« Euromast Rotterdam | Main | Sam van Deuren »

Ge´nspireerd door een comment

Beste Casaspider, jullie zijn inmiddels al 4 maanden in Nederland. Wat ik in jouw verhalen tot nu toe niet terug zie komen is of jij of jouw gezinsleden Curacao missen. Is het allemaal echt zo gemakkelijk om de overgang (zeker voor Lucy en Luchiano) van een tropisch eiland naar Nederland te maken? Of laat je dat bewust weg in het weblog omdat het te prive is? Op enig moment zal ik ook met mijn gezin terugkeren naar Nederland en hoewel het niet te vergelijken is, zou ik het toch prettig vinden als je een beeld kan schetsen van evt. heimwee. Mocht het zo zijn dat dat te prive is, respecteer ik dat volkomen. Het kan natuurlijk ook dat Curacao jullie totaal niet dierbaar was. In dat geval zal je al gauw geen heimwee of gemis ervaren. Mocht je kunnen antwoorden hoor ik dat graag.

Aldus het integrale commentaar van Vjm op de post Euromast Rotterdam.

Een interessante vraag waar ik even over heb moeten nadenken. Wel, in het dagelijkse leven mis ik Curacao niet echt, het is gewoon te druk met andere dingen en het leven gaat nu eenmaal door. Dingen die ik 'daar' met veel plezier deed zijn vervangen door andere. Strand, Happy Hour, Wilhelminaplein... het was allemaal leuk maar vreemd genoeg mis ik het niet echt.

Het gekke is dat Lucy dat meer heeft. Zij was uitgekeken op Curacao, te veel routine, maar zegt nu dat ze zelfs ons wekelijkse uitstapje naar Pleincafe mist. Natuurlijk gaat Curacao me nog steeds ter harte en het komt regelmatig voor dat ik de Antillen moet verdedigen tegen ongefundeerde aanvallen ('ze moeten de kraan dichtdraaien!'). Ongefundeerd maar groter in aantal dan ik had gehoopt.

Luchiano (10) mist Curacao ook niet echt, hij heeft een nieuw leven hier. Ik geloof dat hij zijn vrienden van de Sint Servatiusschool in Borkel haast nog meer mist, dat is ook verser. Over Luchiano gesproken, ik merk wel dat we minder tijd samen doorbrengen dan op Curacao. Daar bracht ik hem naar school, haalde hem op en tussen de middag waren we samen. Nu zie ik hem pas om half zes 's avonds en dan gaan we boodschappen doen. Dat is een van de dingen waar we ons ritme nog in moeten vinden.

Lucy heeft het niet echt gemakkelijk. In haar ogen was Nederland het grote land waar veel te ontdekken is. Dat valt toch enigszins tegen als men de zorg heeft over een baby van 1 jaar oud. Ze maakt nu bijna elke dag een lange wandeling met Diana (1) en gaat er ook regelmatig met de fiets op uit. Zij zal niet snel terug willen naar Curacao maar mist toch een beetje de warmte en de (psychisch) kortere afstand tot haar familie.

Bij warm weer voelt Lucy zich nu eenmaal meer sexy. Thuis zetten we de verwarming daarom op 21.6 graden. We zijn allemaal op zoek naar ons nieuwe ritme. Allemaal behalve Diana want die vermaakt zich overal en past zich het gemakkelijkste aan. Maar dat is logisch.

Mijn tip is altijd naar de voordelen van een nieuwe situatie te kijken en niet naar die van de oude. Dat laat onverlet dat Curacao mij altijd dierbaar zal blijven, immers ik heb er met veel plezier een kwart van mijn leven doorgebracht.

Comments

Ik kan me wel iets voorstellen bij jouw verhaal. Hier vind je wat en daar laat je wat, zoals dat wel eens wordt uitgedrukt. Het scheelt denk ik wel dat jij, al had je een groot deel van je leven op Cur doorgebracht, toch wel ongeveer wist wat jij in Nederland kon verwachten. Je had je via internet en door het contact met je vrienden- en niet te vergeten het contact met je familie- via datzelfde internet, goed op de hoogte weten te houden van wat er hier allemaal speelde. Dan weet je, als rechtgeaarde Nederlander, heel goed wat je dan kunt verwachten bij terugkeer. En als je dan iemand bent die zich heel goed kan aanpassen aan nieuwe situaties en ook het Nederlandse klimaat uit eigen ervaring kent, dan kan ik me indenken dat jij snel je draai gevonden hebt. Daar komt bij dat bij terugkeer alles op jou is neergekomen wat betreft de administratieve regelingen, het zoeken van een school voor Luch, dat waren toch echt jouw taken, waarbij ik zeker weet dat Lucy wel overal bij is betrokken, maar jij moest het uitvoeren. Dan kan ik me voorstellen dat er echt geen tijd is om na te denken over het gemis van Cur. Vier maanden is gewoon te kort om van echt heimwee te kunnen spreken voor iemand als jij die van alles moet regelen. En Luch? Die is nog een kind en kinderen zijn, mits ze een stabiel thuisfront hebben en geaccepteerd worden op een school waar ze goed kunnen meekomen, flexibel genoeg om tot een snelle aanpassing te komen.

