« Met de Spider naar Carré (4) | Main | Chica del Año 2004 »

Scheidegger

In de comments op haar post van 03.05.2004 roept Cockie deze week uit tot Week van de Tijpmachien. Een vraag tussendoor aan Cockie: "Cockie, waarom kan ik niet direct naar een individuele post van jou linken?"

Dit kon wel eens een lang stukje worden. Het onderwerp is namelijk Machineschrijven voor Professionals. Dat zijn diegenen die het hebben geleerd van Scheidegger. Zoals ik dus!

Mijn zus Monica was 16 en ik 17 toen op een avond een mevrouw van Scheidegger bij ons thuis op bezoek kwam. Mijn vader betaalde iets van 400 gulden p.p. en wij kregen ieder een heuse tijpmachien in bruikleen. Eenmaal per week moesten we dat zware ding achter op de fiets mee naar school nemen. Na afloop van de gewone lessen mochten wij nog een uurtje tijpen.

Scheidegger Tijpmachien Cursussen!Vol spanning zaten we te wachten op de eerste les. Er stond een groot Apparaat voor in de klas, waarop lampjes de letters van het toetsenbord moesten voorstellen. We begonnen met de letters 'f' en 'j'. Het Apparaat begon geluid te maken! De lampjes van de 'f' en de 'j' flitsten aan en uit. Het was de bedoeling dat wij in de maat van de muziek (pling-plong) meetijpten. Aan het eind van de regel klonk een rinkelbel (Peter Pan) en moesten wij de wagen naar links trekken.

O ja, alle toetsen waren bedekt met plastic dopjes. Blauwe voor de wijsvinger, rode voor de middelvinger, groene voor de ringvinger en gele voor de pink. Na 'fj' volgde 'asdfjklij' waarbij aangetekend moet worden dat de 'ij' in die tijd nog een heuse letter was. Op de plaats van de huidige ';'.

Ik ben het type (onbedoelde woordspeling) dat dingen die ik goed kan extra goed oefen en dingen die ik niet kan verwaarloos. Ik kon ontzettend goed 'asdfjklij' tijpen. Het huiswerk bestond uit het voltijpen van niet minder dan tien A4-tjes met 'asdfjklij'.

De tijpcursus werd druk bezocht. Er waren drie groepen. Tijdens de tweede les vroeg de docent mij om naar een andere groep te gaan. Ik weet nog steeds niet waarom. Die andere groep bestond uit louter meisjes van een jaar of 13, 14. Het was een kippenhok.

Blauw, rood, groen en geel: de toetsendopjes van Scheidegger!Aan het eind van de vierde les konden we alle letters blind tijpen en was het tijd voor een eerste snelheidstest. De docent bracht alles in gereedheid en stelde zijn stopwatch in. Links vooraan zag ik plotseling een meisje de gekleurde dopjes van haar toetsenbord afhalen. "Wat doe je nou?", vroeg de docent. "Zo kan ik veel sneller tijpen", antwoordde het wicht. Het bleek dat zij al haar huiswerk zonder dopjes met twee vingers had ingetikt. Ik haalde 120 aanslagen per minuut.

Vanaf les vier ben ik begonnen alle vertalingen uit mijn schriften van Homerus, Herodotus, Seneca, Ovidius en andere klassieke schrijvers die wij voor onze schoolonderzoeken moesten leren, over te tijpen. Mijn klasgenoten waren daar blij mee en ik leerde er steeds beter van tijpen.

Een Scheidegger-cursus bestaat overigens niet alleen uit blind leren tijpen. Neen, men leert er ook brieven opstellen, enveloppen tijpen en facturen maken. Die facturen waren nog niet zo gemakkelijk. Zo moesten de tab-stops worden berekend om de bedragen netjes uit te lijnen.

De dag van het examen brak aan. De eerste opgaven bestonden uit het tijpen van een brief met enveloppe en vervolgens het maken van een factuur. Er was een heuse gecommitteerde van Scheidegger bij aanwezig om te zien of alles volgens de regels verliep. Ik had altijd netjes mijn huiswerk gemaakt en was snel klaar. Dat gold niet voor de meisjes. Toen zij bij de opgave van de factuur waren aanbeland riep de een na de ander uit: "Maar dat hebben we nooit gehad!"

Ook Senioren kunnen nog leren tijpen!De gecommitteerde fronste zijn wenkbrauwen en keek naar de docent. Deze was inmiddels aan het hyperventileren. Ten einde raad keek hij mij aan en sprak: "CasaSpider, dat heb ik wel behandeld, he?" Ik antwoordde: "Ja meneer, dat heeft u zelfs heel goed uitgelegd!" Ik geef toe, mijn naam had destijds ook CasaSlime kunnen zijn. Het leven van de docent was er in ieder geval mee gered. Samen met de gecommitteerde ging hij de meisjes helpen met de factuur.

Uiteindelijk ontving ik het Gouden Diploma met 227 aanslagen per minuut. Ik was de beste van alle groepen, dit feit kan en wil ik hier niet onvermeld laten.

