« Aan het werk | Main | Uitgerust? »

Sport != Begrip

Als twee personen of teams tegenelkaar strijden heb ik al snel een favoriet. Vandaag beperk ik mij tot voetbal. In Nederland is Feyenoord mijn club. De reden hiervoor is waarschijnlijk dat ik in Rotterdam geboren ben en anders wel dat mijn vader ook voor Feyenoord is. Ook in het buitenland heb ik mijn favorieten: in Schotland ben ik voor Celtic, in Italie voor AC Milan, in Duitsland tegen Bayern München en in Engeland voor Manchester United.

Tijdens een voetbalwedstrijd kunnen de emoties bij mij vrij hoog oplopen. Gelukkig ben ik niet de enige. Als Feyenoord tegen Ajax speelt wordt er door mij regelmatig op De Rode Knop gedrukt, die leidt tot het afgooien van een denkbeeldige atoombom boven Amsterdam. Na de wedstrijd ben ik altijd blij dat dat niet daadwerkelijk gebeurd is, zelfs bij verlies van Feyenoord. Hoe komt het toch dat dergelijk primitief gedrag bij mensen mannen naar bovenkomt gedurende een voetbalwedstrijd?

O ja, de griep is aan het wegtrekken en achteraf vielen de problemen op het werk mee. Alles draait weer. Vandaar dat de zolderkamerfilosoof in mij even wakker is geworden. Sport is een vriendschappelijke afgeleide van de strijd op leven en dood tussen volkeren of individuen. Wat voor mij het kenmerkendste is aan een oorlog, is dat een normale eigenschap van mensen, namelijk het vermogen zich in een ander te verplaatsen, volledig wordt gedisabled. Dat is puur lijfsbehoud. Een soldaat moet niet nadenken als hij de trekker overhaalt over het feit dat zijn slachtoffer een man is net als hijzelf, met een vrouw en kinderen.

Dit proces speelt zich ook af in een voetbalwedstrijd. Als een verdediger van mijn club te grof inkomt op een tegenstander, dan denk ik: 'OK man! Niks aan de hand!', of zelfs : 'OK man! Schop hem doormidden!'. Maakt de tegenstander echter een overtreding, dan schreeuw ik: 'Eruit met die @$%$ # @@#$ - hond!'. Een heel vreemd proces, toch?

Na de wedstrijd zakt mijn woede snel. In de discussies achteraf is het grappig om te zien dat de trainer en de fans van de verliezende partij zich niet zelden ontpoppen tot ware Al-Sahaf's: de nederlaag is bijna altijd onverdiend en lag aan de scheidsrechter, pech of ander ongeluk.

Mijn enige nawee is dat ik de wedstrijd 's avonds op Studio Sport alleen maar hoef te zien bij een positief resultaat.

About

This page contains a single entry from the blog posted on April 20, 2003 12:00 PM.

The previous post in this blog was Aan het werk.

The next post in this blog is Uitgerust?.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33