Op bezoek bij Roland
Roland ligt nu ruim een week in het Sint Elisabeth Hospitaal (Sehos). Hij lijdt aan het Guillain-Barré Syndroom (GBS) dat juist op Curacao relatief bijzonder vaak voorkomt.
Heel in het kort is GBS een reactie van het eigen afweermechanisme. Hierdoor wordt het isolatiemateriaal van de zenuw aangetast waardoor deze signalen niet meer goed kan doorgeven. Dit kan ernstige verlammingsverschijnselen tot gevolg hebben. In de meeste gevallen herstellen patienten na verloop van tijd (maanden tot jaren) volledig.
We wilden Roland 's middags bezoeken, dan konden we direct vanuit Luchiano's school naar het Sehos rijden. Woensdag om iets over half een arriveerden we bij het ziekenhuis. Jammer genoeg was het bezoekuur om half een afgelopen, het begon om half twaalf.
Om kwart over vijf ondernamen we een tweede poging, nu voor het bezoekuur van half zes tot zeven uur. In de splinternieuwe donkerblauwe Toyota Corolla zonder moon-/sunroof (iemand behoefte aan een movie later vandaag?) zoefden we naar het Sehos. Even later liepen we kamer A2/K128 binnen.
Daar lag Roland. Hij zag er redelijk goedgemutst uit. Tegen iedereen die hem begroette en vroeg hoe het ging zei hij namelijk: "Klote". Maar om even iets anders te gaan liggen had hij wel hulp nodig. Zijn benen kan hij nauwelijks bewegen en zijn armen een beetje.
Marielle, een medewerkster van Rolands bedrijf AFS, was bezig wat zaken met hem door te nemen. Gelukkig lijkt de dagelijkse operatie van het bedrijf gewoon door te kunnen gaan.
Een nicht van Barbara (Rolands vrouw) bracht wat geprint materiaal over de ziekte. Ik vroeg aan Roland of hij het eigenlijk wel leuk vond om daarover te lezen. Het antwoord was tweeslachtig. Hij heeft met name interesse in het revalidatieproces, niet zozeer in de enge verhalen. Overigens is hij nu toch nog niet in staat te lezen, dat is te vermoeiend. Een beetje televisie kijken en verder proberen te slapen, dat is het wel zo'n beetje.
Het is een spannende fase voor Roland. Nu wordt gekeken of de ziekte zich heeft gestabiliseerd. Nog steeds bestaat de kans dat het proces van aantasting van zenuwen verder gaat. De afgelopen dagen kreeg hij intraveneus plasma toegediend.
Er druppelden steeds meer mensen binnen. Wij maakten plaats voor de nieuwkomers en gingen weg. Bij het afscheid vroeg Roland me toch het verhaal van Low uit te printen. Dat doe ik zeker en dat geldt ook voor opbeurende reacties op de posts hier.
Comments
Ik heb even pauze (ander half uur) en lees even snel de belangrijkste logs ...
Wij (Willisha en ik) wensen Roland en ook Barbara en familie ... heel veel sterkte voor de komende periode. Ook al kennen we hem/hun niet ... en helaas is dit niet veel ... vanuit Madeira
Posted by: Don Amaro | April 21, 2005 9:02 AM
Ook vanuit Nederland kan ik niet veel anders doen dan meeleven. Toch, vanuit Ermelo veel sterkte gewenst voor Roland en Barbara. Ik hoop dat Roland goede verpleging en ook nog wat aandacht krijgt, ik weet niet hoe dat gaat in Curaçaose ziekenhuizen. Maar nogmaals, veel sterkte.
Posted by: Cyberjunk | April 21, 2005 9:25 AM
Een opbeurende reactie geef ik graag. Laten we hopen dat de ziekte zich stabiliseert en dat de patiënt gauw opknapt. En dat er natuurlijk leuke verpleegsters zijn om naar te kijken naast het TV kijken en het slapen.
Posted by: carin | April 21, 2005 11:09 AM
Hey Spider,
dagelijks lees ik je site! Ondanks de af en toe wat verdrietige berichtjes over zieke vrienden wordt ik toch erg vrolijk van de site! Vooral de filmpjes zijn te gek! Ik ben net terug uit Curacao en mis het eiland heel erg! Ik zou best snel weer terug willen!! Tot die tijd blijf ik je site dagelijks bezoeken en nog bedankt voor het zonnige humeur wat ik er van krijg!!
Groetjes Esther
Posted by: Esther | April 21, 2005 11:17 AM
@Amaro: Ook al komen de wensen van heel ver, zoals Madeira, de uitwerking zal er niet minder om zijn!
@Cyberjunk: Het Sehos ziekenhuis is lang zo modern niet als bijvoorbeeld het AMC. Maar net zoals bij alle ziekenhuizen is het zaak er zo snel mogelijk weer uit te komen... :-)
@Carin: Ja! Leuke verpleegsters, nou die zijn hier wel. Bij het volgende bezoek zal ik er eens extra op letten...
@Esther: Tja, helaas bestaat het leven niet alleen uit leuke dingen... Ik probeer de toon van het CasaLog altijd positief en optimistisch te houden. En jij bent van harte welkom, elke dag weer... :-)
Posted by: CasaSpider | April 21, 2005 11:41 AM
Ik wens hem heel veel sterkte toe en jou ook, natuurlijk.
Posted by: henriette | April 21, 2005 1:19 PM
Sterkte voor Ronald, ook van mij. Fijne foto wel.
Posted by: Ruben | April 21, 2005 1:42 PM
mooi die foto bij je verhaal...laten we hopen dat jullie ooit weer zo samen op een feestje staan...jij met je camera bij de hand as ever...en hij toostend op de goede afloop....heel veel sterkte samen!!!! Ik brand een kaarsje...
Posted by: Paola | April 21, 2005 3:39 PM
@Henriette: Thanx!
@Ruben: Ook bedankt, velen vinden dat Roland een soort dubbelganger van Louis van Gaal is... :-)
@Paola: Het wordt een combinatie van een beetje geluk hebben en verder Rolands doorzettingsvermogen. Daarmee zit het echter wel goed. Thanx!
Posted by: CasaSpider | April 21, 2005 4:02 PM
Best te begrijpen dat Roland niet op enge verhalen zit te wachten en liever aan zijn revalidatie werkt. Nu maar hopen dat hij snel met de revalidatie kan beginnen. Wil je hem sterkte wensen?
Posted by: Piet | April 22, 2005 1:43 AM
Ik hoorde van collega's dat de tintelingen in de vingers minder lijken te worden en dat dat een teken van herstel zou zijn. Desalniettemin weet ik dat hij nog een lange weg te gaan heeft. Naast de vreselijk nare ziekte die dit is moet je naar mijn persoonlijke mening in het Sehos ook nog extra rekening houden met menselijke fouten die kunnen leiden tot complicaties of erger.
Ik hoop dat Roland snel weer letterlijk en figuurlijk op de been is. Ik denk erg veel aan 'm.
Posted by: CuraKora | April 22, 2005 2:43 PM