Stennis in het laboratorium
Lucy en ik hadden een leuk uitstapje, we gingen naar het Landslaboratorium aan de Perseusweg. Bloed prikken. Terwijl Lucy leeggezogen werd, zat ik te wachten onder het genot van een Story en een Weekend.
Een man van een jaar of zestig kwam binnen. Hij gebaarde geagiteerd naar een van de dienstdoende laborantes. Deze was aan het telefoneren en had dus even geen tijd. Toen ze klaar was riep de oude man haar bij zich. Hij stak van wal.
"Dit, dit hier, dit is nooit aangekomen! Ik wil mijn geld terug. Nu!". Het betrof de resultaten van een onderzoek die doorgezonden hadden moeten worden naar ADC, een laboratorium dat verwikkeld is in een grote fraudezaak.
Inmiddels bogen maarliefst vier laborantes zich over het papier. Het was niet helemaal duidelijk bij wie de fout lag. Daar had de oude man maling aan. "Ik wil mijn geld nu! Ik heb het nu nodig! Het is niet voor mij, maar ik heb het nodig. Nu!". Hij beende weg richting koffie-automaat. Onderweg riep hij nog wat: "Ik wil het nu en als ik het nu niet krijg, verbouw ik de tent!".
Jammer genoeg kwam Lucy de wachtruimte inlopen, ze was klaar. Bij het naar buiten gaan vertelde ik haar over de oude man. "Aaahh, die man die daar zat. Maar die kennen wij, die hebben we al een keer gezien bij Kranshi (Burgerlijke Stand), daar maakte hij ook al zoveel stampij".
Kennelijk is de man ietwat gefrustreerd geraakt door allerlei tegenslag met betrekking tot papierwerk. Ik kan me daar iets bij voorstellen. Cubaanse collega Reynaldo zei het echter treffend: "Wat je nooit moet doen is vechten tegen het systeem. Dat win je nooit!".
En zo is het maar net.
Comments
Daar heeft Reynaldo volkomen gelijk in. Bij de Detam was tijdens mijn jonge jaren niet anders. Voor mensen die stampij kwamen maken werd eerder zachter dan harder gelopen. Als er al gelopen werd.
Terecht is dat natuurlijk niet, te begrijpen is het wel.
Posted by: Piet | November 27, 2003 7:31 AM
precies,
deal with the babylon system ...
Posted by: pablow | November 27, 2003 7:40 AM
Soms is de truuk dat je het systeem zo ver krijgt dat het tegen zichzelf gaat vechten .... en dan speel je de rol van de 3de hond ... die met het bot vandoor gaat ....
Posted by: Amaro | November 27, 2003 8:07 AM
Waarom moest Lucy bloed prikken? Ze is toch niet ziek he? Of komt er soms een klein spidertje bij??
Posted by: CuraKora | November 27, 2003 1:00 PM
Het systeem dient van de bodem af aan bestreden te worden. Tot er een nieuw systeem is. Dat vervolgens vanaf de bodem bestreden dient te worden. Geef nooit op!
Posted by: Erwin | November 27, 2003 2:52 PM
Vorige week heb ik bloed afgegeven. Alleen na een week was er nog geen resultaat van het labo bij mijn arts binnen. Maandag mag ik weer bellen. Want ze hebben vrij morgen.
Posted by: Brillie | November 27, 2003 5:48 PM
Het kan ook erg frustrerend werken. Mensen die tegen het systeem vechten zijn ook meestal zwaar gefrustreerde stampijmakers.
Posted by: Elmer | November 28, 2003 4:31 AM
Het valt me op dat een dame haar is opgevallen dat Lucy bloed moest prikken en daar vragen over stelt ... terwijl de mannen zich meer over het probleem in het bericht ontfermen ...
Grappig.
Posted by: Amaro | November 28, 2003 8:42 AM
Veel mannen schijnen flauw te vallen bij het bloedprikken, Amaro. Vandaar dat wij misschien liever over 'Het Systeem' praten dan over naalden...
Posted by: CasaSpider | November 28, 2003 9:24 AM