Luchiano (4 jaar) wordt de nieuwe David Copperfield. Hij heeft sinds kort de rekenmachine ontdekt. Nu moet ik hem allerlei sommetjes opgeven, zoals 7+6. Dat rekent hij dan uit op de rekenmachine. Al snel bedenkt het jong wat nieuws. Hij verstopt de rekenmachine achter zijn rug, vraagt om een som, buigt zich geniepig over de rekenmachine en komt met het antwoord.
Ik speel het spel eerst mee, maar na drie keer kijk ik snel op de rekenmachine, waar het antwoord nog op staat. Bij de volgende som heeft het varken hier op geanticipeerd en op de clear-toets gedrukt alvorens het antwoord te geven. 'Kijk, ik heb de rekenmachine niet gebruikt', zegt hij er overtuigend bij.
Grappig is dat zo'n kind maar door blijft gaan. Nu nam Luchiano de rekenmachine mee naar een andere stoel, rommelde wat en zei toen tegen mij: 'Papi, nu moet je vragen hoeveel 8+9 is!'. Ik deed wat hij vroeg en na even zogenaamd nadenken antwoordde Luchiano vol trots: '17'.
De stap naar het laten verdwijnen van het Vrijheidsbeeld of andere trucs van de heer Copperfield is niet zo erg groot meer, dunkt mij.