Foto's met een verhaal (4)
In de serie Foto's met een verhaal wordt elke keer een foto getoond waar op een of andere manier een verhaal achter zit. Dat is niet zo moeilijk, want dit geldt voor bijna iedere foto. Het idee is om foto's te gebruiken ouder dan vijf jaar. Alle posts over dit onderwerp zijn gebundeld in de category Foto's met een verhaal.
Datum: 13.02.1999
Locatie: Juzgado de Paz (soort gemeentehuis) Santo Domingo
Personen: Lucia en CasaSpider
Bijzonder: Casa's broek
(Klik voor groter)
Heden, dinsdag 13 februari 2007, zijn Lucy en ik op de kop af acht jaar met elkaar getrouwd. Toen ik haar vanmorgen zoende zei ik: "Acht jaren, met jou lijken het slechts vijf dagen..."
"Mentiroso!", was Lucy's antwoord.
Onze trouwdag staat bij mij nog steeds in de boeken als een van de meest hectische dagen uit mijn leven. Nederlanders zijn zo een ongelofelijk regelneverig volk. Alles moet altijd tot in de puntjes van tevoren geregeld zijn, vooral bruiloften. Zo ben ik dus niet. Op vrijdagavond 12 februari 1999 arriveerde ik in Santo Domingo. Het eerste dat we deden was het bestellen van de bruidstaart. De avond werd doorgebracht met familie en enkele flessen Presidente.
Zaterdagochtend, de dag van de bruiloft, gingen we in gezelschap van Sugey en achternicht Jacqueline op pad om versiering te kopen voor het feest van die avond. Lucy had in die tijd een klein restaurantje en dat was een goede locatie. De dames deden er vrij lang over om de versieringen te kopen. Ergens begon ik ietwat nerveus te worden, immers Lucy's hele outfit moest nog gekocht worden en zo ook de ringen. Ja, gelukkig is CasaSpider niet zo'n regelneverige Nederlander.
Na de versieringen was het plan om naar de supermarkt te gaan om het eten voor het feest in te slaan. Maar eerst moesten we geld pinnen. Dat was mijn taak. Pinnen ging altijd heel gemakkelijk in Santo Domingo maar uitgerekend op deze dag niet. Mijn pinpas werd geweigerd. In het hotel lag mijn credit-card, maar dat was ongeveer drie kwartier rijden. Drie kwartier heen en drie kwartier terug.
Uiteindelijk zat er niets anders op. Met flinke vertraging werden de boodschappen gedaan. Om vier uur bevonden Lucy en ik ons in El Conde, een van de grote winkelstraten. Enige haast was geboden, want de trouwerij stond gepland om kwart over zes. En we moesten nog een jurk, schoenen en ringen kopen. Vreemd genoeg slaagden we snel maar helaas is Lucy nogal van het afdingen. Het scheelde een haar of ze had de zojuist uitgezochte spullen laten staan.
Om half zes arriveerden we in het restaurantje. Lucy moest haar haar laten doen en in de tussentijd haalde ik mijn broek op bij de stomerij. Er was geen tijd meer voor het colbert dat nog in het hotel lag. Ik kleedde me om en ging uiteindelijk samen met Lucy naar het Juzgado de Paz de la 3ra Circunscripción del Ensanche Luperón (archieffoto 2001). Het was kwart voor zeven. We waren niet het enige paar dat ging trouwen, er stond een hele rij.
"Waar heb jij de ringen eigenlijk gelaten?", vroeg ik aan Lucy. "Ojee, de ringen!", antwoordde zij. Die lagen nog in de kapsalon. We hadden nog even tijd en dus schoot Lucy met haar trouwjurk een taxi in om de ringen te halen. Ik drentelde wat heen en weer. Een man tikte mij op de schouder. "Meneer, uw broek."
"Wat is er met mijn broek?"
- "Er zit een scheur in uw broek."
Ik voelde en warempel, ik kon mijn hand er met gemak doorheen steken. Vanaf dat moment schuifelde ik gelijk een krab achterwaarts over het terrein, overal dekking zoekend voor mijn achterkant. Toen Lucy terugkwam met de ringen bracht ik haar op de hoogte. Zij zag er de humor wel van in.
