« El Sapo El Sapo (3) | Main | Verkiezingen en Vrijheid »

De Hondenkoning

Bijna alles wordt vandaag overschaduwd door de moord op cineast Theo van Gogh. Op talloze websites kan men erover lezen. Aan die informatie heb ik niets toe te voegen. Theo van Gogh is 47 jaar geworden.

Het heeft even geduurd, maar Walter van den Berg's boek De Hondenkoning heeft Curacao gehaald. Volgens mij heb ik het eerste en (voorlopig) enige exemplaar op het eiland. Ik ben bepaald geen lezer, maar het boek van vandenb.com had ik snel uit. Mijn zus Pascale is bij ons op bezoek en zij is literair beter onderlegd dan ik. Daarom heb ik haar gevraagd een recensie te schrijven. Zelf heb ik mij geen moment verveeld met het boek.

De Hondenkoning – kort maar krachtig

Na aankondiging van ons bezoek aan broer CasaSpider op Curacao, verzocht hij het boek De Hondenkoning voor hem mee te nemen. Kleine moeite groot plezier dacht ik zo. Ik was wel benieuwd er naar, vooral omdat het geschreven is door weblogger Walter van den Berg, alias Vandenb.com. Eerlijk gezegd lees ik zelf zijn logs nooit, maar dat maakt niet uit. In Casa's goedheid mocht ook ik het boek lezen. En aangezien Casa het weblog van Vandenb.com vrijwel dagelijks leest, waardoor je toch bijna denkt de logger te kennen, zag hij zichzelf niet meer als objectief recensent. Daarom voor mij deze eer... En ik ben nogwel helemaal geen echte recensent, o, o.

Ik heb het boek gisteravond even gelezen. Even inderdaad, en dat is meteen een minpuntje (voor mij althans) aan het boek; ik had het in 2 uur lezen uit. Dat is nog minder dan ik vorige week over het boekje van Daphne Dekkers deed! Maar vrees niet, ik vond de Hondenkoning toch wel beter dan De geboorte van een moeder. De Hondenkoning is een dun boekje, met weinig letters per bladzijde en daarbij leest het heel makkelijk, wat ik overigens weer een pluspunt vind. Totzover de kwantitatieve kant van het boek.

Luchiano leest de Hondenkoning van Walter van den BergDe Hondenkoning gaat nergens over, of beter gezegd er gebeurt niet echt iets, en ik vind dat dat mooi beschreven is. Het lezen ervan gaf mij een gevoel van mislukking en ik had echt te doen met hoofdpersoon Eug. Ik hoopte dat Helen zou bellen, of dat er toch iets leuks zou gebeuren in zijn leven. Zelfs de volgende dag dacht ik nog aan Eug en aan dat het leven van iemand die zichzelf als sukkel beschouwt.

Het enige wat hij goed kan is met honden omgaan, vandaar neem ik aan dat ook de titel van het boek gekozen is. Dat vind ik dus wel knap van Vandenb.com, dat ie dat gevoel teweegbracht in een boek wat ik in 2 uur tijd uit had. Gedeeltelijk ligt dat natuurlijk aan de gevoeligheid van de lezer (ik jank al snel mee), maar ook aan het feit dat Eug aardig is, hoewel sociaal niet vaardig. Grotendeels komt het echter door de schrijfstijl, de korte zinnen, het herhalen van zinnen en het zo gelaten mogelijk weergeven van de gevoelens van de hoofdpersoon. Deze stijl deed mij erg herinneren aan de (paar) boeken die ik heb gelezen uit de 50-er en 60-er jaren, waarin een zinloos bestaan ook vaak onderwerp was. De korte zinnen vond ik lijken op die van Marguerite Dumas, hoewel zij andere onderwerpen heeft en dieper op de personen ingaat.

Dit laatste, wat meer inhoud voor de personages, had voor mij persoonlijk wel gemogen. Ik vraag mezelf af of iemand wel echt zo ontzettend verlegen en eenzaam kan zijn, en als dat zo is, hoe komt dat dan. Waarom gaat hij met kerst niet naar zijn moeder en wat is er nou met zijn vader aan de hand. En zou het boek dan wellicht in bepaalde mate autobiografisch zijn, maar als dat weer zo is, hoe kan dat dan want op de foto op de achterkant van het boek ziet de schrijver er leuk en zeker niet sukkelachtig uit (dit kan natuurlijk ook iets over mij en mijn smaak zeggen). Misschien heeft de schrijver het allemaal expres zo oppervlakkig mogelijk gelaten, echter met wat meer inhoud had ik niet alleen langer over het boek gedaan, maar was het verhaal voor mij ook geloofwaardiger geweest.

Ik zal er maar een eind aan breien. Kort gezegd vond ik het een mooi geschreven boekje, maar door de paar genoemde minpunten zou ik het niet snel aanraden om het te kopen, wel om het te lezen als je het toch ergens hebt liggen. Een beetje zoals sommige films; die wil je wel graag zien, maar dan op dvd thuis in plaats van in de bioscoop. Wel ben ik nu al erg benieuwd naar een eventueel tweede boek van deze schrijver, dusseh, vooral doorgaan. En nu ga ik es kijken wat anderen er eigenlijk van vonden.

Tot zover de recensie van Pascale. Einstein had gelijk, De Hondenkoning is langer dan Pascale's recensie. Sommige mensen zullen het boek kort en de recensie lang vinden. Ik kan mij erg goed vinden in wat Pascale over De Hondenkoning heeft geschreven. Toen ik het boek uit had checkte ik mijn email. Tot mijn verbazing kreeg ik meteen een bericht van Jennifer...

Comments

Tip voor Pascal: http://leesclub.web-log.nl. Via Manja kun je je aanmelden als recensent, kun je deze recensie meteen inleveren.

Een goed geschreven, persoonlijke maar duidelijke recensie. De Hondenkoning heb ik niet gelezen, maar de stijl van de recensente bevalt mij. Wanneer krijgen wij www.casaszus.com? Of bestaat die allang en ben ik de laatste die het weet? ;-)

Ik vind de idee van Irene wel een goeie: Casaszus. Maar er zijn nog twee andere zussen. En die lezen er ook heel wat af. CasasPa

CasaS, ik ben net als jou ook geen echte lezer. Heb het boek wel in huis natuurlijk en toen ik eenmaal begon te lezen was ik ook snel een aantal hoofdstukken verder.
Helaas ligt het boekje nog steeds op het tafeltje naast de stoel die voor de televisie staat. Daar kom ik nu eenmaal niet zo vaak. :)

@CuraKora en Irene: Ik vind dat Pascale hier zelf maar op moet reageren. Straks breng ik haar en Luc naar Hato. Ze gaan drie dagen naar Bonaire, de reactie kan dus nog even op zich laten wachten!
@CasasPa: Alle gezinsleden kunnen bij mij zo een weblog krijgen. Maar dan moeten ze natuurlijk niet na vijf posts stoppen!
@GJ: Een tip: leg het boek eens op een stoel die naast je bed staat ... ;-)

haha..
Er staat geen stoel naast m'n bed..
Zou er er echter een stoel hebben gestaan, dan was er geen licht geweest.
Zou er een stoel hebben gestaan čn er was licht geweest, dan zou ik waarschijnlijk snel in slaap gevallen zijn.

Mmm.. nu zet je me wel aan het denken, de laatste tijd (2mnd) heb ik slapeloze nachten.
Misschien toch een stoel en licht aanschaffen..
Bedankt voor de tip. :)