Piet en Verina eten Nancy
Na alle commotie en drukte rondom het Referendum vrijdag hadden we wel een rustige dag verdiend. Tegen zes uur 's avonds ontmoetten we Piet en Verina bij Pleincafé Wilhelmina. De La Trappe smaakte als vanouds.
Normaliter halen wij na Pleincafé eten bij KFC of de Happenkar. Piet en Verina wilden de legendarische lomitu (ossenhaas) van Nancy wel eens proeven. Dat kon wel, het enige probleem was dat een Truk'i Pan pas om negen uur 's avonds open mag. Truk'i Pan betekent letterlijk Vrachtwagen van Brood. Vroeger werden oude autobussen vaak omgebouwd tot een soort van cafetaria, op Curacao snack genaamd.
We gingen naar ons huis waar Lucy stokbrood met kruidenboter klaarmaakte voor de eerste honger. Om negen uur vertrokken Piet en ik naar Nancy Snack. Nancy zelf staat al lang niet meer in de zaak evenmin als haar man Fred. Het team van drie of vier personen dat de zaken nu waarneemt is echter goed getraind, want snelheid en kwaliteit waren uitstekend.
Met twee bakken lomitu ku batata (ossenhaas met patat) en één met galinja ku batata (kip met patat), alles overgoten met pika (heet spul) en knoflooksaus snelden we naar huis waar de hongerige dames en Luchiano (7) ons opwachtten. Het was een lekkere maaltijd en zoveel dat onze honden Spider en Scooby Doo er ook nog plezier van hebben gehad.
Tijd om te dominoën! Netjes vragen wij aan het bezoek of ze zin hebben om te dominoën. Piet en Verina zeggen altijd ja. Dat ja-woord doet mij weer even terugdenken aan het huis waar een ex-vriendin van mij ooit tijdelijk woonde na haar scheiding van mijn voorganger.
Zij had een kamer boven de Paloma-bar in Utrecht. Een nogal ruige bar, de kamers erboven fungeerden vooral als tijdelijke woonruimte voor mensen die snel iets nodig hadden. Zo woonde er een vrouw van midden vijftig die eerst een tijdje in een Blijf-van-mijn-lijf huis had gezeten. Haar man dwong haar namelijk altijd om met hem te klaverjassen.
Na een paar maanden Paloma-bar relativeert men doorstane ellende en schieten positieve herinneringen wortel. Zo ook bij de vrouw van midden vijftig. Zij trok de stoute schoenen aan en zocht contact met haar man. De eerste ontmoeting was nog wel gezellig, bij de tweede moest zij alweer klaverjassen, tegen haar zin.
Lucy en ik gaan ervan uit dat Piet en Verina ja zeggen omdat ze dominoën leuk vinden en niet uit beleefdheid. Laat staan dat wij ze dwingen.
Comments
1 Natuurlijk dwingen jullie ze niet. Dat zou te idioot zijn voor woorden. Iets anders is dat een man een vrouw beter kan dwingen om met hem te klaverjassen dan tot seks. Hoewel iedere vorm van dwang natuurlijk idioot is.
2 Dat restaurant van Nancy, waar jullie gegeten hebben "mag" pas om negen uur open? Ik heb geen knipoogje gezien, dus dat zal wel serieus gemeend zijn dan. Wat idioot, zijn op Curaçao de openingstijden van een restaurant niet vrij? Of mag dat restaurant van Nancy tot midden in de nacht openblijven? Ik vind het de moeite niet om voor 1 of 2 uurtjes een keuken open te houden.
Posted by: Cyberjunk | April 10, 2005 11:12 AM
Dwang zorgt er voor dat de natuurlijke vreugde verdwijnt.
Daarom houden ook veel mensen niet van werken.
Posted by: Renesmurf | April 10, 2005 11:47 AM
Een oud spel, ik ken het wel, je ziet het nooit.
Posted by: hans | April 10, 2005 1:01 PM
grappig die andere woorden voor hetzelfde... wij noemen klaverjassen wel eens "een goed gesprek" haha! *lol*
Posted by: majriM | April 10, 2005 1:06 PM
@Cyberjunk: 1. Nou, klaverjassen duurt wel langer... ;-) 2. Dat was ik vergeten te vertellen. Snacks mochten vroeger pas om 11 uur 's avonds open. Waarschijnlijk om de gewone horeca (restaurant, bar) niet teveel dwars te zitten. Na het uitgaan ging men dan lomitu eten. Tegenwoordig mogen de snacks 'al' om 9 uur open. Ze gaan pas om een uur of 4 's nachts dicht.
@Renesmurf: Je hebt gelijk. Maar zonder dwang (zoals werk) gebeurt er ook niet veel...
