'Explosieve' strijd om de koppositie!

Het had vandaag wel wat weg van een interland. In mooi, nieuwe, felgekleurde shirts aantreden tegen een elftal bestaande uit spelers met de volgende namen: Mokthar, Younnes, Saïfm, Yessef en ga zo maar door. Een blik op het spelersformulier voorafgaand aan de wedstrijd leerde dat Advendo een elftal was met enkel spelers met een Marokkaans/Turkse roots. Zet dat af tegen de poldernamen Bas, Willem, Chiel en Bob en je hebt gelijk het idee van een internationaal getinte wedstrijd.

De jongens waren er goed van doordrongen hoe belangrijk deze wedstrijd vandaag was. Immers, bij een winstpartij konden we virtueel aan kop komen. Dat zou voor ons een geweldige beloning zijn voor de tot nog toe geleverde arbeid. Advendo daarentegen kon een naaste belager van zich af schudden. De belangen waren dus groot.

Vanwege de nieuwe shirts gingen we vooraf de traditionele teamfoto maken. Grote afwezige en dus ‘Sjaak Afhaak’ van de week was trainer/leider Peter. Hij verkoos een weekje vakantie met vrouwlief en de honden boven de teamfoto en deze topwedstrijd.  Dit kon hij uiteraard vooraf ook niet bevroeden, des te leuker is het voor ons om hier een opmerking over te maken. Met trainer Bas als coach vandaag aan de zijlijn werd de leemte goed ingevuld. Zie elders op deze website voor het resultaat van onze fotoshoot.

Bij de aftrap was direct duidelijk dat Advendo maar 1 intentie had: winnen. De voorste linie werd gezocht met snel combinatievoetbal, terwijl het ook duidelijk was dat de Bredanaars hun mondje niet vergeten waren. Direct praten tegen alles en iedereen: tegen elkaar, tegen de tegenstander, tegen de leiders, tegen de scheidsrechter, tegen de bal, tegen de polletjes op het veld, tegen de kalklijnen.  Elf spraakwaters bij elkaar. Toch moesten ze als eerste hun woorden inslikken. Gelegenheidsspits Rick werd de diepte ingestuurd, troefde op snelheid en fysieke kracht z’n tegenstander af en schoot koelbloedig binnen.  Na 6 minuten stond de 1-0 op het scorebord. Advendo nam echter wederom het initiatief en het was duidelijk dat zij de voetballende ploeg waren en wij het moesten hebben van inzet, doorzettingsvermogen en mentaliteit. Ze kwamen er een paar keer op het oog gevaarlijk uit, ware het niet dat onze buitenspelval prima werkte, waardoor de spitsen menigmaal meters buitenspel stonden. Toch kwamen ze langszij. Na een goede actie over rechts en een diepe, lage voorzet leek de bal simpel weg te werken door ofwel rechtsback Chiel ofwel keeper Vladimir. Echter, een moment van twijfel van beide was voldoende voor de spits van Advendo om in het gat te duiken en de bal in het doel te prikken. Enigszins onnodig stond zo de 1-1 op het bord.

Tegen het einde van de eerste helft moest Remco zich met een pijnlijke pols na een ongelukkige valpartij laten wisselen. Joey kwam voor hem in het veld en onderscheidde zich direct. Op links werd hij weggestuurd, speelde zijn man uit en op de voor hem karakteristieke wijze, schoot hij de bal onhoudbaar in het dak van het doel. Zo konden wij, tot grote frustratie van de Advendo spelers, met een 2-1 stand gaan rusten.

De tweede helft werd enigszins verlaat aangevangen, door dat de grensrechter van de thuisploeg te lang wegbleef. Excuses, een koelelement voor Remco had prioriteit boven het paraat staan bij de start van de 2^e helft. Het spelbeeld bleef ongewijzigd. Advendo zocht en vond de combinatie, wij moesten het hebben van opportunistisch voetbal, gesteund door een 2-1 voorsprong. De sfeer op het veld werd steeds grimmiger. Kleine geniepige overtredingen, woordenwisselingen en kleine opstootjes wisselde elkaar af. Waarbij vooral opviel dat een aantal Advendo spelers zich achter de rug van de scheidsrechter om niet onbetuigd lieten. Dit viel langs de zijlijn behoorlijk op en hier werd door het publiek ook meermalen op gereageerd.  Onze jongens hadden moeite om niet te reageren, ze lieten zich, ondanks herhaalde waarschuwingen tijdens de wedstrijd en ook al in de rust, verleiden om wat onbehoudender het duel in te gaan en dit was koren op de molen voor de Advendo spelers. Zij lieten zich, zo was mijn mening, wel heel erg makkelijk vallen en versierde vrije trap na vrije trap, terwijl ze zelf herhaaldelijk weg kwamen met kleine, gemene overtredingen, die meestal achter de rug van de scheidsrecht om gemaakt werden.

Zonder dat er echt grote kansen ontstonden voor beide goals, was het een uitermate boeiend en spannend duel. Helaas wist Advendo langszij te komen. Na niet goed wegwerken kwam de bal voor een Advendo-aanvaller die de bal strak en laag in de hoek schoof. De wedstrijd leek hierna op een 2-2 eindstand af te stevenen. Met nog zo’n 3 minuten te spelen kreeg Advendo echter een vrije trap, na een onschuldige overtreding (zeker in verhouding tot de andere overtredingen die gemaakt werden door beide ploegen). De Bredase specialist stelde zich op achter de bal en krulde deze hoog in de kruising. Vladimir kon springen wat hij wilde, hij kon er domweg niet bij. En ineens stond het 2-3. Terwijl de Advendo-spelers een vreugdedansje maakte in de middencirkel probeerde onze jongens de koppies nog 1x op te richten. Helaas was de tijd te kort om nog iets terug te kunnen doen. Met een onnodige 2-3 nederlaag stapten we van het veld.

Op dat moment etterde de irritatie vanwege het spel van enkele spelers nog door. Ineens was daar voor de ingang naar de kleedkamers een schermutseling waarbij enkele spelers / trainers / ouders  van beide teams betrokken waren.  Het was duidelijk dat deze korte ‘explosie van woede’ het gevolg was van enkele akkefietjes in het veld en het al dan niet constateren en/of bestraffen hiervan. Dat dit een smet was op de wedstrijd, lijkt me duidelijk, en het valt zeker ook niet goed te praten. Dergelijke voorvallen horen niet plaats te vinden bij jeugdwedstrijden. Aan de andere kant kan ik me ook wel voorstellen dat de irritatie hoog opliep, want het gedrag en de intentie waarmee een aantal spelers doelbewust de wedstrijd negatief beïnvloedden, verziekt het plezier voor de grote meerderheid. Alles liep, hoop ik dan toch, met een sisser en laten we hopen dat het bij dit ene incident blijft.

Sommige mensen zeiden nog: ‘Nu heb je weer voldoende stof om je wedstrijd verslag te schrijven’. Gelukkig heb ik voldoende fantasie en inspiratie om iedere week een langdradig verslag te schrijven. Hiervoor heb ik dergelijke akkefietjes echt niet nodig.

Volgende week met goede moed richting Rijen, om daar de punten op te halen. Dan kunnen we in ieder geval de nare smaak van vandaag op positieve wijze wegspoelen!