CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Wederom is mijn favoriete zoon Luchiano een jaar ouder geworden, inmiddels al 14. Net als zoveel mensen vindt hij het niet leuk op de foto gezet te worden, ook dit keer is het weer een hele strijd. Het is voor zijn eigen bestwil, over een paar jaar is hij er maar wat blij mee.

Als ik de foto van dit jaar met die van vorig jaar vergelijk, valt op dat Luchiano mannelijker begint te worden. Okselhaar had hij al en nu groeit er zelfs een dun snorretje onder zijn neus. Wat op de foto niet zichtbaar is, is zijn zware stem. Geen gehoor eigenlijk, zo'n zware stem bij zo'n klein ventje. Hij is er apentrots op, waarbij apentrots heel laag en diep uitgesproken dient te worden.

We hebben er een relaxt dagje van gemaakt. 's Middags gaan we naar Tilburg, wat kleren en andere dingetjes kopen. Ook duiken we de Bart Smit in, op verzoek van de jarige. Er is niets van zijn gading en voor het overige is hij blij met de raarste kado's: Vijf pingpongballen en een doosje Silly Putty of hoe heet dat spul tegenwoordig, aha Bouncing Putty. "Huh? Bestond dat vroeger ook al?", vraagt Luchiano. Ja, al sinds de tweede wereldoorlog!

In Tilburg kopen we altijd spareribs, de pikante versie. Speciaal op verzoek van Luchiano gaan we naar Domino's Pizza, gevestigd in een wat armetierig winkelcentrumpje aan de Thomas van Aquinostraat 37. De pizza's zijn er niet duur, helemaal niet dankzij een tijdelijke actie. Thuis eten we ze samen met de spareribs op. Dat gaan we vaker doen.

Luchiano, vanaf deze speciale plaats feliciteer ik je nogmaals van harte met je verjaardag!