Vraag: "Is de mens het enige wezen op Aarde dat een soortgenoot plotseling niet meer begrijpt als hij over een kunstmatig lijntje op de landkaart (grens) stapt?"
Verder is de mens best wel slim. Als de Aarde in een SF-film wordt bezocht door Extra Terrestrials zijn wij het altijd die ervoor moeten zorgen dat die wezens ons begrijpen. Volgens mijn theorie zouden deze bezoekers toch veel intelligenter moeten zijn dan wij, toch brabbelen ze vaak in een soort baby-taaltje en zien ze er uit als mislukte holbewoners met grote pukkels. Heel anders in ieder geval dan de ontwikkeling qua taal en uiterlijk die wij voor onszelf in gedachten hebben.
Maar daar wil ik het nu niet over hebben. De arrogante mens vindt zelfs dat hij kan bepalen wat voor taal dieren spreken! Dan heb ik het niet over het feit dat het geluid dat een hond voortbrengt in het Nederlands blaffen heet en in het Duits bellen, maar over het geluid zelf.
Toen ik voor het eerst tegen Lucy blafte verstond ze me niet eens! 'Wat ben je nou aan het doen, wat is dat waf, woef?', vroeg zij verbaasd. Ik vertelde haar dat honden waf, woef zeggen. Niet in Latijns-Amerika dus, daar zeggen honden hou, hou.
Gisteren vertelde mijn Britse collega Paul me een mop, tijdens de barbecue op Daaibooibaai. Ik ben de mop eigenlijk vergeten, daarom bel ik Paul nu live even op. Jammer, 'Subscriber is not available'. Dan toch maar uit het blote hoofd, later volgen de correcties wel.
Paul: 'CasaSpider, are you honest?'
Casa: 'Yes'
Paul: 'CasaSpider, can you answer the next question very quickly in Dutch?'
Casa: 'Ok'
Paul: 'Do you want me to do my horse-imitation?'
Casa: 'Neehee' (na enig aandringen)
Paul en zijn vrouw Janet moesten erg hard lachen. In Engeland zegt een paard namelijk 'neehee'. Ik heb geen idee wat een paard eigenlijk in Nederland zegt, iets van hinnik hinnik? En zegt een kikker echt wel kwaak?
Ik pleit voor een universele Van Dale voor dierengeluiden!