Lucy vind ik een ander verhaal. Het mag dan waar zijn dat zij de Nederlandse taal nu redelijk beheerst, toch zal het nog niet perfect zijn. En inderdaad, met een klein kind thuis is het niet makkelijk om eens wat te ontdekken en te ondernemen. Ik vraag mij werkelijk af of zij zich dit vooraf wel voldoende gerealiseerd heeft. Ik denk het niet, anders zou het haar niet tegenvallen. Dat zij af en toe terugverlangt naar Cur kan ik me wel indenken, jij bent tenslotte de hele dag aan het werk bij de Druppel. Ik denk dat het niet makkelijk wordt voor Lucy, zij kent hier verder niemand. Hoe zit het trouwens met jullie buren of buurtgenoten? Kennen jullie die inmiddels? Wat zijn dat voor mensen? Jong, met kinderen? Of juist ouder? Neemt Luch wel eens kinderen mee naar huis die eventueel worden opgehaald door hun ouders zodat Lucy daardoor in contact kan komen met anderen? Dat moet misschien nog groeien, maar daar zal ze het in eerste instantie van moeten hebben. Als dat een beetje is opgestart, dan komt het vanzelf.

Hoe laat gaat Luch naar bed? Kun je voor die tijd niet ook even met hem spelen of praten, kortom, hem even exclusieve vaderlijke aandacht geven? Hij zal de kinderbedtijd van 19.00 u. inmiddels wel zijn ontgroeid.

Je zei eens dat Diana sinds ze hier is beter at. Is dat nog steeds zo? En hoe zit dat bij Luch?

Gezien 'het weer' kan het alleen maar beter worden! Dus het ergste hebben jullie straks gehad.

Ah, lekker straks lente, bloemetjes en alles weer mooi groen. Komt helemaal goed :-)

Blij te horen dat jij Curašao verdedigd. Bedankt hiervoor. Ik wist wel dat jij geen papegaai was. Masha danki pa defende Korsou.

Kan Lucy al fietsen?
Gaat ze ook naar een inburgeringcursus? Dit vraag ik voor de 2 de keer, omdat ik gemerkt heb dat zo'n cursus echt de moeite waard is. Ken mensen die binnen 6 jaar veel beter Nederlands spreken dan de Antillianen, vandaar. Maxima spreekt ook uitstekend Nederlands, voor een Latina.

Contact met andere moeders , zou denk ik Lucy vast wel vriendschappen opleveren .
Gelukkig kan ze fietsen en dan wordt het steeds makkelijker als het warmer is naar plekken toe te gaan met Diana waar ze ook andere moeders met spelende kinderen kan ontmoeten.
Maar , het is en blijft wennen in een ander land , ik sprak prima NL en toch , was het eerste jaar behoorlijk eenzaam ....

@Cyberjunk: Het klopt zeker dat het gemakkelijker voor mij is om in te schatten hoe het leven in Nederland is dan voor Lucy. Bovendien heb ik ook nog mijn werk. Maar ook zij begint steeds meer te wennen en straks als het mooier weer wordt en de dagen gaan lengen wordt dat waarschijnlijk alleen maar beter. De buren werken allemaal, dus daar hebben we overdag sowieso geen contact mee en 's avonds komt het er ook niet zo gemakkelijk van. Overigens is de behoefte er bij ons ook niet zo, wij hebben het verder prima met zijn vieren. Luchiano gaat om 9 uur naar bed, dus we hebben zo'n 3 uur samen. Zowel hij als Diana eten nog steeds beter dan op Curacao. (Maar het kan altijd nog beter)
@GJ: Ik ben ook niet rouwig om onze start in de winter. Nu de dagen langer worden ziet het er gewoon beter uit. Het wachten is op dagen met 30 graden of warmer... :-)
@Bout: Na 12 jaar Curacao heb je wel een idee hoe de dingen in elkaar zitten. In ieder geval niet zo simpel als Hero Brinkman het doet voorkomen. Jammer genoeg laat het veel Nederlanders koud. Lucy kan zeker fietsen, dat gaat steeds beter. Een inburgeringscursus doet ze niet, is ook een beetje problematisch met twee kinderen. Bovendien is zij geen studie-type. Maxima is zeker een goed voorbeeld voor haar!
@ANila: Zeker is het wennen in Nederland voor Lucy, in vele opzichten. Over een jaar kijken we terug, in het jaaroverzicht 2008... :-)

Als je genoeg te doen hebt, en die indruk heb ik wel, heb je het te druk voor heimwee.

