Zondagmiddag hadden we, voor de afwisseling, een BBQ op Daaibooibaai. Het aantal BBQ-op-Daaibooibaai verhalen houdt qua aantal ongeveer gelijke tred met Merel's fiets-stories. Wel is BBQ-en naar mijn mening leuker dan fietsen.
Ditmaal was de aanleiding de verjaardag en tevens het afscheid van Wim Jans. Aanstaande zondag klimt Wim in het vliegtuig en gaat terug naar Belgie. Automatiseringstechnisch een zware slag voor Curacao, maar wel begrijpelijk. Immers, indien Wim nog langer op Curacao blijft, loopt Belgie binnenkort hopeloos achter, dus Wim moet echt terug.
Het was een leuke BBQ. Ach, ze verlopen altijd volgens een vast stramien. Eerst een beetje zwemmen, dan een beetje drinken en kletsen, vervolgens eten totdat de lomitu de neus uitkomt en daarbij weer een beetje drinken. Als het donker wordt is daar normaliter Walter met zijn gitaar voor de kampvuurliederen. Walter was er wel, ditmaal zelfs in gezelschap van zijn ouders, maar de gitaar had hij thuisgelaten. Het was ook niet zo'n muzikale groep, van de vaste meezingers was alleen Mark J. aanwezig. Wilbert is terug naar Nederland en Richard V. was er niet.
Om een uur of negen waren we thuis. Eerst hadden we Luc en Pascale afgezet bij hun Caribbean Flowers appartement. Op dat moment zag Pascale er nog goed uit. Vandaag had ik eigenlijk een vrije dag, we zouden de Christoffelberg beklimmen. Om half acht belde Luc echter met slecht nieuws. Pascale had de hele nacht op het toilet doorgebracht. Dit was niet omdat zij ruzie hadden, maar om geriefelijker te kunnen overgeven.
Gevolg was dat we niet zijn gaan klimmen en dat ik naar mijn werk moest. Hopelijk valt het mee met Pascale's acute buikgriepaanval, ik zal straks een kijkje gaan nemen. Beterschap meisje!