Zondag waren we een beetje mat, het gevolg van een feestje bij de familie Cuppen ter ere van hun pasgeboren baby Arwin. Niemand had zin om te koken, maar zo tegen half vijf kregen we wel honger. Lucy had zin in een kip van Kentucky Fried Chicken (KFC). Ik ben de beroerdste niet en stapte in de auto om twee Hot&Spicy combo's op te gaan halen. Ik dacht nog ik ben zo terug, want er is daar natuurlijk geen hond.
Toen ik het KFC-terrein opdraaide zag ik tot mijn verbazing al best veel auto's bij de drive-thru. En wat was nu mijn eerste gedachte? Wel verdomme, kan dat stelletje aartsluilakken niet gewoon zelf eten klaarmaken, in plaats van om half vijf alweer met hun auto bij KFC te verschijnen!
Ja, dat ging er door mij heen, vreemd hè?
Nu had ik vrij snel (voor mijn doen) het absurde van de situatie door, maar toch moet ik er af en toe aan denken. Waarom zitten mensen, ik ga er gemakshalve maar vanuit dat ik niet de enige met deze afwijking ben, zo in elkaar?