Een man ging de in de rij staande bruidsparen langs om gegevens te noteren. Bijvoorbeeld wie de getuigen waren. Lucy gaf de namen op. "Zijn deze mensen familie van u?", vroeg de man. Een getuige was inderdaad familie en dat mag dus niet. We kwamen plotseling een getuige tekort. Kordaat sprak Lucy het paar na ons in de rij aan. Of ze ons een getuige konden lenen. Na kort overleg wilde hun getuige ook wel bij ons getuigen.
Eindelijk stonden we voor de ambtenares van Burgelijke Stand. In die tijd was mijn Spaans iets minder dan het nu is. Ze vroeg me naar mijn beroep. Database Administrator was haar onbekend en na wat heen en weer praten werd het uiteindelijk computer. Ook een mooi beroep.
De exacte tijd ben ik vergeten, maar vermoedelijk rond 19:40 zijn Lucy en ik in de echt verbonden. De feestavond erna verliep uitstekend en zowaar zonder verdere incidenten.
Comments
De scheur is onzichtbaar, hoor. Niks aan de hand.
Mooi verhaal, computer :-)
Posted by: Irene | February 13, 2007 10:18 AM
Van Harte gefeliciteerd met jullie huwelijksdag!
Schitterend verhaal!
Een regelneef kan men je inderdaad niet noemen. Maar misschien wel 'extremely laidback' ... of is het super stressbestendig? ;)
Een fijne dag verder voor jullie allemaal.
Posted by: MaRisa | February 13, 2007 10:43 AM
Ik begrijp dat Lucy getrouwd is met een computer voorzien van scheur.
Posted by: Cockie | February 13, 2007 10:49 AM
Ha ha ha, wat een verhaal.
Maar ik zie geen scheur in de broek.
Posted by: Boutie | February 13, 2007 11:21 AM
Mooie foto. Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?
Posted by: Boutie | February 13, 2007 11:24 AM
@Irene: Waarom denk je dat ik zo krampachtig tegen het hek aan sta... :-)
@MaRisa: Dank je wel! Eigenlijk ben ik helemaal niet laidback laat staan extremely. Maar daar in Santo Domingo dacht ik, laat het nou maar aan Lucy over die heeft er meer verstand van. Zou ik op Curacao ook meer moeten doen!
@Cockie: Haha, ja en het bouwjaar verklaart ook meteen de omvang van het apparaat... :-)
@Boutie: Neen, de scheur zat aan de achterkant en die heb ik angstvallig verborgen gehouden. Misschien komt onze kennismaking aan bod in een andere editie van Foto's met een verhaal...
Posted by: CasaSpider | February 13, 2007 11:25 AM
Prachtig verhaal en al weer 8 jaar! Ik weet nog dat ik kort daarna bij je was. Gebruik je nog steeds de espressomachine.... ha ha.
8 jaar met Lucy lijken net 5 dagen.....en een kilo of 10?
Allemaal gefeliciteerd en een leuke dag gewenst!
Posted by: Angel | February 13, 2007 11:29 AM
Hahaha wat een geweldig verhaal! Dan is onze trouwdag toch iets rustiger (lees gestructureerder) verlopen.
Posted by: Jan | February 13, 2007 11:34 AM
Oeps, zou ik toch bijna de gelukwensen vergeten.
Dus bij deze: van harte proficiat met jullie trouwdag!
Posted by: Jan | February 13, 2007 11:37 AM
Zeker een dikke scheet gelaten vandaar de scheur...
Posted by: Donna | February 13, 2007 11:39 AM
Ondanks alles staan jullie daar prachtig op de foto! Gefeliciteerd en nog heel veel gelukkige jaren samen!
Posted by: Ricky | February 13, 2007 11:40 AM
btw, je zag er toen wel slanker uit dan nu denk ik. Aan de foto's te zien dan...
Posted by: Donna | February 13, 2007 11:40 AM
Ooooh ja, enne gefeliciteerd!!
