CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Donderdag 18 december was een drukke dag. Dat zul je altijd zien, zo is er in geen tijden iets te beleven, zo heb je twee feestjes op één dag.

Vreemd, maar de hele week heb ik het gevoel dat het vrijdag is. Nu ben ik dol op vrijdagen, behalve dan dat bij UTS, waar ik gedetacheerd ben, altijd precies op vrijdag problemen ontstaan.

Aangezien ik gisteren dacht dat het vrijdag was, dook er een vervelende foutmelding op in de logfiles van de database. ORA-600 is niet leuk! Als IT-professional kan men dan nog maar één ding doen: heel hard denken dat het donderdag is. En zowaar, het hielp.

's Morgens werden er op het nieuwe parkeerterrein tentjes opgebouwd. "Ha, feest!", zeiden Reynaldo en ik tegen elkaar. Voor de middag stond er een borrel gepland vanwege het feit dat de internet-infrastructuur hevig ge-upgrade was. Dat moest gevierd worden.

Na wat hapjes, biertjes en toespraken was er een presentatie. Deze vond plaats in onze computerroom, niet de beste locatie voor een presentatie. Het lawaai van de servers en de airco's is oorverdovend. Dat gecombineerd met het feit dat de stemmen van de presentatoren niet electronisch versterkt werden, leidde ertoe dat het op zijn zachtst gezegd moeilijk was om de technische verhandeling te volgen.

Na de presentatie ging de borrel verder, maar zonder mij. Ik moest Lucy naar haar laatste Nederlandse les brengen. Van de tien deelnemers aan het begin van de cursus waren er nog slechts twee over. Bijna privé-les dus. De docent benadrukte bij het uitreiken van de certificaten dat er nog wel flink geoefend moet worden.

Snel reden we naar huis. 's Avonds vond de SQL Integrator Kerstmis Party plaats in café Olé Olé. Als ik goed geteld heb voor de tiende keer. Voor Lucy was het de vijfde keer, wat me weer eens deed beseffen hoe snel de tijd gaat. Luchiano lieten we achter bij babysit Jeanette en zo tegen half negen arriveerden we op het feest.

Ach, wat kan men over een feest melden, alles speelt zich volgens een vast patroon af. De bandjes speelden jammer genoeg niet veel Merengue, dientengevolge hebben we wat minder gedanst dan anders. We hebben ons prima vermaakt en doken om iets voor tweeën ons bed in.

Veel mensen vragen mij: "Waarom viert SQL zijn feest altijd op donderdag?". Dit in verband met het opstaan op vrijdagochtend. Ik weet het niet en daarom antwoord ik altijd maar met wat kantoorhumor: "O, je kan beter je roes op je werk uitslapen dan op je vrije dag". Ja, Erwin Kroll moet oppassen, zometeen krijgt hij er een concurrent bij als het om leuke grapjes gaat!

Het opstaan was overigens niet zo grappig vanmorgen. Om kwart over zes begon mijn wekker te piepen. Mijn eerste gedachte was "laat maar piepen, het is toch lekker zaterdag". Tien seconden later drong de rauwe waarheid tot mij door. Neen, dat was even een minder moment. Ik geloof dat ik nu weet hoe Bareuh zich iedere morgen voelt.

Ik denk dat het vandaag een rustig dagje wordt...

Liefhebbers kunnen een paar (21) foto's bekijken van het feest in Olé Olé.