« CasaSpider Update | Main | De weg naar mijn werk »

Le Chien

Vroeger was ik een vreemd mannetje. Mijn zus Pascale herinnert me soms nog aan die tijd die werd getekend door Alter-Ego's. Zo ging ik een tijdje als Mr. X door het leven, gevolgd door een periode als De Paus. Met een klein, oranje, plastic keppeltje op mijn hoofd liep ik wat door de tuin. De meest traumatische herineringen heeft Pascale echter aan het Meneer Jamin tijdperk. Als mijn zusje met mij wilde praten, moest zij eerst haar vinger opsteken en zeggen: 'Meneer Jamin, mag ik u wat vragen?'. Met mijn zusje is het later allemaal best goedgekomen.


Le Chien


In die tijd studeerde ik in Utrecht. In de weekenden kwam ik nog wel eens thuis en Pascale had net een schildersuitrusting gekregen. Een ezel en wat waterverf. Hier kon Meneer Jamin zijn artistieke lusten goed op botvieren. Het hele weekend werd noest doorgewerkt en sindsdien was mijn naam Pablo Jamin.

Vijf schilderijen werden gefabriceerd. Ik hing ze aan de muur in de woonkamer. Mijn ouders dachten waarschijnlijk 'ach, maandag is hij weer in Utrecht, dan halen we ze er gauw weer af'. 's Avonds kwamen er wat vrienden op bezoek. Zij bekeken de schilderijen eens en konden niet geloven dat ik ze had gemaakt. Niet omdat ze zo mooi waren, maar omdat ze dachten dat mijn zesjarige zusje Pascale ze had gemaakt. Dat was een klein deukje in Pablo Jamin's zelfvertrouwen. Een dag later kwam echter een vriendin van zus Margriet op bezoek. Deze vriendin had echt kijk op kunst, zij dacht meteen dat ik op de Kunstacademie zat. Ik was zo blij met deze opmerking dat ik haar, met pijn in mijn hart, een schilderij kado heb gedaan.

Nog even over het schilderij. Le Chien is een portret van onze toenmalige hond Sita, ja dat was lang voordat Starmaker of hoe het dan ook moge heten, werd bedacht. Na Le Chien volgde Le Chien 2, op verzoek ook hier te bezichtigen. En er gebeurde iets fascinerends met de schilderijen, het zou mijn schilderskenmerk worden. Hieraan kan een authentieke Pablo Jamin herkend worden. Let op het oog van de hond, de verf is uitgelopen. Het heeft iets weg van een traan. Alle door Pablo Jamin geschilderde hondenogen zien er zo uit, is het niet merkwaardig?

About

This page contains a single entry from the blog posted on October 1, 2002 12:00 PM.

The previous post in this blog was CasaSpider Update.

The next post in this blog is De weg naar mijn werk.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33