin van het woord. Toen ik Luchiano (6) van school ophaalde, had hij wederom zijn dictee-schrift bij zich, ter ondertekening. Hij had weer eens zitten dromen tijdens het dictee. Ook het rollen van een potlood over zijn hand en tussen zijn vingers was belangrijker dan het opschrijven van de door juffrouw James gelezen zinnen.

Ietwat gepikeerd en teleurgesteld reed ik met Luchiano naar huis. "Nou jongen, ik zal maar niet al te boos op je worden, want straks moeten mama en ik je iets vervelends vertellen", zei ik. "Wat dan?", luidde Luchiano's logische vraag. "Neen, dat vertellen we je straks wel", sloot ik de discussie af.

Het slechte nieuws voor Luchiano was dat hij die middag gevaccineerd moest worden. Vorig jaar augustus had hij het eerste deel van de inentingen voor zijn kiezen gehad. Dat was een vrij traumatische ervaring voor het jong, hij heeft het niet zo op naalden begrepen. Hij wist dat het tweede deel in februari of maart 2004 plaats moest vinden.

Toen Lucy zei dat we 's middags gezellig zouden gaan vaccineren, barstte Luchiano in tranen uit. Na wat heen en weer gepraat vermande hij zich en beloofde om niet te huilen. Ik nam de camera mee en maakte op het moment suprÍme een filmpje. Dat leidde ertoe dat de ietwat oudere dame die de naald moest inbrengen snel nog even haar kapsel in orde maakte. "Hoeft niet hoor, u ziet er perfect uit. Niets meer aan doen!", complimenteerde ik haar. "Oh, niets meer aan doen, hahaha", lachte de dame. Het was gezellig in de vaccinatiekamer.

Bijna zou ik vergeten hoe het met Luchiano was. Naar omstandigheden redelijk. Hij zat er met een benepen gezicht bij, maar hield woord: hij huilde niet. Op weg naar huis vroeg hij om een kadootje, dat we uiteraard voor hem gingen kopen.

's Avonds nam ik Luchiano mee naar de supermarkt. Hij voelde zich toen nog wel lekker. Na het eten kwam er echter een flinke koortsaanval gepaard met hoofdpijn opzetten. Ik was die hele inenting alweer vergeten. 's Nachts steeg de koorts naar 40 graden. We besloten een zetpil in te brengen. Dat hielp gelukkig en vandaag mag onze kleine held een dagje thuis uitzieken.

Gelukkig was er ook nog een lichtpuntje. Feyenoord wist thuis de schade tegen AZ beperkt te houden tot 0-3, terwijl Ajax en PSV niet uitliepen op de Rotterdammers.

(Ze speelden niet)

Comments

... om het belang van voetbal in deze wereld maar eens te onderstrepen... mannen!.... je zoon is een held :-)

@Paola: Namens Luchiano bedankt. Maar behalve een held is hij ook een man... ;-)

Vast een saai verhaal. Waarom moet je ook dat opschreven, wat al opgeschreven is? Dat is ook erg saai.

@Brillie: Aan het Nationaal Dictee doen tegenwoordig anders hele volksstammen mee!
Jij ook?

nasjonaal diktee, ik ben en was er heel goet in maar ik vindt er nix meer aan en op school ookal nie en prikken zijn ook kud.

Ik verbaas me er eigenlijk over dat een kind van zes jaar al een dictee moet maken en dat er dan verwacht wordt dat hij daar zijn aandacht bij houdt.