« Mail Johan Winters | Main | Mail Henk Smolders »

Frits Schellens op reis in het Verre Oosten (8)

Weer in Maleisie - de laatste loodjes

Even omschrijven, het is nu zondagmiddag, en ik zit in Kuala Lumpur in een internetcafe vol met jongetjes die bezig zijn met allerlei computerspelen,muziek luisteren via internet, filmjes kijken, enz. En dat allemaal met het geluid aan, met intussen nog onderling geschreeuw. Kortom,ik ben weer terug in Azie. Eergisteren avond aangekomen, tijdsverschil van drie uur bijna moeiteloos overbrugd.

Maar eerst het resterende deel van Tasmanie: Toen ik de laatste mail stuurde zat ik nog in Devonport in Noord-Oost Tasmanie.Van daaruit ben ik naar de 2e stad van het (ei)land, Launceston oftewel Lonnie, gereden. Die steden zijn niet bijzonder, maar de weg er naar toe wel.

Dan via de oostkust (in de editie van komend jaar van Lonely Planet aangekondigd als " the place to be" volgens lokale krant), o.a. het kustplaatsje Bicheno. Daar heb ik gegeten als enige klant in een restaurant van een in Casablanca geboren Franse zeeman die overal gewoond heeft, Fiji-eilanden, Tahiti, etc. Hij had een heerlijke couscous, leuk weer eens Frans te kletsen. Ook de volgende dag daar ontbeten, even croissantje ham en kaas, eens een keer geen bacon and eggs of iets dergelijks.

Net daaronder ligt Wineglass Bay, een ontzettend mooie baai met een soort bounty-strand, je klimt eerst naar een uitkijkpunt, onderweg nog een meisje gesproken dat een Nederlandse moeder bleek te hebben (" Ben jij hek" ; " Hoe haat het" ), Dan een fikse afdaling naar de baai zelf. Er staan dan vantevorern borden dat je goed schoeisel moet dragen, enz,, maar je ziet dan gewoon Chinezen op teenslippers. Aan het strand kwamen de walibi's gewoon een meter van je vandaan zitten. Een heerlijk rustige plek.

Dan als laatste terug via de Midlands, het als een western-plaatsje overkomende Oatlands, kroegje met allerlei mensen met volle baarden, flinke buiken, en vooral jong en oud met een hoed op. De vrouwen hadden hier ook grotendeels een behoorlijke omvang en natuurlijk weer de onvermijdelijke tattoos. Maar wel supervriendelijk. Achteraf baal ik wel dat ik geen foto heb gemaakt, maar dat doe je dan toch op de een of andere manier niet snel. In dit plaatsje stonden nogal veelVictoriaans aandoende huizen, met o.a. een bed & breakfast genaamd" The Bouquet Residence".

Daarna dus via een laatste dagje Hobart (o.a. nog een foto van het standbeeld van ons aller Abel Tasman gemaakt)naar Melbourne, weer de grote stad, brede winkelstraten, een beetje de allure van een grotere Franse stad. Ook hier valt de vriendelijkheid weer op, zoals de buschauffeur vanaf het vliegveld wiens eerste woorden luidden: " Welcome in Melbourne, folks" . Dat ga ik volgens mij in Nederland het meest missen.

De stad is vooral's avonds de moeite waard met al die hoge verlichte gebouwen, een enkele mooi plein, en de erg Brits aandoende stations. Er was een cultureel festival aan de gang, maar meteen weer eens iets aan cultuur gedaan, een voorstelling van een theatergroep uit Litouwen die Romeo and Juliet speelden, zeker de moeite waard.
Op deze zelfde dag bereiket me het nieuws van het overlijden van een ex-collega, 55 jaar pas en voor ons in ieder geval onverwacht. Dat komt hard aan en meteen besef ik dat ik de juiste beslissing heb genomen door nu een paar maanden echt te profiteren.

Langzamerhand toch maar afscheid genomen van Australie, afgelopen vrijdag de vlucht van Melbourne terug naar Kuala Lumpur. Het vliegtuig zat niet bepaald vol, je had meerdere stoelen tot je beschikking.Ik heb aan het raam gezeten en heb met verbazing en ontzag naar buiten gekeken. Die leegte van Australie,onbeschrijfelijk, meer dan drie uur lang alleen woestijnachtig gebied gezien, rood zand, wit zand, met en zonder heuvels, echt enorm leeg.Dan besef je dat Australie gigantisch groot is en begrijp je waarom er relatief zo weinig mensen wonen.

Ook opvallend is dat in Maleisie homosexualiteit strafbaar is, maar dat veel stewards van Malaysia Airlines zeer verwijfd overkomen. Als je dan als man alleen reist wordt er meteen goed voor je gezorgd, tussendoor ineens twee keer een blikje bier terwijl ik daar niet om gevraagd had, en eeen extra glas witte wijn.

Nog een paar opvallende dingen uit Australie:

  • iedere fietser draagt verplicht een fietshelm, ziet er af en toe erg dom uit.
  • grote hoeveelheid take-aways, veel koffie wordt meegenomen voor onderweg (wat koffie betreft ben ik blij naar een ander land te gaan, die is me hier veel te slap)
  • eten bestel je aan de bar, je rekent meteen af en krijgt dan een bordje op een standaard mee met daarop een nummer, zo weet de bediening waar het eten bezorgd moet worden
  • er mag nergens binnen worden gerookt, je ziet voor allerlei gebouwen groepjes rokende mensen (de hoeveelheid Chinese meisjes lopend met sigaret in de hand is erg groot)

Nu dus weer voor een paar dagen in Kuala Lumpur in Maleisie, ik moet zeggen het voelt enigszins als thuiskomen.Meteen weer overal de mensen die de beste massage aanbieden (dan heb je het over een straat lang voor elke winkel), of de zonnebrillen, t-shirts (van Oranje nota bene, toen ik hierom begon te lachen kwam deze jongen terug met een shirt van het Maleisisch voetbalelftal), taxichauffeurs voor elke prijs, noem maar op.

Ook weer de tropische warmte, best weer lekker, ook de typische geur van de tropen. De herrie, maar ook de hunor en gastvrijheid van de verschillende bevolingsgroepen, Chinezen, Indiers,Maleisiers. Toch echt een volkomen andere wereld dan Australie.
Nog maar even genieten voordat ik volgende week weer de Hollandse herfst in ga.

Marc, de broer van een vriend, die ik tijdens mijn eerste week Maleisie al een paar keer had ontmoet en die mij toen wat wegwijsgemaakt heeft in allerlei gebruiken hier, had me uitgenodigd in zijn net nieuw betrokken appartement te logeren. Van daaruit, 36e verdieping middenin de stad, heb je echt een fantastisch uitzicht, zeker 's avonds is dat indrukwekkend.

Nog vier dagen, dan kom ik weer naar Nederland. Ik heb met volle teugen genoten. Het werk weer oppakken zal best lastig zijn, maar ik hoop dat ik het relaxte gevoel nog een tijd kan vasthouden.

Groeten

Frits

About

This page contains a single entry from the blog posted on October 26, 2008 8:55 AM.

The previous post in this blog was Mail Johan Winters.

The next post in this blog is Mail Henk Smolders.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33