Bovendien is dit een weloverwogen beslissing, en heb je je dierbaren bij je.
En de toekomst ligt voor je.

Natuurlijk zullen er momenten zijn dat je even liever daar zit dan hier, maar al snel roep de orde van de dag weer.

Denk ik zo.

De gemiddelde Nederlander is helaas de laatste jaren meer aan zichzelf gaan denken. En dan mag de kraan al snel dicht. Bovendien is het eenvoudiger om de zaak met een one-liner af te doen dan met doordacht oordeel. Eigenlijk zou iedereen de Antillen eens moeten bezoeken.

Over bezoek gesproken, hoe zou Lucy het vinden als ik binnenkort een weekend in Rijen kom oppassen? Kunnen jullie samen Nederland verkennen.

Mooi.

Lief van Piet. Ik zou zo'n aanbieding meteen accepteren.

By the way, VJM was me net voor. Ik dacht er gisteren aan om je te vragen hoe je het nu vind in NL na x maanden. Strax mooi weer dan kan Lucy zich weer sexy voelen.

Het is een schande dat er nog steeds niet een .nl er achter staat. Schande.

@Renesmurf: Je hebt het mooi verwoord, zo is het precies...
@Piet: Alles heeft een oorzaak, maar welke? Als elke Nederlander zijn vakantiegeld op de Antillen besteedt gaat het daar al snel beter. Goed plan dus! Je aanbod is heel mooi maar ik vrees dat Lucy geen afstand van Diana wil doen, zelfs niet voor een dag. Maar vragen kan natuurlijk altijd...
@Pascal: Zo is het.
@Donna: Misschien wil Piet ook wel bij jou oppassen... :-) Het beter wordende weer is zeker een goede stimulans, ook al moest ik vanmorgen weer krabben...
@Brillie: Er zijn maar drie echte domeinen: .com .net en .org. Als er al iets anders achter komt is het .eu...

Okay,
het is leuk te lezen dat jullie allemaal best goed gaat.
Overigens, heb je,eind november, het overlijden van Boeli van Leeuwen gemist? Nergens niets daarover gelezen. Erg jammer.
Hij wordt nog veel gelezen!

Casa, jullie woning aan de Socratesstraat staat te huur bij makelaar Re/Max. Zat naar huizen die te huur en te koop zijn op Cura en kwam die van jullie tegen.

Vroeg me af hoe het komt dat Lucy zo slank blijft. Vertel, eet Lucy wel aardappelen? :)

Wat een herkenbaar verhaal. Het ritme in Nederland is zo totaal anders dan het ritme op de Antillen. De gewone kleine dingen waar je op Curacao wel de tijd voor had zijn opeens soms niet meer mogelijk, zoals bij jou de tijd met Luciano. Raar is dat toch.

Na ruim 2 jaar Nederland ben ik er nog steeds niet helemaal achter wat dat nu is. Het moet wel de mensen te maken hebben.

Casa,

Bedankt voor jouw reactie. Ik was even uitlandig vandaar dat ik nu pas reageer. Het kijken naar de voordelen van de nieuwe situatie i.p.v. naar de oude is zeker een goede tip! Ik pas het zelf ook toe. Het laat wel onverlet dat er ook emoties een rol spelen in het geheel. Ik en mijn gezin hopen 3 jaren van Cur te genieten en dan de grote oversteek weer te maken. Nogmaals beadnkt voor jouw reactie.

@Hubertus: Het overlijden van Boeli van Leeuwen heb ik niet gemist, het stond in de Amigoe. Zelf heb ik nooit iets van hem gelezen. Daardoor is er geen band. Wellicht moet ik dat nog eens doen (dat lezen)...
@Donna: Hey, dat is bijzonder. Ik dacht dat dat pand wel op de Monumentenlijst zou komen! Waarom was je precies op zoek, toch geen emigratieplannen?
@Bout: Lucy is nog jong, dan zet het allemaal nog niet zo aan. Aardappelen lust zij zeker wel, ook de stamppotten...
@Frank: Of het door de afstanden komt of door iets anders, feit is dat ik nu echt minder tijd overhoud. Als dat bij jou al ruim 2 jaar duurt begin ik me zorgen te maken...
@Vjm: Graag gedaan en de late reactie is natuurlijk geen enkel probleem. Het lezen van het CasaLog is hobby, geen werk. Mijn adagium is dat men het overal naar zijn zin kan hebben, belangrijk is dat men niet 'vlucht'. Dan valt het alleen maar tegen...