Posted by: Donna | February 13, 2007 11:42 AM
@Angel: Thanx! Ja, de tijd vliegt. Het espresso-apparaat hebben we nog steeds, maar het glazen potje is kapot. En in vijf dagen kun je heel wat eten verstouwen!
@Jan: Het was een bijzondere dag dat kun je wel zeggen. Maar iets gestructureerder had wel gemogen, vooral wat betreft die scheur... :-) Dank voor je wensen!
@Donna: Haha, neen ik heb het vermoeden dat de scheur er door de mensen van de stomerij in is gemaakt. Ik herinner me het niet precies maar ze maakten een beetje ruzie met Lucy toen we de broek afgaven. Dank voor je felicitatie en je weet het, de liefde van de man......
@Ricky: Dank je wel, het was dan ook een heel bijzondere dag...
Posted by: CasaSpider | February 13, 2007 11:51 AM
hartelijk gefeliciteerd
met jullie trouwdag
van uit zeeland
Posted by: carla | February 13, 2007 12:30 PM
De meeste mensen plannen alles en werken dat af.
In princiepe kunnen ze planning dan gewoon loggen, want zo is het verlopen.
Alleen het weer hebben ze dan niet in de hand.
Posted by: Renesmurf | February 13, 2007 12:51 PM
Heden is het 10 jaar geleden, dat ik een formulier invulde die ik vandaag per toeval terug vond. Daar heb ik dan net geen foto meer van. Jammer. Anders had die er zo bij gekunt.
Posted by: Brillie | February 13, 2007 1:30 PM
PS: Nog van harte... ik zou het bijna vergeten te schrijven.
Posted by: Brillie | February 13, 2007 1:31 PM
@Carla: Hartelijk dank, Zeeland. Het lijkt wel een gedicht... :-)
@Renesmurf: Teveel plannen is niet goed, dat is funest voor het improvisatievermogen. Met stadions als Thialf en de Arena probeert men de weersinvloed te overwinnen...
@Brillie: Waarom maak je nu geen foto van het formulier? Als het niet iets met zendmachtigingen te maken heeft is het vast interessant voor je lezers... ;-)
En natuurlijk bedankt voor de felicitatie!
Posted by: CasaSpider | February 13, 2007 2:14 PM
Gefeliciteerd. Ik heb mijn huwelijksdatum/feest jaren van tevoren geregeld.Was wel na EEN jaar weer gescheiden. hahahaha.PS. Zag een recente foto van jullie twee. Lucy ziet er nog precies zo uit als op haar huwelijksdag. Casa spider is wel acht jaar ouder geworden.
Posted by: Gepensioeneerde marineman | February 13, 2007 3:01 PM
Gefeliciteerd en op naar de volgende 8 jaren! Lucy is inderdaad weinig veranderd. Helaas kunnen de jaren niet voor iedereen goed zijn. Zal wel door je zware baan komen. Gelukkig worden mannen charmanter naarmate ze ouder worden.
Posted by: Piet | February 13, 2007 3:46 PM
Gefeliciteerd jullie beidjes! Nog drie maanden en dan is het voor Don en mij twee jaar geleden, tijd vliegt inderdaad als je lol hebt :-)
Posted by: Willisha | February 13, 2007 4:07 PM
Ook een felicitatie uit Putten.
Posted by: Cyberjunk | February 13, 2007 4:29 PM
Parabens. Pabien. Gefeliciteerd.
Een echt on-Nederlandse huwelijk (gewoon lekker hectisch en niet overal de puntjes op de 'i')
Posted by: Don Amaro | February 13, 2007 4:52 PM
@Gepensioeneerde marineman: Dank je. Zo zie je maar, improvisatie leidt soms tot langdurigere resultaten. Over dat ouder worden, zowel Lucy als ik zijn het erover eens dat het beter zo is dan andersom... :-)
@Piet: Dank je, we beginnen voorzichtig met twee. Het valt overigens niet mee charmanter te worden als men al zo charmant was als ik acht jaren geleden...
