Nog een keer over de staatkundige toekomst van Curacao, tja dat houdt ons nu eenmaal bezig. We hebben de volgende opties:
In de visie van Frente Obrero (FOL) van Anthony Godett dient autonomie het doel te zijn. Gevoelsmatig, zonder naar de praktische invulling te kijken, ben ik het daarmee eens.
Vandaag las ik een interessant betoog met een origineel en praktisch argument om tegen autonomie te zijn. Curacao is een klein eiland met weinig inwoners, zo'n 160.000. Het argument om niet onafhankelijk te worden was dat een onafhankelijk land naast een volledig regeringsapparaat, inclusief defensie en dergelijke, ook nog eens in ieder land ter wereld een ambassade of consulaat moet hebben. Kom daar maar eens op!
Dat is goed voor de werkgelegenheid, maar kost ook klauwen met geld en niet alleen dat. Gezien het beperkte aantal Curacaoenaars zou iedere familie gemiddeld beschikken over tenminste één ambassadeur dan wel consul. Bovendien moet in de hoofdsteden van alle landen dure grond worden gekocht of gehuurd voor het ambassadegebouw. Wie gaat dat betalen?
Mocht het allemaal toch doorgaan, dan ben ik met plezier bereid om Curacao's Ambassadeur in Santo Domingo te worden.