Telefoneren
Gelukkig was de Spaanse les gisteren op tijd afgelopen. Zo kon ik nog mooi (!) zien hoe mijn geliefde Chicago Cubs met 9-6 werden verslagen door de vermaledijde Florida Marlins. In 1997 hebben die Marlins nota bene de World Series al eens gewonnen en de franchise bestaat pas sinds 1992! Dat is niet echt fair ten opzichte van de Cubs, die al bijna een eeuw wachten op nieuw succes. Het schijnt allemaal te maken te hebben met de vloek van een geitenbezitter...
Vandaag gaat het echter niet over sport, ik moet tenslotte ook de dames tevreden houden. Dit stukje gaat dus over vrouwen, vrouwen en telefoons. Op mijn werk moet ik regelmatig naar de kamer van mijn lieftallige Cubaanse collega Yohanna lopen, om met haar iets te bespreken.
Dat is nog niet zo gemakkelijk! Yohanna's linker oor is namelijk zowat vergroeid met de telefoon. Persoonlijk vind ik dat heel irritant, als ik speciaal naar iemand toe ga en 30 seconden later sta ik er voor Jan Doedel bij, omdat mevrouw gebeld wordt door een andere vrouw en er geen einde aan het gesprek lijkt te komen.
Daarom ben ik eens op het belgedrag van vrouwen in het algemeen gaan letten. Uit mijn onderzoeken blijkt dat vrouwen niet vaker bellen of gebeld worden dan mannen, maar wel significant langer aan de telefoon hangen!
Op het Internet is mijn theorie nog geen gemeengoed, maar dat zie ik wel vaker gebeuren. In het artikel De telefoon is geen meneer van Valerie Frissen staan een paar interessante uitspraken aangaande deze materie. Bijvoorbeeld deze:
"De manier waarop vrouwen de telefoon gebruiken is veel meer relationeel dan instrumenteel. En als een gesprek een instrumenteel karakter heeft dan dient dat in het geval van vrouwen meestal het belang van het hele huishouden, terwijl vergelijkbare telefoontjes van mannen vaker een persoonlijk belang dienen."
Na een tijdje ben ik echter de draad kwijt in het artikel. Wat te denken van de volgende zin:
"De manier waarop mensen met de telefoon omgaan kunnen we zien als een spiegel van sociale arrangementen waarvan de verhouding tussen de seksen er één is. Dit komt ook tot uitdrukking in de culturele noties en praktijken waarmee deze arrangementen verder worden ingevuld."
Als Valerie haar theorieën telefonisch aan een vriendin vertelt, wordt daarmee automatisch mijn stelling bewezen. Ze is wel een beetje breedsprakig!
Ik niet zo.
Tuut-tuut-tuut.
Comments
Hmm, in dat geval moet ik nog eens goed nadenken of ik nou een man of een vrouw ben. Ik heb er geen enkel probleem mee twee uur aan de telefoon te hangen over niks. Meestal wèl met vriendinnen en niet met vrienden, da's wel waar...
Posted by: Eric | October 16, 2003 3:42 PM
Er schijnt toch uit onderzoek naarvoren gekomen te zijn dat vrouwen sowieso 70% meer praten dan mannen? Daar is niets mis mee, zolang ze het maar tegen elkaar doen en wij er niet op hoeven wachten. ;-)
Posted by: Verbal Jam | October 17, 2003 4:24 AM