« Net als in de film | Main | Met u gaat het goed, hoe gaat het met mij? »

Lucy regelt alles

Op Curacao en in Nederland doet Lucy met alles mee, drinkt een biertje, doet een dansje en wat dies meer zij. In de Dominicaanse Republiek is zij een heel ander mens. Ook daar drinkt zij een biertje, doet een dansje en wat dies meer zij maar hier is zij tevens de spil van de familie. Een familie die voor de ene helft in Sabana Perdida woont (haar vader c.s.) en voor de andere helft in La Caleta (haar moeder c.s.).

Het huis waar haar vader in woont is van Lucy en dat geldt ook voor de acht appartementjes die op hetzelfde terrein staan en die verhuurd worden. Daar moet men zich overigens niet te veel van voorstellen, het zijn kleine kamers waar soms vier of vijf mensen in wonen. Sabana Perdida is een arme wijk. Het huis en de appartementen hebben dringend onderhoud nodig. Lucy praat met haar vader en sommige huurders en bepaalt de prioriteiten. Een aantal zinken dakplaten moest direct vervangen worden, er zaten tamelijk veel gaten in.

We logeren bij Leoncia, Lucy's moeder, dus het is logisch dat er daar meer aan de hand is. Leoncia had geen koelkast en dat is best lastig in een warm land ook als er regelmatig geen stroom is. Het toeval wilde dat Leoncia op donderdag 10 juli jarig was, bij de Plaza Lama in La Duarte hebben we een mooie koelkast voor haar gekocht.

De koelkast moest nog wel naar La Caleta worden vervoerd. Tegenover de uitgang van Plaza Lama staan mannen met bestelwagens die tegen betaling het vervoer voor hun rekening nemen. Sugey had een mooie prijs afgesproken. Toen puntje bij paaltje kwam zeiden de mannen dat er nog twee andere apparaten mee gingen die eerst afgeleverd moesten worden. Daar had Lucy geen trek in. De mannen bleven pushen maar wie Lucy (goed) kent weet dat zij niet te vermurwen is. Boos zei ze: "Neen! En mijn neen is neen!" De sfeer was inmiddels ietwat grimmig maar de mannen zagen in dat er geen zaken meer te doen vielen. De koelkast werd in een andere bestelbus geladen en voor dezelfde prijs waren we nu een stuk eerder thuis.

Het verjaardagsfeest was leuk, helemaal toen de stroom aan ging. "Lleg la luz!", klonk het en iedereen ging naar binnen om de ghetto-blaster aan te zetten en te dansen. Hoe laat het was weet ik niet meer maar plotseling viel het licht uit en daarmee ook de muziek. Niet veel later gingen de meeste gasten, bijna allemaal familieleden uit Sabana Perdida, weg. Wij deden ze uitgeleide bij de Avenida Las Americas.

Bij het teruglopen naar huis stonden er wat mensen bij het hek. Problemen. Miguelito, een broer van Lucy, was zijn beklag gaan doen bij de overburen omdat die volgens hem de stroomkabels hadden losgekoppeld. Hij heeft het huis toen maar met stenen bekogeld. Dat vonden de overburen van hun kant niet leuk dus zij kwamen verhaal halen. Alex, de vriend van Sugey wist een en ander in goede banen te leiden. Wel duurde het twee dagen voordat we weer stroom van de overburen kregen.

Lucy's moeder Leoncia kreeg 's nachts last van bloedingen in het onderlichaam. Daar heeft zij al langer last van en Lucy wil dat zij geopereerd wordt. Het merendeel van de Dominicaanse bevolking is niet verzekerd, deze mensen zijn aangewezen op de openbare ziekenhuizen. Die zijn overbevolkt, ontzettend smerig, toch relatief duur en beschikken over lange wachtlijsten. Zowel maandag- als dinsdagochtend is Lucy met haar moeder om zeven uur op pad gegaan naar het Hospital Publico San Lorenzo in Los Mina. Met wat smeergeld hier en wat smeergeld daar heeft zij de procedure enigszins kunnen versnellen zodat er testen gedaan konden worden bij Leoncia. Beide dagen heeft Lucy zes uren staande moeten wachten. Naar de wc gaan was onmogelijk volgens haar, zo smerig was het er. Donderdagochtend mogen de beide dames weer, deze keer om de uitslag van de analysis (testen) in ontvangst te nemen.

Onze buurman is niet blij met ons. Hij ondervindt nogal wat wateroverlast aangezien al het water dat via de wasmachine en andere kanalen uit ons huis komt bij hem in de tuin verdwijnt. De buurman heeft al eens met politie gedreigd, vandaag discussieerde hij met Lucy. Zij bood hem zelfs geld aan als wij een put in zijn tuin mochten graven om het water weg te laten lopen maar daar wilde de man niets van weten. De enige mogelijkheid is nu een alternatieve waterafvoer aan te leggen.

Dat kost echter behoorlijk wat geld en het is een huurhuis. Bijkomend probleem is dat de eigenaar van het huis de huur met 12% wil verhogen, geld dat Leoncia niet heeft. Ook dit moet Lucy regelen. 's Avonds is ze bekaf en vraagt zich af wanneer zij nou vakantie heeft. Tussendoor regelt zij de achterstallige geboorte-aangiftes van haar halfzus Teresa en Fernando (9) die bij ons in huis woont. Vroeger nam men het niet zo nauw in de Dominicaanse Republiek met het aangifte doen van een geboorte, Lucy heeft zich op 16-jarige leeftijd zelf maar aangegeven. Tegenwoordig is men er erg strikt in, zo mag Fernando zonder geboorte-akte niet naar school dit jaar.