@Willisha: Jullie zitten nog in de kleuterfase, maar daarin kun je (juist) heel veel lol hebben...
@Cyberjunk: Dank je wel Putten! Binnenkort hopelijk uit Vught...
@Don Amaro: Muchas gracias, op sommige momenten had ik graag wat meer puntjes gezien maar zeker achteraf was het onvergetelijk...
Posted by: CasaSpider | February 13, 2007 6:16 PM
Het feit dat je ons in het verre Nederland er niet van op de hoogte had gesteld, paste wel in de ongestructureerde huwelijksdag. Niettemin al weer voor de 8e keer: Van Harte Gefeliciteerd voor jullie beiden. CasasPa
Posted by: CasasPa | February 13, 2007 7:00 PM
gefeliciteerd met jullie 8 jarig huwelijk. Zo op de foto te zien is Lucy niks veranderd, maar dat kan ik niet van jou zeggen :-)
Posted by: Loes | February 13, 2007 10:15 PM
Btw, heb je al geboekt? Jullie komen toch nog wel of zijn de plannen gewijzigd?
Posted by: Donna | February 14, 2007 4:05 AM
Wat een prachtig hilarisch verhaal!
Beroep: Computer :-) :-)
Posted by: Lennart | February 14, 2007 5:43 AM
Gefeliciteerd en een jaar eerder begon het allemaal ;-)
Dan was je dus al getrouwd op het grote 160 feest, realiseer ik me nu. Gaat echt snel allemaal. Lucy heeft gelukkig weinig geleden. :-)
Posted by: Jannie | February 14, 2007 11:44 AM
cute!
Posted by: paulinita | February 14, 2007 1:04 PM
@CasasPa: Dank je wel, het waren "bijzondere tijden"...
@Loes: Dank je wel, ik ga ervan uit dat je bedoeld dat ik nog knapper ben geworden...
@Donna: Nog niet, ben wel de zaak aan het uitzoeken. De plannen zijn in ieder geval niet gewijzigd...
@Lennart: Ja, ik heb een prachtberoep zeg nu zelf... :-)
@Jannie: Ja, dat avondje herinner ik me nog wel... ;-) Op het 160-jaar feest was ik inderdaad al getrouwd. Maar jij toch ook? Dat Lucy weinig geleden heeft kan natuurlijk ook haast niet anders. MET EEN MAN ALS IK.
@Paulinita: Gracias! Pues la foto puedes entender, pero el texto... O tienes alguien en tu alrededor que habla holandes?
Posted by: CasaSpider | February 14, 2007 3:02 PM
Ha ha wat een leuk verhaal. Ik ben gek op dit soor verhalen over trouwen en romantiek (wij gaan niet voor niets voor de 3e keer trouwen met elkaar, dit keer in Argentinie voor de kerk).
Ik dacht dat ik relaxt getrouwd was op Aruba met het minimale aan planning maar jullie winnen echt wel. Alles in 1 dag! En juist daardoor vergeten jullie het nooit meer. Top!
Gefeliciteerd met jullie 8 jarig huwlijk, op naar de volgende 8!
Liefs,
Gaby
Posted by: Gaby | February 15, 2007 6:20 AM
whahahahaha wat een geweldig verhaal....... *veegt tranen van het lachen uit de ogen*..... gottogot wat een toestanden, ik zou gek zijn geworden denk ik.......hartelijk gefeliciteerd en dankjewel voor het delen van de foto met het verhaal :-)
Posted by: Paola | February 15, 2007 10:03 AM
@Gaby: Dank je! En jullie voor de derde keer trouwen, toe maar. Lucy en ik zeggen altijd: "Dit was eens maar nooit weer", haha... :-) Wij winnen dan wel met het plannen in 1 dag, maar 'relaxed' is anders kan ik je vertellen...
@Paola: Dank je wel en graag gedaan! Ik liet het daar allemaal maar over me heen komen, dat werkt in dit soort situaties toch het beste. Die scheur in de broek was alleen erg vervelend... :-)
Posted by: CasaSpider | February 15, 2007 2:56 PM