« Babysit | Main | Desde Santo Domingo: Miss Universe! »

Communicatiestoornis

In het leven bestaan een aantal basisregels. Een belangrijke regel vind ik dat men zelf verantwoordelijk is voor de dingen die gebeuren. Geef dus nooit een ander de schuld. Een andere regel is dat als een persoon een ander niet begrijpt dat aan beide partijen ligt. De zender had de boodschap wellicht op andere wijze moeten versturen.

Iedere theorie heeft zijn achilleshiel. Bovengenoemde stellingen worden op de helling gezet bij de Drive-thru Kentucky Fried Chicken te Salinja. Iedere keer als ik daar naar toe ga, begint de adrenaline al van tevoren door mijn lichaam te stromen.

Wij bestellen er altijd hetzelfde, twee Hot & Spicy combo's. Voor de niet KFC-kenner: in een Hot & Spicy combo zitten drie stukken hete kip en verder patat en cola of sprite. Kinderen mogen geen heet gekruide dingen eten en daarom vragen we één normaal stukje kip, speciaal voor Luchiano. Bestellen doen we in het Papiamentu, maar in het Nederlands zou het ongeveer zo klinken: 'Twee Hot & Spicy combo's alstublieft, met één normaal stukje kip. Eentje maar.'

Er stond een file bij de Drive-thru. Toen mijn auto voor de microfoon stond, plaatste ik mijn order. Na het gebruikelijke heen en weer praten over onze wel zeer complexe bestelling, wachtte ik tot de auto voor mij zich in beweging zette. De dame die de bestellingen opneemt kon dit niet zien en dacht dat er al een nieuwe auto stond. Zij vroeg mij dus wederom om te bestellen. 'Nee mevrouw, ik ben nog steeds dezelfde man, ik heb al besteld', sprak ik.

Het duurde lang, daarom zette ik de radio wat harder, er stond een leuke bachata te spelen. Nog steeds stond ik voor de bestel-microfoon. Plotseling hoorde ik tussen de bachata-klanken wat geluid uit het bestel-luidsprekertje knerpen. 'Kunt u die radio wat zachter zetten!', riep de besteldame. Ik vond dat maar vreemd. Sta ik daar al die tijd te wachten, mag ik niet eens mijn radio hard zetten. 'Heeft u daar dan last van?', vroeg ik. Netjes opgevoed als ik ben bracht ik het volume naar beneden. 'Ja, wat wilt u bestellen', klonk het uit het luidsprekertje. Inmiddels had ik mijn buik al vol van KFC. Ik herhaalde mijn boodschap dat ik dezelfde man was en al besteld had.

Juist op dat moment zette de auto voor mij zich in beweging. Tegen Luchiano meldde ik op luide toon dat die mensen bij KFC wel zoooo ongelofelijk dom zijn, denk dat ze het nog wel gehoord heeft. Luchiano is gelukkig wat wijzer dan ik. 'Laat mij de volgende keer maar praten, papi', wees hij mij terecht.

Vijf minuten later stond ik bij het raam waar de bestellingen afgeleverd worden. Ik was al wat geagiteerd en het volgende gesprek ontvouwde zich:

KFC-dame: 'Twee Hot & Spicy combo's'.
CasaSpider: 'Ja, maar wel met één normaal stukje'.
KFC-dame: 'In allebei de combo's?'.
CasaSpider: 'Neen, in één! Ik wil 5 stukjes Hot & Spicy en één stukje normaal!!!!!!!'.
KFC-dame: 'In een Hot & Spicy combo zitten slechts drie stukjes'.
CasaSpider (inmiddels heftig gesticulerend en met overslaande stem): 'Ja, dus ik wil één Hot & Spicy combo met drie stukjes Hot & Spicy en ik wil één Hot & Spicy combo met twee stukjes Hot & Spicy en één stukje normaal!!!!!!!!!!'.

De KFC-dame moest lachen om mijn wanhopige communicatiepogingen. Zelf zag ik inmiddels ook wel het absurde van de situatie in en kon nu kalm uitleggen dat dat normale stukje voor Luchiano was. Dat begreep de KFC-dame in één keer.

Grote genade, het gaat hier om een zeer beperkte subset van de taal. Met vrijwel alleen woorden waar Kip in voorkomt. Volgens mijn eigen regels moet het echter aan mij liggen. Maandag ga ik deze situatie naspelen met een aantal Antillianen. Wellicht krijg ik van hun de Gouden Zin waardoor ik bij KFC in één keer begrepen word.

About

This page contains a single entry from the blog posted on June 1, 2003 12:00 PM.

The previous post in this blog was Babysit.

The next post in this blog is Desde Santo Domingo: Miss Universe!.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33