Lucy heeft een bijzondere manier om iets gedaan te krijgen. Ze zegt dan: 'Zeg een getal'. Als ik dan bijvoorbeeld 10 zeg, zegt zij 11 en vervolgens 'Het hoogste nummer wint, jij moet de afwas doen!'. U zult begrijpen dat ik daar precies één keer ingetrapt ben. Nu ik vakantie heb wordt de strijd om de afwas iedere dag gevoerd. En ik moet zeggen met succes, want zowel gisteren als vandaag heb ik gewonnen! Voor de duidelijkheid: winnen betekent niet afwassen.
Gisteren had ik op een papiertje geschreven dat degene met het laagste cijfer zou winnen. 'Ik zeg 5, wat zeg jij?', vroeg ik Lucy. Zij antwoordde met 6. En mocht dus afwassen. Vandaag wist ik eigenlijk wel dat Lucy 4 zou zeggen, men leert zijn Pappenheimers kennen. Dus schreef ik op het papiertje '4 moet afwassen'. Voor de zekerheid schreef ik op de achterkant nog '6 moet afwassen'. Maar Lucy zei netjes '4'.
Zojuist hoor ik haar echter zeggen dat ze naar Punda gaat, dingen kopen. En dus mag ik toch de afwas doen. Ach, is de lol van het spel vaak niet leuker dan het resultaat? Ja, vaak wel, alleen zullen zeker Italie en Spanje het hier niet mee eens zijn.