« Luchiano's kinder sprookjes serie:1. De kikker met de lange nek. | Main | het is me altijd wat he. »

De bos koning en de vuurprins.

er was een land ver ver weg waar kaboutertjes woonden en levende bomen waren.
er was ook een boskoning en een koningin. Op een dag werd er een kindje geboren, een kind van de koning en de koningin. ze waren dolgelukkig met de pasgeboren baby.
3 jaar later merken ze dat hij magische krachten had. als hij huilde werd hij zo heet als vuur en als hij moest lachen dan spuwde hij vuur. het ging dan ook vaak mis. Als hij moest lachen vloog het bos in brand. De koningin was telkens heel erg boos en zei dat haar zoon weg moest.
Maar de aardige koning zei ach, laat die jongen toch met rust hij kan er toch ook niks aan doen.
maar toen de vuurprins 10 jaar oud was overleed de koning, De koningin greep haar kans en verbande de jonge prins uit het bos. De arme jongen wist niet waar hij heen moest of wat hij moest doen. En dus liep hij ver, ver weg van huis. Na twee dagen achter elkaar lopen was hij dood moe en viel op straat in slaap. Wat hij niet wist is dat hij in de mensen wereld terecht was gekomen.
terwijl hij sliep snurkte hij en er kwam rook uit zijn mond.
een Man zag dat dat gebeurde en nam hem mee. Toen de prins wakker werd zag hij dat zijn armen waren vast gebonden en zag veel mensen om hem heen. toen hij wakker was geworden snurkte hij niet meer en kwam er dus ook geen rook meer uit een man wilde weg lopen toen hij opeens struikelde en in een vers hoopje poep viel. de prins moest lachen en spuwde vuur als een gek.
de man die hem had gevonden kreeg een idee en bleef hem maar kietelen. en hij spuwde vuur en bleef maar branden en branden.
die nacht was de jongen erg verdrietig hij vond deze stad maar raar. het touw dat om zijn lichaam zat brandde weg omdat hij verdrietig was. en op dat moment zei hij: Ik vind dit helemaal niet leuk.
en hij begon te huilen. er kwam een elfje naar hem toe en vroeg wat is er kleine jongen.
hij zei ik ben de zoon van de boskoning en de boskoningin maar ze hebben mij verbannen door mijn rare vuur krachten.Maar ik wil die krachten helemaal niet.
En de elfje zei : "Ik kan je wel helpen ik geef jou genees kracht." Dank u zei hij.
Maar voordat hij terug naar het bos ging wilde hij de mensen helpen.
hij wist dat in deze stad veel mensen lijden aan ziektes en wonden.
dus de eerste de beste jongen die hij zag vallen hielp hij met zijn krachten. Hij werd al gauw beroemd door zijn krachten en jaren gingen voorbij want hij bleef maar mensen helpen.
toen de prins 15 was herinnerde hij zich dat hij nog naar het bos wilde.
dus begon zijn tocht naar zijn thuisland.
Toen hij er was geloofde hij niet wat hij zag alles was gebroken hij ging verhaal zoeken.
hij kwam een man tegen en die zei dat de mensen in opstand kwamen tegen de koningin en dat ze haar hadden weg gejaagd maar sinds dien hebben ze geen leider meer en dus geen regels en toen ging alles mis.
dus de prins gebruikte zijn krachten om alles weer beter te maken, de verbrande huizen. de kapotte takken huizen de boom hutten alles wat kapot was.'
en toen werd hij de nieuwe koning. maar omdat hij gewend was aan de mensen wereld.
ging hij terug naar de mensen wereld en ging een keer per week terug naar het bos.
in de mensen wereld trouwde hij met een dokters assistente en leefde nog lang en gelukkig.

dag dag allemaal.

Comments (1)

oma Truus:

Wat leuk dat je nu verhalen schrijft! En het ons laat lezen.
Lieve groet,oma Truus.

About

This page contains a single entry from the blog posted on August 16, 2010 12:05 PM.

The previous post in this blog was Luchiano's kinder sprookjes serie:1. De kikker met de lange nek..

The next post in this blog is het is me altijd wat he..

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Creative Commons License
This weblog is licensed under a Creative Commons License.
Powered by
Movable Type 3.33