Ja, Lucy is onbetwist de hoofdrolspeelster in onze film. Een film met wellicht onverwachte wendingen. Blijf kijken!

Comments

Ik vind het een herkenbaar verhaal. zoals je weet heb ik een aantal jaren in Afrika gebivakkeerd. Ik stuur nog geld op naar diverse 'families'. Vakantie zal Lucy - ben ik bang - toch ergens anders moeten regelen....

En jij: heb jij vakantie?
Je laat weinig los over wat de film met jou doet...

Ik blijf zeker kijken. Ik ben eigenlijk diep geschokt over hoe het leven daar is.

De opmerking van Dick Drayer over wat het met jou doet roept bij mij de vraag op of jij van te voren wist toen jij deze vakantie plande wat jou te wachten stond. Had jij enig idee dat het zo erg was? Of had jij het nog onderschat?

Lucy is geweldig. In Cur en in Nederland was en ben jij het die grotendeels de kar trekt, maar Lucy kan het ook, dat weet ik nu. Zo heeft zij inderdaad geen vakantie. Is het de bedoeling dat jullie nu elk jaar daarheen gaan? Dat zou ik jullie afraden. In zo'n situatie zal Lucy nooit vakantie hebben. Want haar familie gaat voor en dat lijkt me nog wel terecht ook, maar anderzijds wordt haar spanning over haar familie alleen maar groter. Wist zij bijvoorbeeld van te voren dat het ZO erg was met haar moeder? Ik vind het ten hemel schreiend dat er smeergeld betaald moet worden voor medische zorg die door gebrek aan hygine ook nog nergens op slaat. Arme Leonica. Maar ook, arme Lucy en de rest van haar familie. Zoals die familieleden van Lucy moeten leven, dat moet voor haar verschrikkelijk zijn. Wat ik echter niet begrijp is: "Waarom kan niemand daar die geboorte-aktes regelen?" Of kosten dit soort dingen ook al klauwen met geld dat Leonica niet bezit? En is dat ook de reden waarom kinderen niet normaal onmiddellijk worden aangegeven bij de geboorte? Ik sta hier echt van te kijken en ik blijf kijken, maar wel heel erg geschokt.

Jullie zijn dus niet voor de rust op vakantie gegaan.

Zijn er ook dingen die wel zonder smeergeld en/of zware gesprekken gebeuren?

Eigenlijk hoeft dat niet, want als ik overal 'Marokko' invul op de stippellijntjes kan ik dit verhaal ook zelf schrijven. ;-) Sterkte voor Lucy, en ik hoop dat er nog wat tijd overblijft om een beetje te ontspannen voordat jullie weer teruggaan.

Jeetje, arme Lucy. Zij is waarschijnlijk altijd degene geweest die daar van alles regelde. De moeder van Lucy is wel heel erg blij dat haar dochter bij haar is en dit allemaal voor haar regelt. Aan de andere kant denk ik dat Lucy zich ook lekkerder voelt als ze strax weer thuis in NL is en dat ze in ieder geval het een en ander voor haar moeder heeft kunnen doen.
De kids vermaken zich zeker wel en jij?

Herkenbaar denk ik, voor iedereen die ver weg van de familie woont.
Naar je thuisland gaan is geen vakantie maar familiegedoe, je doet het met liefde, maar het is slopend.
Ik kan me herinneren dat er ooit becijferd is dat de allochtone Nederlanders de grootste sommen uitgeven aan ontwikkelingshulp in hun thuisland, men zou niet zonder kunnen.
En toch is het heerlijk om in de familieschoot te toeven ;-))

Vermoeiend, maar ook prettig voor Lucy dat ze zoveel voor de familie kan doen. 6 uur wachten.. hopelijk had ze toen niet haar hoge hakken aan??

Tjonge,wat een verhaal. Je zit daar wel in een compleet andere wereld. Respect voor Lucy!!

Fijn weer wat van jullie te lezen. Hoop dat Lucy haar moeder geholpen kan worden.
En dan wij maar mopperen als we 2 min. moeten wachten bij de kassa en Lucy 6 uur moet wachten. Wat een verschil.
Wel heerlijk dat jullie zo dicht bij de zee zitten. Is het schoon zeewater?
Sterkte met alles.

H, het is weer leuk op casalog. Wat heb ik die warme landen verhalen gemist zegt. Fijne vakantie. Peter

Is Lucy nou zielig of niet? Ik heb uiteraard niet van die zware toestanden meegemaakt als hier beschreven maar mijn Curacaose vrouw liep tijdens onze vakanties ook altijd de benen uit haar lijf voor de familie. Dat gaf haar een heel voldaan gevoel, je moest haar dat vooral niet ontnemen. Voor haar was een vakantie pas echt geslaagd als ze zich nuttig had gemaakt. Ze heeft in al die tijd dat we in NL woonden altijd een schuldgevoel gehad richting haar ouders op Curacao, dat ze er niet voldoende voor haar kon zijn, tijdens vakanties probeerde ze dat altijd zo veel mogelijk te compenseren.

Het 'probleem' zat dan vooral bij de echtgenoot, die zich er toch iets anders bij had voorgesteld :-)

Wat me direct brengt bij de vraag van Dick: ik ben benieuwd hoe jij je vakantie ervaart..

JJ

@Allen: Hartelijk dank voor de leuke reacties en het interesse in CasaSpider! Het heeft mij geinspireerd tot een nieuwe post. Blijf kijken...

Ik lees door. Belevenissen.