El Sapo (25) »Bewegende staart
Het liep tegen half twee. Op de tv stond het programma Met een been in het graf aan met een passende rol voor Serge Henri Valke. Buiten klonk luid gegrom en geritsel. "Spider! Scooby!", schreeuwde ik.
Wij weten in een dergelijk geval hoe laat het is. De honden hebben een leguaan te pakken. Leguanen zijn bepaald niet de wezens met de meeste intellectuele bagage op aarde, afgemeten aan het aantal keren dat ze zich laten verschalken door Spider en Scooby Doo. Niet dezelfde uiteraard, iedere keer andere.
Snel plaatste ik een stalen bureaublad als afscheiding voor de honden zodat de zwaargewonde leguaan even rust had. Zijn staart was in twee stukken afgebeten. Die twee stukken bewogen er lustig op los, een komisch gezicht. Hier een overzichtsfoto van het slagveld.
Waarschijnlijk is het bewegen van de afgebeten staart een slimmigheid van de natuur. De aanvaller concentreert zich op de bewegende maar nutteloze onderdelen terwijl de leguaan zich zelf muisstil houdt. Als de kust veilig is gaat hij er vervolgens vandoor.
Dat gebeurde ook in ons geval. Aan Luchiano (8) vroeg ik om het beest buiten het hek proberen te krijgen. "Het lukt niet, hij blijft zitten", zei hij. Met een geel blik aan een lange stok, ja hoe kan men zo'n ding het beste omschrijven, ging ik naar buiten om te helpen. Maar de vogel was reeds gevlogen.
De stukken staart hebben we in de vuilnisbak gedeponeerd.