The Legend of Zelda
Eind oktober vorig jaar kreeg Luchiano (7) voor zijn verjaardag een Nintendo GameBoy Advance SP. Zijn eerste spel was Power Rangers. Na een week of twee kwam daar Super Mario bij. Dat spel was een grote hit in ons huis. Lucy en Luchiano vochten bijna om de GameBoy. Op andere momenten speelden zij broederlijk samen om Mario door het avontuur te loodsen.
Honderden uren speelplezier zitten er in Super Mario. Tijd voor een nieuwe uitdaging. Zaterdag liepen we door Punda, op zoek naar een camera. Bij Boolchands zag Luchiano het spel The Legend of Zelda - The Minish Cap liggen. Over Zelda had ik al eens zeer positieve reviews gelezen. We besloten het spel te kopen. Niet bij Boolchands maar bij een iets goedkopere zaak.
Luchiano vond Zelda al snel leuker dan Super Mario. Lucy moest er even aan wennen, met name aan de lappen (Engelse) tekst die men gedurende het spel te verwerken krijgt. Luchiano leest ze probleemloos. De batterij van de nieuwe camera was aan het chargen en zou daar rond zes uur mee klaar zijn. Dan konden we hem mooi uitproberen bij Pleincafé Wilhelmina had ik bedacht.
"We gaan vandaag niet naar Pleincafé Wilhelmina", maakte Lucy mij duidelijk. Zelda's schuld.
Zondagmorgen zaten Lucy en Luchiano gezellig samen in een stoel. Ze waren Zelda aan het spelen. Bij het gevecht tegen de Big Green ChuChu leken ze even vast te zitten. "Hoe moeten we dat monster verslaan?" Om een of andere reden word ik in dergelijke gevallen ingeschakeld, terwijl ik helemaal niets van dat spel afweet. "Ga op internet zoeken wat we moeten doen!"
Vrij snel vond ik een gedetailleerde beschrijving (zie ook hier en zelfs in het Spaans) van het hele avontuur. Er stond ook in hoe de Big Green ChuChu verslagen diende te worden. Even later lukte het Luchiano waarna hij juichend door de kamer liep.
Jaren geleden speelde ik Leisure Suit Harry, Police Quest en Space Quest. Bij mijn illegale kopie van Space Quest zat een document met tips. Eigenlijk was het een volledige handleiding om het spel te spelen. Dat is niet leuk. In plaats van na te denken grijpt men bij het minste of geringste probleem al naar de handleiding.
Na het verslaan van de Big Green ChuChu belandden de twee spelverslaafden al snel in een andere moeilijke situatie. Meteen vroeg Luchiano mij wat ze moesten doen. "Neen, dat moeten jullie zelf maar uitvinden", vond ik. Gelukkig drongen ze niet aan.
Meestal vertrekken wij op zondagmiddag om tien voor drie naar het strand. Zaterdagnacht hadden we onweer gehad en de gehele zondag was het enigszins bewolkt. Geen enkele belemmering om te gaan zwemmen.
"Het is slecht weer. Het lijkt me beter om iets later naar het strand te gaan", gaf Lucy te kennen. Zelda's schuld.
En dus vertrokken we pas tegen half vijf naar Mambo Beach. We wilden erg graag een Chica de la Semana vinden om de nieuwe camera op uit te testen. Helaas is dat niet gelukt. Lucy sprak nog een mooie Nederlandse blondine in groene bikini aan. Ik moest erbij komen, maar het mocht niet baten. De schone dame vond van zichzelf dat zij niet fotogeniek was. Zij wilde wel, maar durfde niet.
Ter compensatie een foto van het gezelschap bij het Happy Hour. Tevens in 800x787. Het is nog laat geworden met Zelda.
Comments
Heb jij nog iets in te brengen bij die twee spelverslaafden? Het lijkt me niet. Als dat zo doorgaat, dan zou ik ze maar eens naar een afkickcentrum sturen als ik jou was.
Posted by: Cyberjunk | June 13, 2005 10:15 AM
Het was inderdaad erg rustig op Mambo...
Maar goed...na 2 weken vakantie in NL was het toch weer erg leuk om daar biertjes te drinken.
Posted by: Cerito | June 13, 2005 10:41 AM
Space Quest, dat heb ik ook nog eens gespeeld. Maar ik had er niet zo'n handleiding bij, ik ben niet ver gekomen.
Posted by: Ricky | June 13, 2005 11:01 AM
Leuk spel dat Zelda; niet naar het pleincafe en te laat naar Mambo Beach....:-(
Is dit het begin van het einde?
