« Slytherin | Main | La linda Angelica »

Gele keukenhandschoenen

Als ik Luchiano (6) 's maandags om 12:15 van de Marnix Basisschool te Rio Canario heb opgehaald, gaan we samen boodschappen doen bij Mangusa. Tegenwoordig trek ik daarbij een denkbeeldige lange neus naar Centrum Supermarkt te Mahaai.

Om Luchiano bezig te houden in een saai iets als een supermarkt geef ik hem een paar opdrachten. Vandaag was de kleine man verantwoordelijk voor zout en kaarsen. Als ik hem niet bezig houd, gaat het jong op zoek naar een kadootje, voor zichzelf wel te verstaan.

In bijna iedere supermarkt verkopen ze wel plastic zakjes met wat snoep en een of ander plastic prulletje, voor de prijs van twee (Antilliaanse) guldens en vijf (Antilliaanse) centen. In de loop der tijd denk ik dat ik wel 50 van die zakjes heb gekocht. Lucy en ik besloten ermee te stoppen, met het kopen van dergelijke disparates (Spaans voor onzinnige dingen).

Luchiano is Oostindisch lui. Als ik de auto ergens parkeer dan stap ik uit, doe mijn deur dicht, doe Luchiano's deur open en wacht tot meneer is uitgestapt. Behalve als ik voor een speelgoedzaak parkeer, dan staat hij al voor de deur van de winkel terwijl ik mezelf nog niet uit mijn stoel heb gehesen. Waarschijnlijk is dit voor veel ouders erg herkenbaar.

Als Luchiano iets echt wil, wordt zijn inventiviteit geprikkeld. Sinds de disparates uit den boze zijn, heeft hij zijn werkterrein verlegd naar huishoudelijke artikelen. Zaklampen staan aan kop, op de voet gevolgd door centimeters of meetlinten of hoe heten die metalen meetinstrumenten die zichzelf kunnen oprollen. Rolmaat?

Vandaag waren de plastic keukenhandschoenen aan de beurt. Luchiano had het vooronderzoek afgerond en meldde mij de prijs: 1.95. Dat viel binnen de begroting, maar helaas liggen de keukenhandschoenen bij Mangusa op de drogisterij-afdeling. Die spullen dienen aldaar afgerekend te worden. "Neen, dan gaat het niet door", zei ik tegen Luchiano, "ik heb geen zin om twee keer in de rij te gaan staan".

Inmiddels stonden we bij de kassa om de boodschappen af te rekenen. "Maar als jij mij geld geeft, ga ik het daar kopen en dan wacht jij op mij", probeerde Luchiano. Ik zag geen bezwaren en gaf hem vijf gulden. Even later kwam de jonge consument terug met een zakje met gele keukenhandschoenen en met drie guldens in zijn hand. Zijn eerste officiŽle aankoop in een winkel. De ijsjes en hamburgers bij Mambo Beach tel ik niet mee.

In de auto probeerde hij de gele keukenhandschoenen meteen uit en was er blij mee. Inmiddels heeft Lucy haar oog op de keukenhandschoenen laten vallen. Tot nu toe houdt Luchiano voet bij stuk: "Het zijn mijn keukenhandschoenen!"

Comments

ik vind deze supermarkt nou al veel leuker dan die andere!

(en natuurlijk zijn het ZIJN keukenhandschoenen, tsss&pffft: HIJ heeft er toch voor betaald!

;-)

ja Casa.... lijkt me dat die knul van je groot gelijk heeft.... doet ie er ook nog zinnige dingen mee of is dat teveel van het goede? :-)

@Peet: Laat daar geen misverstand over bestaan.
@Paola: Nuttige dingen... nou in ieder geval NIET afwassen. Wel de (te grote) handschoenen aandoen en dan het overgebleven stukje van de vingers dubbel buigen en dan aan mij vragen of ik dat ook met mijn vingers kan. Dat soort 'nuttige' dingen...

He Casa, waar is die stuiver nou gebleven?

@CuraKora: Tja, Luchiano had nog een paar losse centen in zijn hand. Eigelijk verbaasde me dat, ik rekende al op 12 cent OB (extra BTW), waardoor de prijs op 2.07 uit had moeten komen!

5% van 1.95 is maar 10 cent, dus dat zou een stuiver de andere kant op zijn :-) wie het kleine niet eert...

@CuraKora: Je hebt natuurlijk helemaal gelijk. Ik ging ten onrechte uit van 6% OmzetBelasting, maar het is inderdaad 'maar' 5%...