CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Een van de leukere Nederlandse programma's van dit moment die wij via BVN kunnen ontvangen is Missie Kilimanjaro. Gemakshalve ga ik er vanuit dat iedereen het concept kent, zo niet dan verwijs ik u naar de website. Missie Kilimanjaro speelt zich af in Afrika (Goh!), voorganger Missie Antarctica in Zuid-Amerika.

Waarom is het zo'n leuk concept? Een groep mensen streeft individueel een doel na, in dit geval het beklimmen van de 5895 meter hoge Kilimanjaro. Men heeft elkaar hard nodig bij het vervullen van diverse opdrachten en ook in de complotten die worden gesmeed. Het programma kent slechts één winnaar, uiteindelijk is iedereen dus elkaars tegenstander. Gedurende de acht afleveringen van het programma leert men de deelnemers aardig kennen. De opdrachten, vaak met veel interactie met de lokale bevolking, zijn uitdagend.

Vorige week moest Maartje afscheid nemen van de groep. De opdracht van die dag was bungee-jumpen. Alle andere deelnemers durfden de sprong aan, Maartje bedacht zich op het laatste moment. Zou ik het doen? Ik moet het antwoord schuldig blijven. Lucy in ieder geval van z'n lang zal z'n leven niet. Sterker nog, zij zou nooit meedoen aan een programma waarbij de hoofprijs het beklimmen van een berg is. "Nog voor geen miljoen wil ik die prijs hebben!"

In mijn jeugd las ik de Sjors. Op de middenpagina's stond vaak een grote mooie foto met een verhaal. Het betrof altijd iets bijzonders. Ik herinner me nog goed dat de Boeing 747 werd geïntroduceerd. Ademloos keek ik gedurende lange tijd naar de foto van dit (nog steeds!) prachtige vliegtuig op de middenpagina's.

Eens stond er een verhaal in over de strijd tussen mens en machine. In de Verenigde Staten wilde een werkgever veel mensen ontslaan en ze vervangen door machines. Een reus van een neger was het daar niet mee eens en beweerde dat hij sneller was dan de machine. Er werd een wedstrijd georganiseerd. Als de neger won, behielden alle werknemers hun baan. Hij won.

Op de derde middenplaat die ik me nog herinner stond een houten stellage van zo'n 50 meter hoog. Ergens in Afrika sprongen daar mensen met een liaan aan hun voeten vanaf. Dat was het eerste plaatje van een bungee-jump dat ik ooit heb gezien. We hebben het over beginjaren '70. "Wat een ontstellende mafkezen zijn dat", dacht ik bij mijzelf, er geen idee van hebbende dat bungee-jumpen ooit nog eens een rage zou worden in onze beschaafde wereld.

Daar dacht ik aan toen ik Maartje zag weigeren. Gisteren vloog Peter eruit. Verrassend, maar toch niet helemaal. Toen ik de website van Missie Kilimanjaro bekeek zag ik direct de naam van de winnaar! Het programma blijkt in Nederland al in maart uitgezonden te zijn, wat een deceptie.

Toch blijf ik kijken.