Later heb ik veel profijt van mijn Scheidegger-cursus gehad. Als uitzendkracht kreeg ik leuke baantjes op secretariaten. Gelukkig was ik bij Scheidegger onbedoeld ook geschoold in Kippenhok-vaardigheden. In die tijd werden er nog stencils getijpt. Fouten maken was daarbij uit den boze, die moesten namelijk gecorrigeerd worden met rode correctie-lak. De lak moest zeker een minuut drogen voor men verder kon gaan. De snelheidswinst van het tienvinger-blind systeem ging op die manier rap verloren.

Het meeste profijt van het blind kunnen tijpen had ik bij het overtikken van ellenlange hexadecimale listings voor mijn Atari 800XL. Blind tijpen is namelijk vooral voordelig bij het overschrijven, in de zin van copieren, van teksten. Vroeger werden kladversies door werknemers ingeleverd op de tijpkamer. Sinds de electronische tekstverwerker tijpt iedereen zijn teksten zelf en is de ouderwetse tijpkamer opgehouden te bestaan.

Als ik terugdenk aan die ouderwetse mechanische tijpmachien, dan denk ik vooral aan de letter 'x'. Over deze letter zat een groen dopje, hij moest dus met de ringvinger worden bediend. De ringvinger is de zwakste vinger. Het vergde veel oefening om de 'x' even snel en hard in te drukken als de overige letters. Pianospelers waren hier in het voordeel.

Update 07.05.2004 / 19:38 (en later)
Meer Scheidegger Stories in het kader van Cockie's Week van de Tijpmachien bij:

Comments

"Cockie, waarom kan ik niet direct naar een individuele post van jou linken?"

Dat is inderdaad lastig Casa.
Weet jij hoe ik dat moet inbouwen?

ik zie het al..... als er cup a soup was geweest in die tijd had jij heus altijd een bekertje voor meneer typeles gehaald.... :-) hihi.... nee hoor, impressed... ik heb het een beetje geleerd sinds ik log.... kan nu dus wel blind typen gelukkig maar maak enorm veel fouten.... lang leve de backspace toets :-)

@Cockie/snekke typiste: Neen, helaas niet. Bij mij 'doet' Movable Type dat automatisch voor me. Misschien weet degene het die jou aan comments geholpen heeft wel...
@Paola: Precies, de backspace-toets is de uitvinding van de eeuw. Ik voel altijd precies wanneer ik een fout maak en herstel hem dan automatisch. Dat was vroeger wel anders, dan 'tijpte' je gewoon vijf keer keihard door de foute letter heen!

Ik herken hier wel wat in. Typen heb ik alleen zelf aangeleerd. En dat is dan vast wel in de snelheid te merken. Maar ach... alles in de rsut doen is meer dan genoeg.

Ik kan wel snelheid halen. Maar dan is er niets meer van te lezen. kankngnkkf eknankf ejnfanf.

Die van die comments dat was ik.
:-)

Ik typ altijd nog met een vinger, en niet blind.

Hier in de States krijgen de kids al op middle school (6th grade = groep 6 = 11 jarigen) typles.
Ik had gewild dat ze dat vroeger bij mij op school hadden.
Ik type zelf met 3 vingers en kom op die manier vrij snel vooruit, maar lang niet zo snel als mijn kids die het met 10 vingers doen.

haha wat grappig zeg en wat ben je toch een klikspaan. Toen mijn scheidegger-tijd aangebroken was, bestond de electronische typmachine al en daarmee de backspace toets die een wit laagje over de letter spreidde. Volgens mij moest je die toets indrukken en de letter die je verkeerd had getypt, maar dat weet ik niet zeker meer. Ben er ook nog altijd blij mee. Pap, alsnog bedankt :-)

en hoeveel ram zat er nou in zo'n typmachien ;)

@Sneckie: Dat wist ik toch al meteen... :-)
@Coert: Laten we het houden op 2pk.

Ik kon op de middelbare school typeles krijgen in extra uren. Heb ik gedaan en altijd profijt van gehad. Ik oefende ook thuis, op een vooroorlogse Remington (zo'n zwart vierkant geval). Mijn vingers staan er nog krom van.
Eigenlijk is type-les de meest hoogwaardige en nuttige opleiding die er is. De rest is eigenlijk allemaal bijzaak. ;-)

oeh ja, de week van de tijpmachine, ik zou het haast vergeten en ik had er cockie nog wel om gevraagd! dat je schreef dat de ij vroeger nog een heuse letter was, dat vond ik misschien wel het meest ontroerend van het hele stukje. want ja! zo was het in die dagen! och, sweet memories all over de place.

@VJ: Vergeet de dansles niet!
@Jacq: Ik wacht met spanning op je stukje over de tijpmachien.

ik wil graag blind tijpen

@An: Je bent aardig op weg! Ik moest drie (dezelfde) comments van je verwijderen, blind... :-)