« Belastingperikelen (2) | Main | Meer Rij-examens »

Proef-Rij-Examen

Jaren, maar dan ook jaren geleden was ik student in Utrecht en besloot rijlessen te nemen. Bruinsma was de rijschook, de heer Mentink mijn leraar. Ik woonde op studentencomplex Van Lieflandlaan, op acht hoog. Om tijd te winnen leek het me beter om de heer Mentink beneden op te wachten en dus spraken we steeds af voor het Studentencafť De Shelter. Daar werkte ik namelijk zowat iedere avond. Beetje vreemd natuurlijk dat de leerling altijd uit de kroeg komt, maar ja.

In die tijd was ik nogal eigenwijs. Gelukkig is dat later wel bijgetrokken. Zelf vond ik dat ik bijzonder goed reed en voor de rest sloeg ik alle raadgevingen van Mentink in de wind. Na een tijdje stopte hij met zijn adviezen. Het examen naderde en tijdens een les vroeg Mentink mij om de auto aan de kant te zetten. 'CasaSpider', zei hij (eigenlijk zei hij mijn voornaam, maar toen wist ik nog niet dat ik later CasaSpider zou heten), 'CasaSpider, jij vat het allemaal wat te licht op. Je rijdt wel goed, maar je kijkt helemaal niet. Daar moet je echt iets aan doen, anders haal je het examen nooit. Ik raad je met klem aan om eens een proefexamen te doen.'

Omdat Mentink het zo serieus vroeg, heb ik me dus aangemeld voor een proefexamen. Ook was ik maar eens begonnen met een beetje kijken. Het proefexamen startte bij Stadion Galgenwaard. Volgens mij was het de oude Bruinsma zelf die het examen afnam. Nerveus was ik niet, ik zou dat varkentje wel even wassen. Bij het wegrijden van het parkeerterrein had ik al bijna een paaltje te pakken, Bruinsma weet dit aan het feit dat ik voor het eerst in die auto zat. We waren op weg. De auto voor mij week naar rechts uit, hij wilde eigenlijk naar een benzinestation aan de linkerkant. Ik interpreteerde zijn naar rechts uitwijken zodanig, dat hij mij voor wilde laten gaan. Dit betekende mijn eerste ingreep.

Op ons gemakje reden we door de Utrechtse straten. Bruinsma zat er relaxed bij. Ik naderde een zijstraat en zag een verkeersbord. Dit bord gaf aan dat je bij rechts afslaan moest uitkijken voor overstekende kinderen. In een vlaag van verstandsverbijstering dacht ik echter dat dit bord de officiŽle rijrichting aangaf, dus dat de weg feitelijk naar rechts afboog. Dat was dus helemaal niet zo, maar ik dacht het wŤl. Ongeveer vijf meter voor de afslag kwam ik als een volleerd F1-coureur in actie, remde krachtig, schakelde bliksemsnel terug in zijn twee en sleurde de auto de zijstraat in. Bruinsma hapte naar adem.

Toen hij weer kon praten vroeg hij: 'Waarom deed je dat in Godsnaam?'. Kalm legde ik hem de situatie uit. We kwamen uit op de Kardinaal de Jongweg, een grote weg met veel rotondes. Ik stond netjes voorgesorteerd om de rotonde rechtdoor te nemen. Kijken was inderdaad niet mijn sterke punt. Zo ontging het mij volkomen dat Bruinsma druk aan het communiceren was met de bestuurder aan mijn rechterzijde. Ik lette alleen op het stoplicht, om zo hard mogelijk weg te kunnen rijden. En dat deed ik. Bruinsma's ingewanden traden nu zowat uit, maar ditmaal had hij, wijs geworden door de vorige ervaring, wel de tegenwoordigheid van geest om op de rem te trappen. 'Zag je dan niet dat die man rechts ook rechtdoor wilde en dat hij dat met gebaren duidelijk maakte? En dat wij hem wel voor zouden laten gaan? Nee?' Het lag me op de lippen om te zeggen: 'Rij jij of rij ik', maar ik slikte de woorden in.

Verder werd er weinig gesproken. Teruggekomen bij Stadion Galgenwaard vroeg Bruinsma wie eigenlijk mijn leraar was. 'Mentink', antwoordde ik. 'Hmm, dat is niet eens de slechtste!', mompelde Bruinsma.

About

This page contains a single entry from the blog posted on July 7, 2002 11:59 AM.

The previous post in this blog was Belastingperikelen (2).

The next post in this blog is Meer Rij-examens.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33