« Luchiano is over! | Main | Momentsoep »

Een apart gevoel

Voor de tweede keer in vijf jaar ben ik een aantal dagen vrijgezel alleen. De eerste keer duurde het een week, nu maarliefst tien dagen. Gisteren zijn Lucy en Luchiano naar Santo Domingo, Dominicaanse Republiek, vertrokken. Op woensdag 7 juli (na het EK) reis ik hen achterna.

In de rij voor het incheckenEen vakantie naar Santo Domingo levert een flinke dosis stress op. Lucy moet van tevoren veel dingen regelen en kado's voor de familie kopen. Maar natuurlijk ook schoenen (dat moet altijd) en een grotere handtas waar de papieren in kunnen. Ook werd onze oude audio-installatie ingepakt, die is voor haar vader.

Vorig jaar had Lucy bijzonder slechte ervaringen met de bagage-afhandeling van Aeropostal. Pas na zes dagen had ze al haar koffers binnen, ze moest er twee of drie keer voor terug naar luchthaven Las Americas. Bij het inchecken smeekte ze de medewerkster derhalve haast of ditmaal wel alle koffers mee zouden gaan.

Er gaan veel Dominicanen naar Santo Domingo, dat is logisch, en deze mensen nemen gigantische vrachten bagage mee. Honderd, tweehonderd kilo is geen uitzondering. De medewerkster zag Lucy's vertwijfelde blik en pakte haar portofoon: "Robert! De volgende vijf koffers en dozen moeten persé mee! Ja, die nú op de band staan!" Wij bedankten haar. Tegen Lucy zei ik even later dat het heel goed mogelijk is dat die vrouw gewoon maar wat in een uitstaande portofoon had geroepen. Om van het gezeur af te zijn.

Na het inchecken was er nog even wat consternatie. De vlucht naar Santo Domingo zou vertraagd zijn. Ik keek op het scherm met Departures. Alle zes vluchten van onze lokale DCA waren met minimaal een uur vertraagd, ook bestemming Santo Domingo. Die van de Venezolaanse maatschappij Aeropostal vlogen tot onze opluchting allemaal stipt op tijd.

Laatste minuten met LuchianoWe aten wat kip en al snel was het tijd om door de douane te gaan. We namen afscheid en ik liep naar boven, waar achter tralies wat banken staan. Op Curacao worden de vliegtuigen niet door middel van slurven met de gates verbonden, neen, de passagiers moeten over het terrein naar hun vliegtuig lopen. Dat is leuk, want dan kan men nog even zwaaien.

Na het zwaaien hield ik het voor gezien, ging boodschappen doen en reed naar huis. Precies op tijd voor de kwartfinale Nederland-Zweden. De wedstrijd was niet best, maar bij vlagen wel spannend. De Zweden deden er niet veel aan en dat was maar goed ook. Potentieel vond ik ze namelijk stukken gevaarlijker dan de als los zand aan elkaar hangende Nederlandse ploeg.

Edgar Davids speelde niet goed. Ik stond al een kwartier "Wissel! Sneijder of Van der Vaart!" te schreeuwen. De wissel kwam, maar het werd Heijtinga! Het leek mij niet slim. Met de wissel van Makaay voor de onthutsend zwak spelende Van der Meyde was ik het wel eens, ook al kon Makaay geen potten breken.

Penalties. Een vreemd soort opluchting maakte zich van mij meester. "Tja, nu liggen we eruit..." Dat de eerste van Van Nistelrooy erin ging gaf mij een beetje hoop. Bij Zlatan schreeuwde ik "Liften! Liften!" tegen de televisie en hij schoot over. Bij Cocu vreesde ik met het hele land en terecht. En wat te denken van het eigen doelpunt van Van der Sar, ook nog nooit vertoond. Had ik in de goal gestaan, waren we al door geweest!

Lucy en Luchiano op weg naar het vliegtuigVan der Sar revancheerde zich echter op voortreffelijke wijze. Even later maakte onbetwiste uitblinker Arjen Robben het karwei af. Sensationeel! Wat schoot er door mijn hoofd? Dat Rome en Parijs wel degelijk op één dag gebouwd kunnen zijn en dat ik uranium kan pissen. Ja, Polar-bier is gevaarlijker dan men denkt.

Om half zeven had ik nog niets van Lucy gehoord. Ik checkte haar bankrekening en zag dat ze 3000 Peso's had opgenomen. Ze was dus goed aangekomen. Ik belde haar bij haar moeder en inderdaad was alles goed verlopen. Alle vijf stukken bagage waren meegekomen, een hele opluchting. Ook Luchiano was blij dat hij in Santo Domingo is.

Nog negen dagen...

Comments

Dat is een behoorlijke tijd, 9 dagen nog.

Eigen doelpunt? Daar is mij niks van bekend.

Sterkte nu je zielsalleen bent. Als je wilt mag je altijd bij ons mee eten hoor.


Ticket is net besteld. Kom van 29 juni tot 10 juli.
Zal wat Duvel meenemen tegen de eenzaamheid...

Guillermo

@Renesmurf: Een Zweed schoot zijn penalty tegen de onderkant van de lat. De bal kwam tegen de rug van de op de grond liggende Van der Sar aan en 'ketste' de goal in. (Je hebt zeker niet gekeken!)
@Pascale: Stuur maar wat restjes op... ;-)
@Guillermo: Duvel, ja dat is precies wat me door deze moeilijke periode heen gaat slepen. Tot gauw!

Wil je het nummer van de bel chinees, pizzaboer, en andere brommertjes?

@Madelief: Neen, ik heb liever eten... :-)

Welkom bij de club.... Linda zit al bijna een week in Turkije. Gelukkig is niet al het personeel van huize Brillie meegegaan. Dus echt eenzaam ben ik nu ook weer niet. ;)

Heeft Lucy geen lijstje voor je achtergelaten met klusjes in- en rond het huis die je nu kan gaan doen? Je kan in ieder geval ongeneerd alles laten slingeren.

Sterkte!

ik heb al heimwee als ik in het ziekenhuis twee straten verder lig....... :-)

Echt iets voor mannen he, even de vergissing maken dat ze vrijgezel zijn als de vrouw van huis is. Tsk tsk ...

Negen dagen zijn zo voorbij, en gelukkig heb je je log nog ;)

nice pics!

succes de komende dagen! :)

@Jan: Neen, zij kent mijn sterke (en zwakke) punten. Ik laat niet veel rondslingeren, het meest blij ben ik dat de afstandsbediening nu op een logische plek ligt. (Waar je hem kan vinden zeg maar)
@Paola: Ja, het zou wat moois zijn als je naar een ziekenhuis zou verlangen... :-)
@Cinner: De (getrouwde) man kun je het beste vergelijken met een circustijger. Als de dompteur op vakantie is, ruikt hij het oerwoud en brult... ;-)
@GJ: Referring to Mayra, I suppose... :-) Dank je!

Het kan dan meer VRIJ-GEZELLIG worden. Met de boys voetbal kijken..

ik zit in principe deze week in het zelfde schuitje..

@Brillie: Of in jouw geval, lekker zenden... :-)
@GJ: Sterkte in dat geval en eet goed tussen het drinken door... ;-)

En mijn vrouw zit al ruim drie weken in Benin, op familiebezoek... Ik kan niet wachten om haar op te halen van het vliegveld komende maandag.

@Micc: Ik kan mij dat helemaal voorstellen. Benin ligt ook niet bepaald in het veiligste gedeelte van Afrika, zo dicht bij Nigeria. Succes maandag!