« Duikboot | Main | Irak, Dag 23 »

Zeeman

In onze brievenbus lag wat reclamemateriaal met daartussen een inelkaar gevouwen krantje van de firma Zeeman. Naast kleding stond er ook wat speelgoed in. Dit trok de aandacht van Luchiano. Met de prijzen van de artikelen kon hij goed zijn getallen oefenen: 'Acht gulden negenenveertig! Twee gulden negenennegentig!' klonk het door de kamer, het leek de Bingo wel.

Overal sleepte hij het krantje mee naar toe. Hij vroeg mij wanneer we Zeeman-speelgoed gingen kopen. Ik zei tegen Luchiano dat Zeeman alleen maar in Nederland was en niet op Curacao. Dat was even slikken voor het jong. Al snel had hij hier iets op gevonden. Op school hadden de kinderen laatst Opa-dag. Speciaal voor de opa's hebben ze toen een vaas gemaakt met een papieren bloem erin. Op die bloem stond de foto van het betreffende kind.

Aangezien Luchiano's opa's beiden niet op Curacao wonen, stelde ik voor om een digitale foto van het werkstuk te maken en die naar zijn opa in Nederland te sturen. Nu herinnerde Luchiano zich dit. Hij vroeg: 'Papa, kunnen we nu een foto maken van die bloem voor opa? En dan hou ik de krant ernaast, dan kan opa die ook zien'.

Je moet er maar opkomen, een foto van een bloem met een Zeeman-reclamekrant ernaast. Uiteraard (ahum) begreep ik wel dat Luchiano hoopte dat opa het speelgoed zou zien in de Zeeman-krant en dit voor hem zou kopen. Dus vroeg ik hem expliciet waarom die krant op de foto moest. 'Nou, dan kan opa in Nederland daar dingen voor hem uitkiezen', zei Luchiano tactisch.

Even later was het bedtijd. Uiteraard moest de Zeeman-krant mee. Sterker nog, in plaats van de gebruikelijke verhalen die ik voorlees, moest ik nu de Zeeman-krant lezen. Samen keken we naar de plaatjes. Toen zag ik dat er bij sommige afbeeldingen stond: 'Niet verkrijgbaar op Curacao'. Hmmm, dat betekende dat andere artikelen wel verkrijgbaar moesten zijn. En ja hoor, op de achterkant zag ik dat we hier ook een Zeeman hebben. Heel toepasselijk is deze gevestigd op Zeelandia.

Toen Luchiano dit voor hem uitermate goede nieuws hoorde was hij werkelijk dolblij: 'YES! YES! Zeeman is ook op Curacao!!!'. Onmiddellijk verliet hij het bed en rende naar zijn moeder om het te vertellen. Even later lag hij vredig te slapen, de Zeeman-krant naast hem.

Vanmorgen vroeg hij aan mij of ik alsjeblieft om vijf uur thuis kon zijn. Dan hadden we nog tijd om naar Zeeman te gaan...

About

This page contains a single entry from the blog posted on April 10, 2003 12:00 PM.

The previous post in this blog was Duikboot.

The next post in this blog is Irak, Dag 23.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33