R Zit Een Gat In Mijn Emmer
Donderdagmiddag om drie uur sharp neemt groep 7c van de KBS Sint Jozef afscheid van het schooljaar 2007-2008 en de ouders mogen daarbij aanwezig zijn. Dat laat ik me geen drie keer zeggen en neem die middag vrij. Er is precies één parkeerplaats onbezet en we sjokken met zijn drieën naar de school. Luchiano (10) staat ons al bij de ingang op te wachten. Het is acht minuten over drie.
"Kom snel", roept hij. "Ze wachten speciaal op jullie." Iedereen is er natuurlijk al en Luchiano heeft ons van boven zien aankomen. Het is bloedheet in het klasje waar zich nu 45 kinderen en volwassenen in bevinden. Groep 7c brengt een lied ten gehore dat ze woensdag bij het afscheid van de concierge, meneer Kees hebben voorgedragen. Het is het befaamde lied van Dorus met de titel R Zit Een Gat In Mijn Emmer. Een klassiek voorbeeld van een circelredenering.
Ivo heeft de eer meneer Kees te spelen, daarvoor heeft hij een soort van vleeskleurige badmuts over zijn hoofd getrokken. De kinderen beginnen te zingen. Het is allemaal niet echt enerverend, de vakantie ligt ook op de loer en het is zoals gezegd bloedheet. Maar ze kennen hun tekst! En het is geen eenvoudige tekst.
Luchiano en Fabian doen het gedeelte met de hakbijl die nodig is om een takkie te hakken maar bot blijkt te zijn. Die moet geslepen worden. Twee meisjes vertolken het filosofische middengedeelte: "Vlot. Ja, het is geen kwestie van vlot wezen. Daar gaat het helemaal niet om. 't Gaat er hierom: als je moet slijpen, moet er ook geslepen kunnen worden."
Kom er maar eens op. Wel, na een paar uur in de verzengende hitte is het lied eindelijk afgelopen. Het is tijd dat de klassenouders in het zonnetje worden gezet en datzelfde geldt voor juffrouw Joke die een mooie vaas krijgt. In die vaas zet ieder kind een bloem die het zelf heeft gemaakt. Ieder kind, behalve Luchiano want die wist dat te laat. Tsja.
Diana (2) vindt het leuk in Luchiano's klas, ze glimlacht naar iedereen. Dat doet ze later ook bij Hans waar we kleren kopen. Ze loopt de hele zaak door en stopt bij een staande ventilator. De koele lucht bevalt haar wel want ze spreekt haar favoriete zin uit: "Oeh, dat is lekker!"
Een verkoopster vindt het wel leuk en daar is ze niet meer bij weg te slaan. Als wij al wanhopig buiten staan te wachten lokt de vrouw Diana met een smoesje mee naar de deur: "Kom maar mee, dan gaan we kijken of het bij de deur ook zo lekker koel is."
Tot slot een link naar Luchiano's versie van het gat in de emmer en als bonus nog een naar hoe hij deze zeer enerverende dag met het bezoek van zijn ouders aan school heeft beleefd.
Comments
Ik dacht dat je zei dat Luchiano oog had voor anderen. Dat vind ik niet, als hij vergeet om een bloem te maken voor zijn juf, (hij heeft dat heus wel tijdig geweten volgens mij) dan twijfel ik er aan in hoeverre hij aan anderen denkt, want met zijn juf heeft hij altijd te maken.
Ik vind dat zijn formulering van zinnen wel heel goed. Hij weet zich heel goed uit te drukken. De saaiste dag ooit, dat zeggen tienjarigen volgens mij niet zo gauw. Ik reageer alleen op zijn stukjes als jij daarheen linkt. Dat komt doordat hij zelf eigenlijk nooit ingaat op wat er aan commentaar gegeven wordt en ook omdat er sowieso nauwelijks gereageerd wordt op zijn stukjes. Ook vind ik het niet makkelijk om op een beetje een speelse manier te reageren op zijn verhalen, ik doe te volwassen. Ik heb echter weinig kinderen van die leeftijd in mijn omgeving, vandaar. Maar doordat ik niet zo vaak reageerm merk ik des te beter op waar hij beter in is geworden. En ik vond zijn laatste post met alle kinderlijkheid van een tienjarige toch heel knap geschreven.
Posted by: Cyberjunk | July 4, 2008 11:06 AM
De rode draad is 'te laat'?
Posted by: Piet | July 4, 2008 1:07 PM
@Cyberjunk: Je hebt deels gelijk. Alle klasgenoten hadden een briefje gekregen met het verzoek een bloem te maken. Alle klasgenoten, behalve Luchiano. Pas op woensdagmiddag ontving hij het briefje met de naam van iemand anders doorgestreept. Luchiano heeft een leuke manier van schrijven (vind ik tenminste), vooral als je beseft hoe lang hij over een post doet. Gemiddeld anderhalve minuut.
@Piet: Ach, wat is te laat. Op Curacao was je om 15:08 de eerste geweest. En op Nederlandse universiteiten trouwens ook...
Posted by: CasaSpider | July 4, 2008 2:13 PM
Het is een redelijk vervelend nummer.
Je kent de clou al en moet dan door die hele mop heen.
Maar met kinderen is het altijd leuk natuurlijk, het is lekker uit te beelden.
Posted by: Renesmurf | July 4, 2008 11:40 PM
@Renesmurf: Haha, redelijk vervelend... in de tijd van Dorus ging alles een stuk langzamer dat is zeker!
Posted by: CasaSpider | July 5, 2008 9:53 AM