@Hans: Piet en Verina hebben het voorlopig wel vaak genoeg gezien... :-)
@majriM: Hehehe... ;-)
Posted by: CasaSpider | April 10, 2005 1:52 PM
rustige dag? En vrijdag was het ook al een halve dag werken....
Posted by: Brillie | April 10, 2005 2:43 PM
hoe was het met miriam? je zorgt toch wel een beetje goed voor haar? ;-)
Posted by: GJ | April 10, 2005 3:27 PM
Casa jongen, ik schrik me wild van de foto.
Je bent wat bleekjes en rood en zeker minder bruin als Verina! Die heeft een aardig kleurtje gepakt maar jij, als "native", het lijkt wel of je net uit het vliegtuig komt...:-)
Wie heeft er gewonnen met dominoën??
Betekent het feit dat je hierover zwijgt dat je hebt verloren...:-)
Posted by: Angel | April 10, 2005 4:29 PM
De titel van deze log was nogal luguber, het leek er op alsof Piet en Verina zomaar kannibalen geworden waren ;-) Gelukkig bleek dat allemaal mee te vallen.
Amaro heeft me verteld dat Papiamentu veel Portugese invloeden heeft, maar met de beschrijvingen van al die lekkernijen kon ik het zelf ook herkennen (batata, galinho mmmmm)!
Posted by: Willisha | April 10, 2005 4:57 PM
lomitu?? met een u? Is dat in het papiamento? of moet het gewoon lomito (Spaans)zijn?
Lekker he!
Zelf ik die geen echte vleeseter is (en wel in HET vleesland woont) vind het overheerlijk ;)
He? Nog gehoord dat Ajax heeft gewonnen!! Jippie! Enne hoe hadden jullie ookal weer gespeeld tegen AZ? :D (ok ik doe flauw maar jij pakt mij ook steeds aan)
Besos,
Gaby
Posted by: Gaby | April 10, 2005 5:00 PM
nou ik weet het nog zo net niet hoor.... van dat ja zeggen... *paool ook altijd uiterst beleefd*
Posted by: Paola | April 10, 2005 6:19 PM
Ach wat heet dwang?
Posted by: Piet | April 10, 2005 9:11 PM
@Brillie: Ja, en maandagmiddag ook weer vrij. Anders hou ik het niet vol he... ;-)
@GJ: Miriam was er niet gisteren! Ik heb mijn nek nog 360 graden gedraaid maar ik denk dat ze een snipperdag had...
@Angel: Zie je nu dat ik hier een zwaar leven heb! het domino-en gaat gelijk op. Misschien hebben de Van Zijtveldjes zometeen nog zin in een potje...
@Willisha: Curacao heeft zeker veel Portugese invloeden. Zowel in de taal als in het eten. Ik vind het prima... :-)
@Gaby: Op Curacao wordt de 'o' vaak een 'u'. Zo zeggen wij Papiamentu in plaats van Papiamento en dus ook lomitu voor lomito. Zo zijn wij. Feyenoord heeft het Ajax goed voorgedaan hoe AZ met 4-2 te verslaan. Aanstaande zondag de echte confrontatie...
@Paola: Mocht je ooit bij ons op bezoek komen verwacht ik wel dat ook jij altijd ja zegt... ;-)
@Piet: En, wat is je antwoord?
Posted by: CasaSpider | April 10, 2005 9:16 PM
dwang, bij ons MOETEN we/ze boer'n bridg'n. Iets intelligenter dan klaverjassen (vind ik). CasasPa
Posted by: CasasPa | April 11, 2005 4:18 AM
Wat een ellende moeten klaverjassen, ja das puur psychische mishandeling. Kijk maar uit dat Piet en Verina jullie straks niet aanklagen, je weet het tegenwoordig maar nooit. Is er trouwens op het eiland een opvanghuis in geval van nood?
Posted by: Henk(ES) | April 11, 2005 4:43 AM
Klaverjassen , dan zou ik toch liever in een blijf van mijn lijf huis wonen.
Posted by: michel | April 11, 2005 5:42 AM
@CasasPa: Een gezellige boel daar!
@Henk(ES): Dat risico loop je altijd. Maar voor de rechter ontkennen wij alles glashard. En een weblog is 99% fictie, dat weet iedereen... :-)
@Michel: Gezien de verhouding mannen/vrouwen wil ik ook best een tijdje in een Blijf-van-mijn-lijf huis doorbrengen... ;-)
Posted by: CasaSpider | April 11, 2005 8:37 AM
MOETEN is dwang en huilen is kindergezang, dat leerde ik toen ik 5 jaar was (1955) al van mijn ouders.
Posted by: Cyberjunk | April 11, 2005 11:39 AM
MMMm. Het is wat met die eilanders. Maar altijd wel even vriendelijk. Zo stond mijn antenne al klaar. Alleen de coax vergeten.
Posted by: Brillie | April 11, 2005 4:32 PM