Vandaag had ik een day-off, feitelijk een juistere term dan vrije dag. Om 07:45 moest Luchiano naar school gebracht worden (25 km), om 10:30 hebben we de huurauto van Pascale & Luc ingeleverd (16 km), om 11:30 naar Centrum Mahaai voor wat boodschappen (8 km), 12:00 Luchiano van school halen (25 km) en om 14:30 Pascale & Luc naar Hato International Airport brengen (30 km).
Dat was nog wel grappig, want de incheckbalie was tot mijn verbazing helemaal leeg. Vaak duidt dat op niet veel goeds. De vlucht ging om half vijf en wij waren er om drie uur. Dat was te laat, het inchecken vond plaats van 10 uur 's ochtends tot 1 uur 's middags, waarschijnlijk in verband met het checken van mogelijke bolita-slikkers. De ietwat chagrijnige incheck-medewerkster herhaalde regelmatig dat Pascale & Luc te laat waren. De ervaring leert dat het in zo'n geval het beste is om gewoon 'ja' te zeggen en 'u heeft gelijk', dus dat deden we dan maar.
Toen de bagage eenmaal via de band verdween hadden wij mooi tijd voor een Polartje, om het af te leren. Even later gingen onze gasten door de douane, na twee leuke weken op Curacao, daar ga ik tenminste toch vanuit.
Om het genot van mijn vrije dag compleet te maken, gingen wij vervolgens naar Punda om kleren voor mij te kopen. Ach, het was hoognodig, maar welke man maakt men nu gelukkig met het kopen van kleding...
Als afsluiting van deze day-off mag ik nog naar Paloma's Spaanse les. Kan ik haar vragen wat de bal hooghouden in het Spaans is, dat vraagt Jeronimo zich namelijk vertwijfeld af.