Wel grappig "zondagmiddag om tien voor drie naar het strand"; regelmaat is toch alles.
Posted by: Angel | June 13, 2005 11:23 AM
@Cyberjunk: Ik heb het overlegd met het thuisfront. Ze willen alleen naar het afkickcentrum als ze daar Zelda hebben...
@Cerito: Ik dacht al, waar is Cerito gebleven? Welkom terug!
@Ricky: Spacequest vond ik het minst leuk van de drie adventures. Larry (1, 2 en 3) en Police Quest (1) waren erg leuk om te spelen. Als ik me niet vergis is er een revival bezig van deze spellen...
@Angel: Volgende keer mogen ze Zelda meenemen naar Pleincafe. Dan kijk ik wel naar de langslopende dames... ;-) Ja, regelmaat is de basis van een gezond leven dat weet toch iedereen?
Posted by: CasaSpider | June 13, 2005 11:34 AM
absoluut casa, regelmaat is de basis voor gezond leven, (een doosje bier iedere zondagmiddag op mambo is ook regelmaat toch)
Posted by: ennu | June 13, 2005 11:57 AM
Jaaaaren geleden hadden we op het werk een stokoude computer (echt uit de prehistorie). Er zat nog een 5 3/4 inch floppydriver bij, en daar konden we een soort packman spelletje op spelen. Normaal gesproken wilden we op vrijdagmiddag graag naar huis (ambtenaren duhuh), maar toen we dat spelletje eenmaal ontdekt hadden had niemand meer haast. We verdrongen elkaar haast voor de monitor, nu mag ik, nu mag ik.....
Jaren later had je "Lemmings". Doodsimpel, maar verslavend! Mijn zwager belde me ooit eens om half 11 's avonds... voor de schone schijn moest hij natuurlijk beleefd vragen hoe het met me ging, maar ik had al snel zoiets van 'waar bel je nou voor???".... Euh, hij zat vast op een bepaald niveau.... ;-)
Ik heb onlangs, na lang nadenken, een licentie gekocht voor Feeding Frenzy, een van de Yahoo-spelletjes. Zowel Don (niet gevoelig voor computergames) als ik vinden het ontzettend leuk om te spelen, dus ik kan me Lucy's en Luchiano's (7) reactie ontzettend goed indenken!
Posted by: willisha | June 13, 2005 2:35 PM
Heb ik dan toch de verkeerde gekocht? Voor Marnix's verjaardag (9 jaar) kochten we de sponsblog.square gameboy, volgens de verkoper bij Intersport de allernieuwste versie.
Wijzelf spelen in hoofdzaak Spider Solitair, is ook behoorlijk verslavend en nog irritant ook: met vier kleuren heb ik het al sinds eeuwen niet meer voor elkaar gekregen. CasasPa.
Posted by: CasasPa | June 13, 2005 4:04 PM
@Ennu: Zo is het maar net. Als je iets regelmatig doet kan het haast niet fout zijn, toch?
@Willisha: Ik neem aan dat die ambtenaren de uren die ze extra bleven om PacMan te spelen wel als overwerk hebben gedeclareerd? ;-)
@CasasPa: Bij Spider Solitair 4 Suits moet je erg geduldig zijn. En anders vraag je toch gewoon of Truus je helpt... :-)
Posted by: CasaSpider | June 13, 2005 4:12 PM
NOu weet ik nog niet of we de goeie gameboy hebben gekocht. CasasPa
Posted by: CasasPa | June 13, 2005 4:37 PM
Spelletjes doden de geest van de fantasie.
Posted by: Brillie | June 13, 2005 5:45 PM
ik ben echt een nitwit...snap helemaal niets van die spellen..... heb ooit uren en dag met harry potter vastgezeten op een springveldje met rotsblokken waar ik steeds afviel en van voren af aan moest beginnen dat ik voorgoed genezen ben.......
Posted by: Paola | June 15, 2005 7:03 AM
@CasasPa: Ik weet het ook niet. Wel dat Zelda en Super Mario over het algemeen de hoogste noteringen krijgen. Spongebob reviews heb ik eigenlijk nog niet gezien. Zelda is wel erg moeilijk, zonder handleiding is er voor een normaal mens haast niet doorheen te komen...
@Brillie: Bier is ook slecht voor je hersens. Maar wel erg lekker!
@Paola: Ja, op zijn tijd heb je een succesje nodig... was er dan helemaal niemand die je kon helpen? (Was je vergeten met je grote ogen te knipperen... ;-))
Posted by: CasaSpider | June 15, 2005 7:58 AM